താൻ ഇനി നേരിട്ട് അനുഭവിക്കാനാവാത്ത രഹസ്യമായ അടുപ്പങ്ങൾക്കും മോഹങ്ങൾക്കും മറ്റുള്ളവരുടെ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ സാക്ഷിയാകാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, തന്റെ ആസക്തിയുടെ ഒരു ഭാഗമെങ്കിലും അനന്തമായി നിലനിൽക്കുമെന്ന് അയാൾ വിശ്വസിച്ചു.
അതിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു സ്വന്തം ബോധത്തെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ബന്ധിക്കാനുള്ള സാഹസത്തിനുപോലും അയാൾ തയ്യാറായത്.
മരണത്തിനുശേഷവും അവയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് സാക്ഷിയാകാൻ അയാൾ ആഗ്രഹിച്ചു.
തന്റെ ശക്തി ഉപയോഗിച്ച് മറ്റുള്ളവർ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ലോകങ്ങളും അവിടെ സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളും അറിയണമെന്ന് അയാൾ മോഹിച്ചു.
പ്രത്യേകിച്ച് മനുഷ്യരുടെ രഹസ്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളും വികാരങ്ങളും അവർ മറ്റാരിൽനിന്നും മറച്ചുവയ്ക്കുന്ന പ്രവൃത്തികളും കാണുന്നതിലായിരുന്നു അയാൾക്ക് കൂടുതൽ താൽപ്പര്യം.
സ്വന്തം ശരീരത്തിന്റെ പരിമിതികൾ കാരണം ഇനി അനുഭവിക്കാനാവാത്ത കാര്യങ്ങളെ മറ്റുള്ളവരുടെ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ അറിയാനുള്ള ആഗ്രഹം അയാളിൽ ശക്തമായി.
അപ്പോഴാണ് അത്യന്തം അപകടകരമായ മറ്റൊരു ആശയം അനിരുദ്ധന്റെ മനസ്സിൽ രൂപപ്പെട്ടത്.
തന്റെ താന്ത്രികശക്തിയോടൊപ്പം സ്വന്തം ആത്മാവിന്റെ ഒരു ഭാഗവും ഗ്രന്ഥത്തിനുള്ളിൽ ബന്ധിച്ചുനിർത്താൻ കഴിഞ്ഞാലോ?
ശരീരം നശിച്ചാലും ആത്മാവിന്റെ ആ ഭാഗം ഗ്രന്ഥത്തിനുള്ളിൽ നിലനിൽക്കും.
ഗ്രന്ഥം കൈവശപ്പെടുത്തുന്നവർ അതിലെ വിദ്യകൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ അനുഭവങ്ങൾക്ക് കാണപ്പെടാത്തൊരു സാക്ഷിയായി തുടരാൻ കഴിയും.
അതിലൂടെ മരണത്തിനുശേഷവും തന്റെ ഏറ്റവും വലിയ അഭിനിവേശം അവസാനിക്കാതെ നിലനിർത്താം.
ആ ചിന്ത
അനിരുദ്ധനെ ആവേശഭരിതനാക്കി.
എന്നാൽ ആത്മാവിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തെ ശരീരത്തിൽനിന്ന് വേർപെടുത്തി നിർജീവമായ ഒരു വസ്തുവിലേക്ക് ആവാഹിക്കുക സാധാരണ താന്ത്രികവിധികൾകൊണ്ട് സാധ്യമായിരുന്നില്ല.
പൂർവികരുടെ രഹസ്യഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ അതിനെക്കുറിച്ച് അവ്യക്തമായ ചില പരാമർശങ്ങൾ മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്.
ചില താളിയോലകളിൽ മനുഷ്യന്റെ ബോധത്തെയും ആത്മശക്തിയെയും വേർതിരിക്കുന്ന സങ്കീർണമായ പ്രയോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിവരിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ അവയിൽ ഭൂരിഭാഗവും അപൂർണമായിരുന്നു.
ആത്മാവിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തെ വേർപെടുത്തിയശേഷം അതിനെ സ്ഥിരമായി നിലനിർത്താനുള്ള മാർഗങ്ങൾ അവയിൽ വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നില്ല.
അനിരുദ്ധൻ ആ വിദ്യകളെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി.
സ്വന്തം സ്വപ്നലോകവിദ്യയുടെ അടിസ്ഥാനതത്ത്വങ്ങളും പുരാതന മന്ത്രബന്ധനവിധികളും സംയോജിപ്പിച്ച് പുതിയൊരു കർമപദ്ധതി രൂപപ്പെടുത്തി.
വർഷങ്ങൾ നീണ്ട അന്വേഷണങ്ങൾക്കൊടുവിൽ അയാൾ ഒരു നിഗമനത്തിലെത്തി.
തന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഒരു ഭാഗം ഗ്രന്ഥത്തിനുള്ളിൽ ബന്ധിക്കാൻ കഴിയും.
എന്നാൽ അതിന് വലിയൊരു വില നൽകേണ്ടിവരും.
ആത്മാവിനെ വിഭജിക്കുന്ന കർമം പൂർത്തിയാകുന്ന നിമിഷം ശേഷിക്കുന്ന ആത്മശക്തിക്ക് ശരീരത്തെ നിലനിർത്താൻ കഴിയില്ല.
കർമം വിജയിച്ചാൽ തന്റെ മരണം അനിവാര്യമായിരുന്നു.
പരാജയപ്പെട്ടാൽ അതിലും ഭയാനകമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളുണ്ടാകാമായിരുന്നു.
എന്നാൽ അനിരുദ്ധൻ ആ തീരുമാനത്തിൽനിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞില്ല.
മരണം ഏതായാലും അടുത്തെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അതിനുമുമ്പ് തന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ ശരീരത്തിന്റെ നാശം ഒരു പരാജയമല്ലെന്ന് അയാൾ കരുതി.
മറിച്ച് മറ്റൊരു അസ്തിത്വത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനമായിരുന്നു അത്.
ഗ്രന്ഥം സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ അനിരുദ്ധന്റെ മുന്നിൽ മറ്റൊരു ചോദ്യം ഉയർന്നു.
അത് കൈവശപ്പെടുത്തുന്നവർക്ക് തന്റെ മുഴുവൻ ശക്തിയും ഒരേസമയം നൽകണമോ?
ആദ്യമൊക്കെ അങ്ങനെ ചെയ്യാനായിരുന്നു അയാളുടെ തീരുമാനം.
എന്നാൽ പിന്നീട് ആ ആശയം മാറ്റി.
താൻ വർഷങ്ങളോളം പഠിച്ചും പരീക്ഷിച്ചും നേടിയെടുത്ത അസാധാരണമായ ശക്തികൾ മറ്റൊരാൾക്ക് യാതൊരു പരിശ്രമവുമില്ലാതെ ലഭിക്കുന്നതിൽ അയാൾക്ക് താൽപ്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അതിനെക്കാൾ പ്രധാനമായി, അത്തരം ശക്തികൾ ഉപയോഗിക്കുന്നവരുടെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങളായിരുന്നു അനിരുദ്ധനെ ആകർഷിച്ചത്.