മുറിവേറ്റ മനസ്സുകൾ – 1 5അടിപൊളി  

ചേച്ചിയൊന്നു പകച്ചു! ആ മുഖം തുടുത്തു. എൻ്റടുത്തേക്കുവന്ന് ചെവിക്കുപിടിച്ചു തിരുമ്മി. ദൈവമേ! ആ കക്ഷത്തിൽ നിന്നുമുയർന്ന ഗന്ധം! ആ സാമീപ്യം പകർന്ന ചൂട്! ഡാ ചെക്കാ! നിയ്യ് വല്ല്യ ആളായെന്നൊന്നും ഞാൻ നോക്കുകേല. നിൻ്റെ

ചന്തീലെ തോലു ഞാൻ നുള്ളിയെടുക്കും! ന്നാലും ആ സ്വരത്തിലൊരു ചിരിയൊളിഞ്ഞിരുന്നുവോ?

ചേച്ചി ആ ചാരുപടിയിൽ എൻ്റെയടുത്തിരുന്നു. ആ ഇടുപ്പിലെ തുറിച്ചുനിന്ന മടക്കുകൾ ഞാനിടംകണ്ണിട്ടു നോക്കി.

രവീ! ആ സ്വരത്തിലിത്തിരി നൊമ്പരം കലർന്നിരുന്നു. വിധി ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോന്നാണ് കരുതി വെച്ചിരിക്കണത്. ന്നുവെച്ച് നമ്മളൊരിക്കലും വിധിയ്ക്കു കീഴടങ്ങരുത്. നീ നല്ല ചെക്കനാണ്. സത്യം പറഞ്ഞാല് നല്ല സപ്പോർട്ടൊണ്ടായിരുന്നേല് നീ ചന്തൂനേക്കാളും നല്ല കോളേജില് പോയേനേ! ആ വിരലുകളെൻ്റെ മുടിയിഴകളിലിഴഞ്ഞു..

മോനേ! ആ സ്വരത്തിലെ കരുതൽ എൻ്റെ ഉള്ളിലൊരു തണുത്ത ചാറ്റൽമഴയായി…ഉള്ളം കുളിർത്തു.. എന്തോ! നാളുകളായി നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ ദുഖം അണപൊട്ടിയൊഴുകാൻ കണ്ട സമയം! കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി…

ഞാൻ നിശ്ശബ്ദമായി തേങ്ങി. നെഞ്ഞിൻകൂടു പൊട്ടിത്തകരുന്നപോലെ തോന്നി.. ചൂടുള്ള ഒരാലിംഗനത്തിൽ ഞാനമർന്നു. മായേച്ചീടെ കൈകളെന്നെ വരിഞ്ഞ് ആ മാറിലേക്കമർത്തി. മുഴുത്ത മുലകൾ വിങ്ങുന്ന ബ്ലൗസിനെ നേരേ ചൊവ്വേമറയ്ക്കാത്ത ചുട്ടിത്തോർത്ത് എങ്ങോ വഴുതിപ്പോയിരുന്നു. മുഖം ആ കൊഴുത്ത മുലകളുടെ നനവുള്ള ഇടുക്കിലേക്കാണമർന്നത്.

ഞാൻ ചേച്ചീടെ കൈകളിലൊതുങ്ങി എത്രയോ നേരമവിടിരുന്നു. തേങ്ങൽ നിലച്ചപ്പോഴും ചേച്ചിയെൻ്റെ മുടിയിൽ തഴുകി തന്നിലേക്കമർത്തിയിരുന്നു.. ആ മുഴുത്ത മുലകളുടെ ചൂടും മുലയിടുക്കിലെ വിയർപ്പിൻ്റെ നനവും ചേച്ചീടെ… ആ ഒത്ത പെണ്ണിൻ്റെ മണവുമറിഞ്ഞ് ഞാനവിടെയിരുന്നു.

ചേച്ചിയെന്നെ വിടർത്തി മാറ്റി. എൻ്റെ കണ്ണുകൾ തോർത്തിൻ്റെ തലപ്പെടുത്തൊപ്പി. നീയിനി കരയരുത് കുട്ടാ. ഈ ചേച്ചി ഇവിടുണ്ട്. നിനക്ക് എപ്പോ വേണേലും… ഞാനുണ്ടെടാ…

ഉള്ളിലിത്തിരി കുറ്റബോധം തോന്നി. ചന്തൂൻ്റെ ചേച്ചിയാണ്. എൻ്റേം! ഞാനിങ്ങനെയൊക്കെ! ഛേ! എന്നോടു തന്നെ പുച്ഛം തോന്നിയ നിമിഷങ്ങൾ.. ചേച്ചീടൊപ്പം ചോറുമുണ്ട് തിരികെ മുറിയിലേക്കു നടക്കുമ്പോൾ മനസ്സു ശാന്തമായിരുന്നു.

അന്നുമുതൽ ചേച്ചീടെ ഒരു കണ്ണെൻ്റെ

മേലെന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. ആ ലോഡ്ജിൽ നിന്നും മാറി ചേച്ചീടെ സ്ക്കൂളിലെ ഒരു മാഷിൻ്റെ വക കൊച്ചുവീട്ടിലേക്കു ഞാൻ മാറി. മെല്ലെ വെള്ളമടിയൊഴിവാക്കി.. ശനിയാഴ്ച്ചകളൊഴികെ.. ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ ചേച്ചിയും അതനുവദിച്ചിരുന്നു.

അവധിയ്ക്ക് ചന്തു വന്നപ്പോഴാണ് ജീവിതത്തിലെ അടുത്ത വഴിത്തിരിവു തുറന്നത്.

എൻ്റെ കൊച്ചുവീട്ടിൽ ചന്തൂം ഞാനും പ്ലാൻ ചെയ്ത ചെറിയതോതിലുള്ള ഒരു വെള്ളമടി സായാഹ്നം. റം, കോള, ഐസ് ബക്കറ്റു നിറയെ ക്യൂബുകൾ… ചന്തു വീട്ടുടമസ്ഥൻ കനിഞ്ഞു നൽകിയ സോഫയിൽ രാജകുമാരനെപ്പോലിരുന്ന് റമ്മടിച്ചപ്പോൾ ഞാനുറങ്ങുന്ന മെത്ത നിലത്തിട്ട് ഭിത്തിയിൽ ചാരിയിരുന്ന് ഒരിറക്ക് റമ്മും കോളയും മിക്സ് അകത്താക്കി ഞാൻ റിലാക്സു ചെയ്തു. നാളെ പണിക്കുവരില്ല എന്നു പറഞ്ഞേൽപ്പിച്ചിരുന്നു.

പഞ്ചാബിപ്പെണ്ണുങ്ങൾ, ചോളേ ബട്ടൂര, തന്തൂരി ചിക്കൻ, എംടെക്കിൻ്റെ വിഷയങ്ങൾ.. കൂട്ടുകാരൻ വേറെയൊരു ലോകത്താണെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞു.. ചുറ്റുപാടുകൾ അനുകൂലമായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാനും അവിടെയെത്തേണ്ടതായിരുന്നു. ഒരിക്കലും അവനോട് അസൂയ തോന്നിയില്ല. പാവമെൻ്റെ അമ്മയെ ഓർത്ത് ഇത്തിരി വിഷമം തോന്നിയിരുന്നു… വെളിയിൽ ചാറ്റൽമഴ പൊടിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തുറന്നിട്ട ജനാലകളിലൂടെ കടന്നു വന്ന തണുത്ത കാറ്റ് ഞങ്ങളെ മെല്ലെ തഴുകിയുരുമ്മി…

ചന്തൂൻ്റെ മൂന്നാമത്തെ പെഗ്ഗ് പാതിയായപ്പഴേക്കും വാതിലിലൊരു മൃദുവായ മുട്ടു കേട്ടു. അവൻ്റെ കഴുത്തിൻ്റെ നങ്കൂരം അയഞ്ഞിരുന്നു. തല മെല്ലെയാടിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ഞാൻ വാതിൽ തുറന്നു. വലിയൊരു കാലൻകുട മടക്കി ചുമരിൽ ചാരിവെക്കുന്ന മായേച്ചി. ഇളം ക്രീം നിറമുള്ള ചുരീദാറും കറുത്ത ഇറുകിയ ബോട്ടവും. തിരിഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ മഴത്തുള്ളികൾ വീണു നനഞ്ഞ ടോപ്പിൻ്റെ പിൻഭാഗം ആ കൊഴുത്തു വിടർന്ന ചന്തികളിൽ പതിഞ്ഞൊട്ടി ആ ചന്തികളുടെ മുഴുപ്പും, വിടർന്ന ചന്തിയിടുക്കിൻ്റെ ഉള്ളിലേക്കു കേറിയ തുണി ആ ചാലിൻ്റെയാഴവും എടുത്തുകാട്ടി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *