അവന്റെ മറുപടി അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്തോ സൃഷ്ടിച്ചു. അവൾ ചിന്തിച്ചു. അവൻ എയ്ഞ്ചലിനോട് അത്ര അടുത്തിരുന്നോ? അവൻ അവളെ തൊട്ടിരുന്നോ?
“ആർദ്രയുമായിട്ടോ?”
“അത് ഇവിടെ വച്ചിട്ടാ….”
“ഇവിടെയോ?” ദേവു ചെറിയ ഞെട്ടലിൽ ചോദിച്ചു.
“ഹാ…..”
“അവൾ ഇവിടെ വന്നിട്ടുണ്ടോ?”
“അവൾ ഇവിടെ വന്നിട്ടുണ്ട്,…
അവളുടെ എല്ലാം എനിക്ക് തന്നിട്ടുമുണ്ട്…”
“മുഴുവനും?” ദേവു കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.
“മുഴുവനും….”
എല്ലാം ചെയ്തോ ?
ഹ്മ്മ് ….
ദേവുവിന്റെ മനസ്സിൽ അറിയാതെ പല ചിന്തകൾ വന്നു.
താൻ ഇപ്പോൾ ആർദ്രയുടെ സ്ഥാനത്ത് ആണോ?
തന്നെയും സാർ അങ്ങിനെയൊക്കെ ചെയ്യുമോ?
ആർദ്രയെ ചെയ്യാമെങ്കിൽ തന്നെയും ചെയ്തുകൂടെ.
സാറിന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെ ചേർന്ന് ഇരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ ശരീരത്തിന് വല്ലാത്തൊരു തരിപ്പാണ്. അപ്പോൾ അങ്ങിനെയൊക്കെ ചെയ്താൽ….
“ദേവൂ….”
“ഹാ…..” അവൾ ആലോചനയിൽ നിന്നും ഉണർന്നു.
“എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്?”
“ഒന്നുമില്ല….”
“പേടിയുണ്ടോ എന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ…..”
“എനിക്ക് പേടിയൊന്നും ഇല്ലാ…….”
“ഗുഡ് ഗേൾ.”
“യു ആർ സച് എ ബാഡ് ബോയ്……” ദേവു പറഞ്ഞു.
“നിന്നെപോലെയുള്ള സുന്ദരി പെൺകുട്ടികൾ അങ്ങിനെ ആക്കിയതാണ്……”
“അപ്പോൾ ഞാനും ഉണ്ടോ അതിൽ?”
“ഇല്ലേ?”
“എനിക്ക് അറിയില്ല.”
“നീ ഇന്നലെ ഈ വീട്ടിൽ വന്ന് പോയത് മുതൽ നീയും ഉണ്ട്…..” മനു പറഞ്ഞു.
ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ സത്യം. അവൾക്ക് അത് കാണാമായിരുന്നു.
“സാർ…”
“ഹ്മ്മ്?”
“ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ ?”
“ചോദിക്ക്.”
“സാറിന് അതുപോലെയൊക്കെ എന്നോടും തോന്നുന്നുണ്ടോ ?”
മനു അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ആഗ്രഹവും പേടിയും.
“നിനക്ക് വേണോ.”
“എനിക്ക്… എനിക്കറിയില്ല.”
“നീ പറയുന്നത് വരെ ഞാൻ അത് ചെയ്യില്ല .”
അത് കേട്ട് അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നു. അവളുടെ തല അവന്റെ തോളിൽ. അവന്റെ കൈ അവളുടെ മുടിയിൽ. അവർ കുറച്ച് നേരം അങ്ങനെ ഇരുന്നു. ഒന്നും പറയാതെ. എല്ലാം പറഞ്ഞുകൊണ്ട്.
“സാർ…” അവൾ വീണ്ടും വിളിച്ചു .
“ഹ്മ്മ്.”
“എനിക്ക് സാറിനോട് വല്ലാത്ത ഇഷ്ടമാണ്.”
“എനിക്കറിയാം.”
പക്ഷേ ദേവൂ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ
നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ഈ ഇഷ്ടത്തിന് ഒരു പരിധിയുണ്ട് ,…
കാരണം ഞാനൊരു അധ്യാപകനും നീ വിദ്യാർത്ഥിയും ആണ്
അത് എനിക്ക് അറിയാം….
അറിയണം, അത് മനസിലാക്കണം,…
ലക്ഷ്മിയും എയ്ഞ്ചലും ആർദ്രയും അത് മനസിലാക്കിയവരാണ്….
“ആർദ്രയെക്കുറിച്ചും എയ്ഞ്ചലിനെക്കുറിച്ചും ലക്ഷ്മിയെക്കുറിച്ചും… എനിക്ക് അസൂയ തോന്നുന്നു.”
“എന്തിന്?”
“അവർക്ക് സാറിനോട് ചെയ്യാൻ പറ്റിയത് എനിക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോ.”
അങ്ങിനെ വേണോ ?
ആദ്യം നീ സമ്മതിക്കണം… മനു പറഞ്ഞു
“അവർക്ക്… എയ്ഞ്ചലിനും ലക്ഷ്മിക്കും ആർദ്രയ്ക്കും… എന്റെ കാര്യം അറിയാമോ?”
പെട്ടെന്ന് അവൾ വിഷയം മാറ്റി
“നമ്മൾ ഇങ്ങനെ ബെസ്റ്റികൾ ആണെന്ന കാര്യം അറിയില്ല.”
ക്ലാസ്സിൽ പറയുന്ന ആ ഗോസ്സിപ് അത് അവർക്ക് അറിയാം
“എയ്ഞ്ചൽ ആണ് ആ കാര്യം പറഞ്ഞത്.”
“എന്തെന്ന്?”
“ക്ലാസ്സിൽ നമ്മളെ കുറിച്ച് അങ്ങനെ ഒരു ഗോസിപ്പ് ഉണ്ടെന്ന്.”
ദേവുവിന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ഞെട്ടൽ. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അല്പം വിടർന്നു.
“അവരും അറിഞ്ഞോ അതൊക്കെ?”
“അറിഞ്ഞു.”
“ലക്ഷ്മിയും ആർദ്രയും?”
“അവർക്കും അറിയാമായിരിക്കും. പക്ഷേ എയ്ഞ്ചൽ ആണ് എന്നോട് പറഞ്ഞത്.”
ദേവു കുറച്ച് നേരം ചിന്തിച്ചു. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ കൈയിൽ ചലിച്ചു. അവൾ എന്തോ ആലോചിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“പക്ഷേ ഇതൊന്നും ആർക്കും അറിയില്ല… നമ്മൾ ഇങ്ങനെ ബെസ്റ്റീസ് ആയത്.”
നീ ഇവിടെ എന്റെ വീട്ടിൽ വന്നത്
“ഹ്മ്മ്.”
അവളുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷം തെളിഞ്ഞു. അത് കണ്ടപ്പോൾ മനുവിനും സന്തോഷം തോന്നി.
“ശെരിക്കും എയ്ഞ്ചലിന് താങ്ക്സ് പറയണം…” മനു പറഞ്ഞു
“അതെന്താ?”
“എയ്ഞ്ചൽ പറഞ്ഞതിന് ശേഷം ആണ് ഞാൻ നിന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. അതിന് ശേഷമാണ് നിന്നെ ശരിക്കും കാണാൻ തുടങ്ങിയത്.”
