ഗ്രന്ഥം കൈവശപ്പെടുത്തുന്നവർക്ക് ആദ്യം പരിമിതമായൊരു വരം മാത്രമേ ലഭിക്കാവൂ എന്ന് അയാൾ തീരുമാനിച്ചു.
അർധരാത്രിക്കും പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിക്കും ഇടയിൽ, ഉറക്കത്തിലായിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു വ്യക്തിയെ സ്വപ്നലോകത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കാനുള്ള കഴിവ്.
അതായിരുന്നു അടിസ്ഥാനവരം.
സ്വപ്നലോകത്തിന്റെ സ്വഭാവം ആദ്യം ഗ്രന്ഥംതന്നെ നിർണയിക്കും.
അവിടെ പ്രവേശിക്കുന്നവർക്ക് ലോകം പൂർണമായും യാഥാർഥ്യമായി അനുഭവപ്പെടും.
യഥാർഥലോകത്തിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയാകുമ്പോൾ ആ ലോകം അവസാനിക്കും.
അതിനുശേഷം ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തിക്ക് അവിടത്തെ അനുഭവങ്ങളൊന്നും ഓർമയുണ്ടാകില്ല.
ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഉടമയ്ക്ക് മാത്രമായിരിക്കും ഓർമകൾ നിലനിൽക്കുക.
എന്നാൽ ഈ വരം അനിയന്ത്രിതമായി ഉപയോഗിക്കാൻ അനുവദിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് അനിരുദ്ധൻ തീരുമാനിച്ചു.
അതിനു ചില നിബന്ധനകൾ വേണം.
ഓരോ ദിവസവും ഒരു വ്യക്തിയെ മാത്രമേ വിളിക്കാൻ കഴിയൂ.
ഓരോ പത്ത് ശ്രമങ്ങളടങ്ങിയ ഘട്ടത്തിലും കുറഞ്ഞത് അഞ്ച് വിജയങ്ങൾ നേടണം. പകുതി ശ്രമങ്ങളെങ്കിലും വിജയകരമായിരിക്കണമെന്നായിരുന്നു അയാൾ നിശ്ചയിച്ച പരിധി.
പരാജയപ്പെട്ടാൽ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ അധികാരം നഷ്ടപ്പെടണം.
വിജയിക്കുന്നവർക്ക് കൂടുതൽ ശക്തികൾ ലഭിക്കണം.
അതേസമയം പുതിയ ശക്തികൾ ലഭിക്കുന്തോറും അവ ഉപയോഗിക്കാനുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ സങ്കീർണമാകണം.
ഈ നിബന്ധനകൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിനിടയിലാണ് അനിരുദ്ധന്റെ മനസ്സിൽ മറ്റൊരു ചിന്ത കടന്നുവന്നത്.
ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഉടമയ്ക്ക് എല്ലാ തീരുമാനങ്ങളും സ്വയം എടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ എന്തായിരിക്കും സംഭവിക്കുക?
ഒരുപക്ഷേ അയാൾ എളുപ്പത്തിൽ ലക്ഷ്യം നേടാനുള്ള വഴികൾ കണ്ടെത്തിയേക്കാം.
എന്നാൽ ഇടയ്ക്കിടെ അപ്രതീക്ഷിതമായ വെല്ലുവിളികൾ ഉണ്ടായാലോ?
ഉടമയ്ക്ക് വിളിക്കേണ്ട വ്യക്തിയെ തീരുമാനിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു രാത്രി ഉണ്ടായാലോ?
ഗ്രന്ഥംതന്നെ ആരെയെങ്കിലും തിരഞ്ഞെടുക്കുകയാണെങ്കിലോ?
അത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ ഉടമ എങ്ങനെ പെരുമാറുമെന്ന് അറിയാൻ അനിരുദ്ധന് കൗതുകം തോന്നി.
അയാൾ പുതിയൊരു നിയമം രൂപപ്പെടുത്തി.
ഓരോ പത്ത് ശ്രമങ്ങളടങ്ങിയ ഘട്ടത്തിലും ഒരിക്കൽ ഗ്രന്ഥംതന്നെ ക്ഷണിക്കപ്പെടേണ്ട വ്യക്തിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കും.
ആരെയാണ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതെന്ന് ഉടമയ്ക്ക് മുൻകൂട്ടി അറിയാൻ കഴിയില്ല.
ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ നിലനിൽക്കുന്ന തന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കും ആ തീരുമാനമെടുക്കുന്നത്.
അതായത് മരണത്തിനുശേഷവും ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിലും തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും ഇടപെടാനുള്ള അധികാരം അനിരുദ്ധനുണ്ടാകും. പുറംലോകത്ത് നേരിട്ട് ഒരു പ്രവൃത്തിയും നടത്താൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും ഗ്രന്ഥത്തിനുള്ളിലെ തീരുമാനങ്ങളിലൂടെ പുതിയ ഉടമകൾക്ക് നേരിടേണ്ട സാഹചര്യങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാം.
ഈ സാധ്യത അയാളെ പ്രത്യേകമായി സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
തുടർന്ന് കൂടുതൽ നിയമങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടു.
ഒരു വ്യക്തിയുമായി നേടിയ വിജയം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കാൻ അനുവദിക്കരുത്.
ഒരേ വ്യക്തിയെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആശ്രയിക്കുന്നതിനുപകരം പുതിയ സാഹചര്യങ്ങളെയും വ്യക്തികളെയും നേരിടാൻ ഉടമ നിർബന്ധിതനാകണം.
ഓരോ വിജയത്തിനുശേഷവും പുതിയൊരു ശക്തി വെളിപ്പെടുത്തണം.
ആദ്യ വിജയങ്ങളിലൂടെ സമയത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നതും വസ്തുക്കൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതുമായ കഴിവുകൾ ലഭിക്കാം.
പിന്നീട് ലോകത്തിന്റെ സ്വഭാവം മാറ്റാനും സംഭവങ്ങളെ പിന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാനും മറ്റൊരാളുടെ ചിന്തകൾ അറിയാനും കഴിയുന്ന കൂടുതൽ സങ്കീർണമായ ശക്തികൾ വെളിപ്പെടണം.
എന്നാൽ എല്ലാ ശക്തികളും ഒരേസമയം ഉപയോഗിക്കാൻ അനുവദിക്കരുത്.
ഓരോന്നിനും പ്രത്യേക നിയന്ത്രണങ്ങൾ വേണം.
ആ നിയന്ത്രണങ്ങൾക്കുള്ളിൽനിന്ന് സ്വന്തം ലക്ഷ്യം നേടാനുള്ള വഴികൾ കണ്ടെത്തേണ്ടത് ഉടമയുടെ ഉത്തരവാദിത്വമായിരിക്കണം.
അനിരുദ്ധൻ നിയമങ്ങൾ എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ രൂപപ്പെടുത്തിയ ചില നിയമങ്ങൾ പിന്നീട് മാറ്റി. ചിലതിനോടൊപ്പം പുതിയ നിബന്ധനകൾ ചേർത്തു.