മനുഷ്യന്റെ ബോധത്തിന് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ലോകത്തെ യാഥാർഥ്യത്തിൽനിന്ന് വേർതിരിച്ചറിയുക അത്ര എളുപ്പമല്ല.
തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ പാർവതി അന്തർജനത്തിന്റെ മനസ്സിലെ പഴയ ബന്ധബോധവും പുതിയ സാഹചര്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച
വികാരങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം അനിരുദ്ധൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
അവരുടെ ഏകാന്തതയെയും തന്നിലുള്ള വിശ്വാസത്തെയും ദുരുപയോഗം ചെയ്ത് അയാൾ അവരെ കൂടുതൽ ആശ്രയിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് നയിച്ചു. ഒരുകാലത്ത് അമ്മയ്ക്ക് തുല്യമായി കണ്ടിരുന്ന സ്ത്രീയുടെ മനസ്സിലെ അതിരുകൾ പോലും തന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ലോകത്ത് തകർക്കാൻ കഴിയുമെന്നത് അയാൾക്ക് മറ്റൊരു വിജയമായി തോന്നി.
എന്നാൽ പാർവതി അന്തർജനത്തിന് ആ ലോകത്തിന്റെ യഥാർഥ സ്വഭാവമോ അവിടെ സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കുപിന്നിലെ അനിരുദ്ധന്റെ പങ്കോ അറിയില്ലായിരുന്നു.
ആ ദിവസങ്ങളിലെ അനുഭവങ്ങൾ എത്രത്തോളം സ്വാഭാവികമായിരുന്നുവെന്നും എത്രത്തോളം അനിരുദ്ധൻ സൃഷ്ടിച്ച സാഹചര്യങ്ങളുടെ ഫലമായിരുന്നുവെന്നും തിരിച്ചറിയാൻ അവർക്കായിരുന്നില്ല.
അനിരുദ്ധനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ആ വ്യത്യാസത്തിന് പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
തന്റെ ശക്തിയാൽ സൃഷ്ടിച്ച ലോകത്ത് മറ്റൊരാളുടെ മനസ്സിനെയും ജീവിതത്തെയും എത്രത്തോളം മാറ്റിമറിക്കാൻ കഴിയുമെന്നതായിരുന്നു അയാളെ ആവേശഭരിതനാക്കിയത്.
എന്നാൽ ആ ലോകം പൂർണമായും അനിരുദ്ധന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നില്ല.
ചില കാര്യങ്ങളിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ലോകം അസ്ഥിരമായി. ചില പ്രവൃത്തികൾ നടത്താൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ കാഴ്ച മങ്ങുകയും ചുറ്റുപാടുകൾ വികലമാവുകയും ചെയ്തു.
മറ്റൊരാളുടെ പ്രതിരോധത്തെ ബലമായി മറികടക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ആ ലോകം അനുവദിച്ചില്ല.
ആദ്യമൊക്കെ ഈ നിയന്ത്രണങ്ങൾ അനിരുദ്ധനെ അസ്വസ്ഥനാക്കി.
എന്നാൽ അവയെ പൂർണമായും നീക്കംചെയ്യാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ പരാജയപ്പെട്ടതോടെ അവ ആ വിദ്യയുടെ അടിസ്ഥാനനിയമങ്ങളാണെന്ന് അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് മറ്റൊരു ചിന്ത അയാൾക്കുണ്ടായത്.
ബലപ്രയോഗം സാധ്യമല്ലെങ്കിൽ ഒരാളെ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം തീരുമാനമെടുക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് നയിക്കാനുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാമല്ലോ.
മറ്റൊരാളുടെ മനസ്സിനെ മാറ്റിമറിക്കുന്നതിനുള്ള അവസരങ്ങൾ ആ ലോകത്തിൽ ധാരാളമുണ്ടായിരുന്നു.
അനിരുദ്ധൻ ആ സാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ചിന്തിച്ചുതുടങ്ങി.
പതുക്കെ, അവരുടെ ബന്ധത്തിന്റെ പഴയ അതിർവരമ്പുകൾ തകരുന്ന സാഹചര്യം അയാൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
ഒടുവിൽ, പാർവതി
അന്തർജനവുമായി ശാരീരികബന്ധത്തിലേർപ്പെടുന്നതിലും അനിരുദ്ധൻ വിജയിച്ചു.
ഒടുവിൽ യഥാർഥലോകത്തിൽ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിയായപ്പോൾ സ്വപ്നലോകം അപ്രതീക്ഷിതമായി അപ്രത്യക്ഷമായി.
അടുത്ത നിമിഷം അനിരുദ്ധൻ ഇല്ലത്തിന്റെ രഹസ്യമുറിയിൽ കണ്ണുതുറന്നു.
മുന്നിൽവച്ചിരുന്ന വിളക്ക് അപ്പോഴും കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
യഥാർഥലോകത്തിൽ ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ മാത്രമാണ് കടന്നുപോയിരുന്നത്.
എന്നാൽ അയാളുടെ ഓർമയിൽ ദിവസങ്ങൾ നീണ്ടുനിന്ന അനുഭവങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ പാർവതി അന്തർജനത്തെ കണ്ടപ്പോൾ അനിരുദ്ധൻ ചോദിച്ചു.
“അമ്മായി, ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ എന്തെങ്കിലും സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നോ?”
അവർ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു.
“എന്തൊക്കെയോ കണ്ടതുപോലെ തോന്നുന്നു. പക്ഷേ ഒന്നും ഓർമയില്ല.”
“എന്നെയും കണ്ടിരുന്നോ?”
“നിന്നെയോ? അതെന്തിനാ?”
അവർ ചിരിച്ചു.
ആ ചിരി കേട്ടപ്പോൾ അനിരുദ്ധന്റെ ഉള്ളിൽ അസാധാരണമായൊരു സന്തോഷം നിറഞ്ഞു.
കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിൽ മറ്റൊരു ലോകത്തിനുള്ളിൽ ദിവസങ്ങളോളം ഒരുമിച്ച് കഴിഞ്ഞിരുന്ന സ്ത്രീയാണ് ഇപ്പോൾ തനിക്കുമുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്.
എന്നാൽ ആ ദിവസങ്ങളിലെ ഒരു സംഭവവും അവർക്ക് ഓർമയില്ല.
അനിരുദ്ധനോടുള്ള അവരുടെ പെരുമാറ്റത്തിലും മാറ്റമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അതേസമയം ആ ലോകത്തിലെ ഓരോ സംഭാഷണവും ഓരോ സംഭവവും അയാൾക്ക് വ്യക്തമായി ഓർത്തെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
തന്റെ ഏറ്റവും വലിയ കണ്ടെത്തൽ എന്താണെന്ന് അനിരുദ്ധന് അപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്.