“ഇത്ര നേരം എന്തായിരുന്നു?” ലക്ഷ്മി ആദ്യം ചോദിച്ചു.
എയ്ഞ്ചൽ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
പിന്നെ വളരെ സ്വാഭാവികമായി തോന്നിക്കുന്ന രീതിയിൽ പറഞ്ഞു.
“സാർ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു…”
“എന്ത് സംസാരിച്ചു?” ആർദ്ര ഉടനെ ചോദിച്ചു.
എയ്ഞ്ചൽ നേരെ ആർദ്രയെ നോക്കി.
“നിന്നെ കുറിച്ച്.”
ആർദ്ര ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടിയ പോലെ നടിച്ചു.
“എന്നെ കുറിച്ചോ? ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തു?”
“നിന്റെ സംസാരം സാറിന് അത്ര ഇഷ്ടമാകുന്നില്ല,” എയ്ഞ്ചൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“പ്രത്യേകിച്ച് നിന്റെ അർത്ഥം വച്ചുള്ള ഡയലോഗുകൾ.”
ലക്ഷ്മി ഉടനെ ആർദ്രയെ നോക്കി.
“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ നിന്നോട്.”
“അതെന്താ സാർ എന്ത് പറഞ്ഞു?” ലക്ഷ്മി വീണ്ടും എയ്ഞ്ചലിനോട് ചോദിച്ചു.
എയ്ഞ്ചൽ ചെറിയൊരു മടിയോടെ പറഞ്ഞു.
“അങ്ങനെ എല്ലാം തുറന്ന് പറയരുത് എന്ന്. പ്രത്യേകിച്ച് നിങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങൾ. സാറിന് മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട് എല്ലാം. പക്ഷേ അങ്ങനെ തുറന്ന് കളിയാക്കുന്നത് കൊണ്ട് സാർ പിന്നെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ഇരിക്കും എന്ന്…”
ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖം ഉടനെ മാറി.
“കണ്ടോ?” അവൾ ആർദ്രയോട് തിരിഞ്ഞു.
“നീ കാരണമാണിത്.”
“ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തു?” ആർദ്ര കൈകൾ ഉയർത്തി.
“നീ പറഞ്ഞില്ലേ — ‘ലക്ഷ്മി മാത്രം ചെയ്താൽ മതിയോ’ എന്ന്. അതും എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച്.”
“അത് ഞാൻ അങ്ങനെ ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞതൊന്നുമല്ല.”
“നിനക്ക് ഉദ്ദേശമില്ലായിരിക്കാം,” എയ്ഞ്ചൽ ഇടയിൽ പറഞ്ഞു.
“പക്ഷേ കേൾക്കുന്നവർക്കു വേറെ പോലെ തോന്നും. സാറിന് അത് ഇഷ്ടമായിട്ടില്ല.”
ആ വാക്ക് ലക്ഷ്മിയെ കൂടുതൽ ചൊടിപ്പിച്ചു.
“സാർ ഇന്ന് കുറച്ച് അടുത്ത് സംസാരിക്കാൻ വന്നതായിരുന്നു. നീ ഇടയിൽ കയറി എല്ലാം കുഴപ്പിച്ചു.”
രണ്ടാളും ആരും അറിയാതെ ഓരോന്ന് നടത്തിയതല്ലേ…… എന്നിട്ട് ഞാൻ ഇടയിൽ കേറിയെന്നോ ”? ആർദ്ര ചുണ്ടിൽ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.
രണ്ടാമത് വന്നപ്പോൾ ആണ് നീ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞത്….
ഞാൻ അത് ഉദ്ദേശിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞത് അല്ലാ…..
ആർദ്രയുടെ ചിരി അല്പം കുറഞ്ഞു.
എയ്ഞ്ചൽ പറയുന്നത് പൂർണ്ണമായി കള്ളമല്ലെന്ന് അവൾക്കും തോന്നി. തന്റെ കമന്റുകൾ ചിലപ്പോൾ അതിരു കടന്നുപോകാറുണ്ടെന്ന് അവൾക്കറിയാം.
“ശരി,” ആർദ്ര പറഞ്ഞു.
“കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു. ഇനി ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാം.”
എയ്ഞ്ചൽ അതുകേട്ട് ശ്വാസം വിട്ടു.
“ശ്രദ്ധിക്കണം. പ്രത്യേകിച്ച് നമ്മൾ മൂന്ന് പേർക്ക് പുറമേ വേറെ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ.”
ലക്ഷ്മി തലകുനിച്ചു.
“അതെ. നമ്മുടെ ഇടയിൽ പറയുന്നത് വേറെ. മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ പറയുന്നത് വേറെ.”
ആർദ്ര എയ്ഞ്ചലിനെ ഒന്ന് നോക്കി.
“സാർ ഇതെല്ലാം നിന്നോട് മാത്രം പറഞ്ഞോ?”
ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ എയ്ഞ്ചലിന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ഒരു ചെറിയ പേടി ഉയർന്നു.
പക്ഷേ അവൾ മുഖം മാറാതെ പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ അവസാനമായി നിന്നത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. നിങ്ങളോട് നേരിട്ട് പറയാൻ സാറിന് ഇഷ്ടമില്ലായിരിക്കും.”
ലക്ഷ്മി അത് വിശ്വസിച്ചു.
“സാർ അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. നേരെ പറയാതെ മിണ്ടാതെ മാറിനിൽക്കും.”
ആർദ്ര തലകുനിച്ചു.
“ശരി. ഇനി ഞാൻ കുറയ്ക്കാം.”
“കുറചാൽ പോരാ നിർത്തണം,” ലക്ഷ്മി വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് സാർ ഇങ്ങനെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ഇരിക്കുന്നത് ഇഷ്ടമല്ല.”
എയ്ഞ്ചൽ ആ വാക്ക് കേട്ട് ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
ലക്ഷ്മിക്ക് സാറിന്റെ നോട്ടം കിട്ടണം.
തനിക്കും വേണം അത്.
പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അത് ആരോടും പറയാൻ പറ്റില്ല.
എയ്ഞ്ചൽ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വരുത്തി. ഉള്ളിലെ തിരക്കൊന്നും പുറത്ത് കാണിക്കാതിരിക്കാൻ അവൾ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു.
“പോകാം…” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“എന്താ എയ്ഞ്ചൽ, ഇത്ര തിടുക്കം?” ആർദ്ര ചോദിച്ചു.
“ഒന്നുമില്ല… വൈകുമല്ലോ എന്ന് വിചാരിച്ചാണ്,” എയ്ഞ്ചൽ മറുപടി നൽകി.