എന്ത് ആഗ്രഹം ?
എന്ത് ആഗ്രഹം ആയിരിക്കും ?
അത് കേട്ട് അവൾ മനുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…
അറിയില്ല….
പ്രേമം…
എന്നിട്ട്….
ഞങ്ങൾ ചാറ്റ് ചെയ്യാറുണ്ട്, വിളിക്കാറുണ്ട്…..
നിങ്ങൾ റിലേഷനിൽ ആണോ ?
അങ്ങിനെയല്ല…..
ബട്ട്, ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കുറച്ചു ഡീപ് മൊമെന്റ്സ് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്…..
അപ്പോൾ എടുത്ത ഫോട്ടോ ആണോ ഇത് ?
ഹ്മ്മ്….
ഫിസിക്സ് ലാബിൽ
വച്ചോ ?
ഹാ… മനു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു
സാർ കൊള്ളാലോ…….
ആ ഫോട്ടോയ്ക്ക് എന്താടാ ഒരു കുഴപ്പം ?
അതിൽ സാർ അവളുടെ എവിടെയാ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്….
അതിനിപ്പോ എന്താ ?
ഇപ്പോൾ ദേവൂന്റെ കൂടെ അതുപോലെ ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കാമല്ലോ
അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മനു അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈ ഇട്ടുകൊണ്ട് മനുവിന് നേർക്ക് ചേർത്തു …
പെട്ടെന്ന് അങ്ങിനെ ചെയ്തതോടെ ദേവു ഒന്ന് അന്തിച്ചു പോയി…. എന്നാലും അവൾ അത് പുറത്തേക്ക് കാണിച്ചില്ല
അപ്പോളേക്കും മനു ഫോൺ എടുത്തു കാമറ ഓൺ ആക്കിയിരുന്നു
പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൻ അവളുമായി ചേർന്ന് ഒരു സെൽഫി എടുത്തു……..
എയ്ഞ്ചലുമായി എടുത്തത് പോലെ ഇന്റിമേറ്റ് ആകുവാൻ അവൻ അവളുടെ കവിളിനോട് ചേർന്ന് കൊണ്ട് ഒരു സെൽഫി കൂടെ എടുത്തു….
പെട്ടെന്നുള്ള അവന്റെ ആ ചെറിയ പ്രവർത്തികൾ ദേവുവിനെ വല്ലാതെ ഉണർത്തി…
താൻ ആഗ്രഹിച്ചപോലെ ഒരു നീക്കം സാറിൽ നിന്നും ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഉണ്ടാകുമെന്ന് വിചാരിച്ചില്ല…
എങ്ങിനെയുണ്ട്…. എടുത്ത ഫോട്ടോ കാണിച്ചുകൊണ്ട് മനു ചോദിച്ചു
അതിന് മറുപടിയായി അവൾ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു
ഇപ്പോൾ ദേവുവും ആയി അതുപോലെ ആയില്ലേ ?
എയ്ഞ്ചലുമായി ഇത്രയേ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളോ ?
ഇത്രയും അല്ല…. കുറച്ചു കൂടി ഞങ്ങൾ അടുത്തു……
സാർ അവളെ കിസ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ ?
ഉണ്ട്…
അത് കേട്ടതോടെ അവൾക്ക് ഏകദേശം കാര്യങ്ങൾ മനസിലായി…..
“എയ്ഞ്ചൽ അല്ലാതെ വേറെ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ… ഇതുപോലെ ക്ലോസ് ആയിട്ട്?”
മനുവിന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു മടിപ്പ് തെളിഞ്ഞു.
അവൻ ഉടൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
ദേവു അത് കണ്ടു.
“ഉണ്ട് അല്ലേ?”
“ദേവു…”
“ബെസ്റ്റിയോട് എന്തും പറയാം.”
അവൻ പറയാൻ മടിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
മനു അവളെ നോക്കി.
“എല്ലാ സത്യങ്ങളും ബെസ്റ്റിയോട് പറയാമോ?”
“പറയണം.”
“എല്ലാ സത്യങ്ങളും കേട്ടാൽ ചിലപ്പോൾ
ബെസ്റ്റി ഇവിടുന്ന് എണീറ്റ് ഓടും.”
ദേവുവിന്റെ കണ്ണുകൾ അല്പം വലുതായി.
“അത്രയ്ക്ക് ഉണ്ടോ?”
“ഉണ്ടെങ്കിൽ?”
അവൾ കുറച്ച് നേരം അവനെ നോക്കി.
പിന്നെ പതുക്കെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് കുറച്ച് നീങ്ങി ഇരുന്നു.
“ഉണ്ടെങ്കിലും പ്രശ്നമില്ല.”
“ഉറപ്പ്?”
“ഉറപ്പ്.”
മനു ഇപ്പോഴും മടിച്ചുനിന്നു.
“സാർ പേടിക്കുന്നുണ്ടോ?”
“കുറച്ച്.”
“എന്തിന്?”
“നീ എന്ത് വിചാരിക്കും എന്ന്.”
“ഞാൻ ഒന്നും വിചാരിക്കില്ല .”
“ പിണങ്ങുമോ?”
“ചിലപ്പോൾ കുറച്ച്.”
“അതാണ് പേടി.”
ദേവു ചിരിച്ചു.
“പിണങ്ങിയാലും ഞാൻ പോകില്ല.”
ആ വാക്ക് മനുവിന് ഇഷ്ടമായി.
“ശരിക്കും?”
“ഹ്മ്മ്.
മനു ചിരിച്ചു.
“ഗുഡ് ഗേൾ ”
“എന്നാൽ സത്യം പറയണം.”
“നീ അത് അറിയാതെ വിടില്ല അല്ലേ”
“ഇല്ല.”
മനു കുറച്ച് നിമിഷം അവളെ നോക്കി.
അവൾ ഇനി കേൾക്കാൻ തയ്യാറാണെന്ന് അവന് തോന്നി.
പക്ഷേ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു പേടി ഇപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു.
“രണ്ടാളും കൂടെ ഉണ്ട്,” മനു പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
ദേവുവിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മാറി.
“രണ്ടാളോ?”
“ഹ്മ്മ്.”
“അതാരാ?” അവൾ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.
“അത് പറയണോ?”
“പറയ്.”
“അതൊരു രഹസ്യമല്ലേടാ…”
“ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല….. ഉറപ്പ് ”
അവൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പതുക്കെ അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.
അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ കയ്യിൽ ചൂടോടെ പതിഞ്ഞു.
ആ സാമീപ്യം അവനെ ആ ഉത്തരം പറയേണ്ടതായി വരുത്തി.
“ലക്ഷ്മി… ആർദ്ര.”
ദേവു കുറച്ച് നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“ഇവരോ?”
“ഹാ.”
“ലക്ഷ്മിയും ആർദ്രയും?”
“ഹ്മ്മ്.”
അവൾ അവന്റെ കൈ വിട്ടില്ല.
പക്ഷേ വിരലുകളുടെ പിടി അല്പം മുറുകി.
“എല്ലാവരും എയ്ഞ്ചലിനെ പോലെ ആണോ?”
മനു അവളുടെ മുഖം നോക്കി.
“ഓരോരുത്തരും ഓരോ രീതിയിൽ.”
“എന്ത് രീതിയിൽ?” പറയ്….
അവൾ ആകാംക്ഷ അടക്കാൻ പറ്റാതെ പറഞ്ഞു.