ഹാളിനുള്ളിലെ അന്തരീക്ഷം ഇപ്പോൾ വല്ലാതെ ചൂടുപിടിച്ചിരുന്നു. പുറത്ത് പെയ്യുന്ന തണുത്ത മഴയുടെ ശബ്ദം ആ മുറിയിലെ വന്യമായ നിശബ്ദതയെ കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതാക്കി. സാറയുടെ വിവരണങ്ങൾ കേട്ട് ശോഭയുടെ ശരീരം വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നിരുന്നു. അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് സോഫയുടെ അറ്റത്ത് വല്ലാതെ നഖം അമർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ശോഭ പതുക്കെ തലയുയർത്തി സാറയെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേകതരം തിളക്കം—അതിലൊരു അപേക്ഷയും ഒപ്പം ഒരു പുതിയ ദാഹവും കലർന്നിരുന്നു.
“സാറേ…” ശോഭയുടെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിയതുപോലെയായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ സാറയുടെ കൈവെള്ളയിൽ തന്റെ കൈകൾ ചേർത്തു പിടിച്ചു. ശോഭയുടെ കൈകൾ വല്ലാതെ തണുത്തു വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“എനിക്ക്… എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. പക്ഷേ നീ പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കും എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ വലിയൊരു തീ കോരിയിട്ടതുപോലെ തോന്നുന്നു.”
സാറ പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു ഉടമസ്ഥന്റെ ഗർവ്വുണ്ടായിരുന്നു. “തീ പിടിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ് ശോഭേ. ആ കരുത്ത് ഒന്ന് അനുഭവിച്ചാൽ പിന്നെ നിനക്ക് നഗരത്തിലെ ആ മെലിഞ്ഞ പുരുഷന്മാരെ നോക്കാൻ പോലും തോന്നില്ല.”
ശോഭ അല്പം കൂടി സാറയിലേക്ക് ആഞ്ഞിരുന്നു. അവളുടെ നോട്ടം ജനാലയിലൂടെ ദൂരെ ഇരുട്ടിൽ മറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ പണിക്കാരന്റെ നിഴൽ തേടി പോയി. “സാറേ… എനിക്കൊരു സഹായം വേണം. നീ എന്നെ കളിയാക്കരുത്.” അവൾ ശബ്ദം വല്ലാതെ താഴ്ത്തി, സാറയുടെ ചെവിയോട് ചേർന്ന് മന്ത്രിച്ചു. “കൊച്ചിയിലെ എന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ കുറച്ച് പണികളുണ്ട്. പ്ലംബിംഗും വയറിംഗും ഒക്കെയായി കുറെ കാര്യങ്ങൾ. അവിടെ വിശ്വസ്തരായ ആരെയും കിട്ടുന്നില്ല. നീ… നീ രാജപ്പനെ കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് എന്റെ കൂടെ വിടുമോ?”
സാറ പെട്ടെന്ന് മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൾ തന്റെ നൈറ്റിയുടെ കോളർ അല്പം ശരിയാക്കി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു മുറിക്കുള്ളിലൂടെ നടന്നു. ഓരോ ചുവടിലും ശോഭയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടുന്നത് അവൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു. ശോഭയുടെ ഈ മാറ്റം അവൾ നേരത്തെ തന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചതാണ്.
“കൊച്ചിയിലേക്കോ?” സാറ പതുക്കെ ചോദിച്ചു. “ശോഭേ, രാജപ്പൻ ഈ ഗ്രാമത്തിന് പുറത്തേക്ക് അധികം പോയിട്ടില്ലാത്തവനാണ്. അവൻ അവിടെ വന്ന് ആ നഗരത്തിന്റെ തിരക്കിൽ എന്ത് ചെയ്യാനാണ്?”
“തിരക്കിന്റെ കാര്യമല്ല സാറേ…” ശോഭയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു വല്ലാത്ത പരിഭ്രമമുണ്ടായിരുന്നു. “എനിക്ക് അവനെ വേണം. പണിക്കല്ല… നീ അനുഭവിച്ച ആ ഒരു കരുത്ത്… അത് എനിക്കും ഒന്ന് അറിയണം. എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ല സാറേ. നീ പറഞ്ഞ ആ കാര്യങ്ങൾ കേട്ട ശേഷം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വിറയലാണ്. നീ അവനെ സമ്മതിപ്പിക്കണം. ഞാൻ അവന് വേണ്ടതിലധികം പണം നൽകാം. അവനെ എന്റെ കൂടെ കുറച്ചു ദിവസം കൊച്ചിയിൽ നിർത്താൻ നീ ഒന്ന് സഹായിക്കണം.”
സാറ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് ശോഭയുടെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു. അവൾ ശോഭയുടെ മുഖം കൈകളിൽ എടുത്തു. ശോഭയുടെ കവിളുകൾ കത്തുന്നത് പോലെ ചൂടുള്ളതായിരുന്നു.
“അവൻ വരാൻ മടിക്കും ശോഭേ… അവന് എന്നെ വിട്ടു നിൽക്കാൻ പ്രയാസമായിരിക്കും,”
സാറ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ… നിന്റെ ആഗ്രഹം ഇത്രത്തോളം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ ഒരു വഴി കണ്ടെത്താം. അവനോട് ഞാൻ പറയാം കൊച്ചിയിലെ നിന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ വലിയ ചില റിപ്പയറിംഗ് പണികളുണ്ടെന്ന്. മറ്റാരെയും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റാത്തതുകൊണ്ട് അവൻ തന്നെ പോകണമെന്ന് ഞാൻ അവനെ നിർബന്ധിക്കാം. ‘സാറാമ്മാമ്മ’ ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞാൽ അവൻ അത് ലംഘിക്കില്ല.”
ശോഭയുടെ കണ്ണുകളിൽ ആശ്വാസവും ഒപ്പം ആവേശവും നിറഞ്ഞു. അവൾ സാറയെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. “സത്യമാണോ സാറേ? നീ അവനെ സമ്മതിപ്പിക്കുമോ? എങ്കിൽ നാളെ തന്നെ നമുക്ക് അവനെ കൊണ്ടുപോകണം.”
“നാളെ വേണ്ട ശോഭേ…” സാറ പതുക്കെ ശോഭയുടെ മുടിയിൽ തലോടി. “നമുക്ക് ഈ കാര്യങ്ങൾ അതീവ രഹസ്യമായി ചെയ്യണം. ഞാൻ ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ അവനോട് സംസാരിക്കാം. അവനെ പതുക്കെ പാകപ്പെടുത്തിയെടുക്കാം. നിന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ അവൻ എത്തുമ്പോൾ അവൻ പൂർണ്ണമായും നിനക്ക് കീഴ്പ്പെടണം. അവന്റെ ആ പരുക്കൻ കൈകൾ നിന്റെ ശരീരത്തിൽ അമരുമ്പോൾ നീ അനുഭവിക്കാൻ പോകുന്ന ആ ഒരു സുഖമുണ്ടല്ലോ ശോഭേ… അത് ഞാൻ നിനക്ക് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് പറഞ്ഞു തരാൻ പറ്റില്ല.”