അവൻ ബെഡ്റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു. അവർ അകത്തേക്ക് കയറി. അവന്റെ ലോകം. അവന്റെ സ്വകാര്യത. അവന്റെ സാമീപ്യത്തിന്റെ സുഗന്ധം.
അവൾ ആ മുറിയിലെ ഓരോ വസ്തുവിലും അവന്റെ സ്പർശനം തിരഞ്ഞു. അവന്റെ കിടക്ക. അവന്റെ തലയിണകൾ. അവന്റെ സാമീപ്യത്തിന്റെ ഊഷ്മളത. അവൾ അവിടെ നിന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ.
അവൻ അവളുടെ മുന്നിൽ നിന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടേതിൽ. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ കൈകളിൽ. “ദേവു…” അവൻ വിളിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പുതിയ ആഴം.
“ഹ്മ്മ്?” അവളുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു.
“ഇവിടെ നിന്റെ പലതും നഷ്ടപ്പെടും.” അവൻ പറഞ്ഞു.
അതിലും കൂടുതൽ എനിക്ക് കിട്ടില്ലേ?
ആ വാക്കുകളിൽ അവൾ എന്തിനും തയ്യാറാണെന്ന് ഉറപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവനോട് പറഞ്ഞു—ഞാൻ നിനക്ക് വേണ്ടി എന്തും നഷ്ടപ്പെടാൻ തയ്യാറാണ്. എന്തെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ അതിലും കൂടുതൽ നിന്നിൽ നിന്ന്
കിട്ടുമെങ്കിൽ.
“പേടിയുണ്ടോ?” അവൻ ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല,”
അവൾ പറഞ്ഞു. “സാറിനൊപ്പം എനിക്ക് പേടിയില്ല.”
ആ വാക്കുകൾ അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു സൂര്യനെ പോലെ ഉദിച്ചു.
അവൻ അവളിലേക്ക് വീണ്ടും അടുത്തു. അവൻ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ ശരീരം അവന്റേതിൽ ലയിച്ചു.
അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ പുറകിൽ ചുറ്റി.
അവളുടെ നെറ്റിയിൽ പതിയെ ചുംബിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ. അവളുടെ കവിളിൽ. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ.
അത് പിന്നെ അവളുടെ കാതുകളിലും, കഴുത്തിലും സഞ്ചരിച്ചു.
അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ മൃദുത്വത്തിൽ പതിഞ്ഞു. അവിടെ അവൻ ഒരു പുഷ്പം പോലെ വിടർന്നു. അവളുടെ കഴുത്തിലെ ഓരോ രോമകൂപവും അവന്റെ സ്പർശനത്തിൽ ഉണർന്നു.
അവളുടെ ശ്വാസം അവന്റെ ചെവിയിൽ ഒരു സംഗീതമായി. അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു പുതിയ ലോകം കണ്ടെത്തി. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവിടെ ഒരു കവിത എഴുതി.
അത് വീണ്ടും ഒരു ദീർഘ ചുംബനമായി മാറി. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ നഗ്നമായ പുറകിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു.
അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ പുറകിലെ ചർമ്മത്തിൽ ഒരു നൃത്തം ചെയ്തു. അവന്റെ കൈപ്പത്തികൾ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ വക്രതകൾ പഠിച്ചു. അവന്റെ സ്പർശനം അവളുടെ പുറകിലെ ഓരോ രോമകൂപത്തെയും ഉണർത്തി.
അവളുടെ ശരീരം അവന്റെ കൈകളിൽ ഒരു വീണ പോലെ മുഴങ്ങി.
അത് പതിയെ അവളുടെ നിതംബത്തിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു.
അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ നിതംബത്തിന്റെ അവളവുകളിൽ പതിഞ്ഞു. അവൻ അതിന്റെ മൃദുത്വം അറിഞ്ഞു.
അവന്റെ കൈപ്പത്തികൾ അവളുടെ നിതംബത്തിന്റെ ഭാരം അനുഭവിച്ചു.
അത് അവന്റെ കൈകളിൽ തിങ്ങിനിറഞ്ഞു. പിന്നെ പതിയെ അതിൽ അമർത്തി. അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ നിതംബത്തിന്റെ മൃദുലതയിൽ ലയിച്ചു. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ നിതംബത്തിന്റെ ആകൃതി പഠിച്ചു.
അതിന്റെ മൃദുലത അവനെ വിസ്മയിപ്പിച്ചു. അവളുടെ നിതംബത്തിന്റെ വലുപ്പം അവന്റെ കൈകളിൽ ഒരു പുതിയ കൊടുങ്കാറ്റ് സൃഷ്ടിച്ചു. അവന്റെ
വിരലുകൾ അതിൽ അമർത്തിയപ്പോൾ അത് അവന്റെ കൈകളിൽ തിങ്ങിനിറഞ്ഞു.
അവൾ അതെല്ലാം ആസ്വദിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു. അവളുടെ തല പിന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ മുടിയിൽ കുടുങ്ങി.
അവളുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. അവളുടെ ശരീരം അവന്റെ സ്പർശനത്തിൽ ഉരുകി.
അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പുതിയ ലോകം രൂപപ്പെട്ടു.
അവൻ പതിയെ ആ പാന്റിൽ പിടിച്ചു പതിയെ താഴ്ത്തി.
അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ പാന്റിന്റെ അരികിൽ പതിഞ്ഞു. അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ തൊട്ടു. അവന്റെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി..
അതോടെ അവർ പതിയെ അകന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ മുഖത്ത്. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റേതിൽ. ആ നിമിഷത്തിന്റെ ഗൗരവം അവർ രണ്ടുപേരും അറിഞ്ഞു.
“അഴിക്കട്ടെ?”
മനു ചോദിച്ചു. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ആദരവ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
“അഴിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടാണോ ചോദിക്കുന്നത്…”
അവൾ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു കുസൃതിയും സ്നേഹവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
“എന്നാലും നിന്റെ സമ്മതം വേണ്ടേ?” അവൻ ചോദിച്ചു.
“ഇനി ഒന്നിനും എന്റെ സമ്മതം വേണ്ട…” അവൾ പറഞ്ഞു.
ആ വാക്കുകളിൽ അവന്റെ മേലുള്ള അവളുടെ പൂർണ്ണമായ വിശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അവന് തന്നെ സമർപ്പിച്ചു. അവന്റെ കൈകളിൽ തന്റെ സർവ്വസ്വവും.