മൗനങ്ങൾ വാചാലമാകുമ്പോൾ – 5 2

ചിന്തകളുടെ ഒരു അടച്ചലോകത്തിലായിരുന്നു…

 

ഇതുവരെ മനസ്സിനെ അസ്വസ്ഥമാക്കിയിരുന്നത് ഒരേയൊരു കാര്യമായിരുന്നു— ഷബീനയും ഡോക്ടറും എന്ന ചിന്തകളിൽ

ഒഴിയാതെ കുരുങ്ങിക്കിടന്ന ആ ആവലാതികൾ!!

 

പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അതിനൊപ്പം മറ്റൊരു വിഷയം കൂടി മനസ്സിൽ പല്ലുകടിച്ച് നിൽക്കാൻ തുടങ്ങി…

 

ഒരുപക്ഷേ അതിലേറെയും വലിയൊരു വിഷയം…

 

ആ,, അതു തന്നെ ‘കുണ്ണ’ പൊങ്ങാത്ത വിഷയം!!.

 

അത് മനസ്സിന്റെ സമ്മർദ്ദവും അകത്തളത്തിലുള്ള പരിഭ്രാന്തിയും കൊണ്ടാണെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നിട്ടും,, അത് ഇനി ഒരിക്കലും പൊങ്ങില്ലേ?? എന്ന അകാരണമായ ഭയം മനസ്സിന് ഒരു നിമിഷം പോലും സമാധാനം നൽകുന്നില്ലായിരുന്നു…

 

അന്നത്തെ തുടരെത്തുടരെയുള്ള

രാത്രികളിലെ പരാജയങ്ങൾക്ക് ശേഷം

ഞാൻ വീണ്ടും ഒരു ശ്രമം പോലും

നടത്തിയില്ല…

ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല…

 

ഒരിക്കൽ കൂടി അതേ തകർച്ച നേരിട്ടാൽ,,, ഇപ്പോൾ തന്നെ അരവട്ടനായി ജീവിക്കുന്ന ഞാൻ

പൂർണ്ണമായും ഭ്രാന്തിന്റെ അറ്റത്തേക്ക്

വഴുതി വീഴും എന്ന ഭയം!!

 

അച്ചുവിന്റെ ദേവേട്ടൻ ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞത് ഓർമ്മ വന്നു—

“മരമോ മലയോ ആയിരുന്നെങ്കിൽ,

കുറച്ച് ആളുകളെ വിളിച്ച്

പൊക്കിയെടുക്കാമായിരുന്നു…”

പക്ഷേ ഇത്,, ഈ ‘കുണ്ണ’ അങ്ങനെയല്ല.

ഇത് ആജ്ഞ കേൾക്കുന്ന ഒരു വസ്തുവുമല്ല,,,

ഇഷ്ടംപോലെ നിയന്ത്രിക്കാവുന്ന

ഒരു യന്ത്രവുമല്ല…

മനസ്സ് അനുവദിച്ചാൽ മാത്രം

ജീവിക്കുന്ന ഒരു ദുർബലത!!

 

അതായിരുന്നു എന്നെ ഏറ്റവും

ഭയപ്പെടുത്തിയത്… എന്റെ ശരീരം പോലും എന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ

ഇല്ലെന്ന ആ ബോധം— അത്

എന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്തെ

അടിത്തട്ടിൽ നിന്നുതന്നെ

ഇളക്കി മറിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു…

 

*************

കാര്യങ്ങൾ അവിടെയും അവസാനിച്ചില്ല,, ജീവിതം പതുക്കെ, എന്നാൽ നിർദയമായി കൂടുതൽ സങ്കീർണതകളിലേക്കു വഴുതി വീഴുകയായിരുന്നു…

 

എന്റെ ഊഹം തെറ്റിയിരിക്കണമെന്നു

ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു… പക്ഷേ അകത്ത് എവിടെയോ ഒരു കറുത്ത ശബ്ദം

എന്നോട് വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു—

ഷബീന വീണ്ടും ഡോക്ടറുമായുള്ള

ചാറ്റുകളുടെ വഴിയിലേക്കു

മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു…

 

അവളോടുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ കുറച്ചുകാലമായി അവളുടെ ഓൺലൈൻ നില ഞാൻ പരിശോധിക്കാറില്ലായിരുന്നു…

 

വിശ്വാസം തന്നെയായിരുന്നു

എന്റെ അവസാനത്തെ പ്രതിരോധഭിത്തി…

 

പക്ഷേ തുടർച്ചയായ രാത്രികളിൽ

എന്റെ ആണത്തം പൊളിഞ്ഞുവീണ നിമിഷം തൊട്ട് എന്നിൽ ഒരു കത്തുന്ന

ഇൻസെക്യൂരിറ്റി പിറവിയെടുത്തിരുന്നു …

അത് എന്നെ ഞാൻ തന്നെ വെറുക്കുന്ന

ഒരു മനുഷ്യനാക്കി മാറ്റി തുടങ്ങിയിരുന്നു…

 

അതിനുമപ്പുറം ഒരു കാര്യം കൂടെ എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടിരുന്നു,,, കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി ഷബീന പതിവിന് വിപരീതമായി ചിന്തകളുടെ ലോകത്ത് കൂടുതൽ സഞ്ചരിക്കാറില്ലായിരുന്നു,, എന്നോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ കാര്യമായി മാറ്റമൊന്നുമില്ല എങ്കിലും അവൾ പതിവിലും കൂടുതൽ കുറച്ചു സന്തോഷവതിയായിയും ഉല്ലാസമിതിയായി കണ്ടു തുടങ്ങിയിരുന്ന…

 

അവളുടെ ഈ മാറ്റം, എന്റെ സംശയത്തിനും ഭീതിക്കും കത്തുന്ന ഇന്ധനമായി മാറി…

 

ഞാൻ വീണ്ടും അവളുടെ ‘ലാസ്റ്റ് സീൻ’

ചെക്ക് ചെയ്യാൻ ആരംഭിച്ചു…

 

ആദ്യത്തെ കുത്ത് അവിടെയായിരുന്നു…

 

അവൾ ലാസ്റ്റ് സീൻ ഇനാക്റ്റീവ് ചെയ്തിരുന്നു…

 

അത് വെറും ഒരു സെറ്റിംഗ് മാറ്റമല്ലെന്ന്

എനിക്ക് മനസ്സിലായി… അത് എന്നിൽ നിന്ന് ഒളിക്കാൻ എടുത്ത ഒരു തീരുമാനമായിരുന്നു…

 

അതോടെ എന്റെ സംശയം ഒരു ഭീതിയായി മാറിത്തുടങ്ങി…

 

ഞാൻ പിന്നെ ഡോക്ടറുടെ ഓൺലൈൻ സ്റ്റാറ്റസ് ശ്രദ്ധിക്കാനാരംഭിച്ചു…

അയാൾ ഓൺലൈനിൽ വന്ന പല നിമിഷങ്ങളിലും അതേ സമയത്ത് തന്നെ ഷബീനയും ഓൺലൈനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു…

 

ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം ആയിരുന്നെങ്കിൽ എനിക്ക് അതിനെ

അവഗണിക്കാമായിരുന്നു…

 

പക്ഷേ ദിവസങ്ങളോളം ഞാൻ ഇത് നിരീക്ഷിച്ചു… അവസാനം എനിക്ക് തന്നെ കണക്കെടുക്കേണ്ടിവന്നു…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *