അറിവുകളും ശക്തികളും നഷ്ടപ്പെടുന്നത് സഹിക്കാമായിരുന്നേക്കാം. എന്നാൽ ഒരിക്കലും ശമിക്കാത്ത ആ ദാഹം പൂർത്തിയാക്കാനുള്ള എല്ലാ സാധ്യതകളും ഇല്ലാതാകുന്നത് അംഗീകരിക്കാൻ അയാൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
മേശപ്പുറത്തെ ശൂന്യമായ പുസ്തകത്തിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കെ അനിരുദ്ധന്റെ ചുണ്ടിൽ നേരിയൊരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.
ആ നഷ്ടം ഒഴിവാക്കാനുള്ള മാർഗം അയാൾ കണ്ടെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അതിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തിനുള്ള അവസാന രാത്രിയായിരുന്നു അത്.
തിരുമലയൂർ എന്ന പേര് ആ നാട്ടിൽ ഒരേസമയം ഭയവും കൗതുകവും ഉണർത്തിയിരുന്നു.
മന്ത്രവാദത്തിനും ആഭിചാരത്തിനും നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പാരമ്പര്യമുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഇല്ലമായിരുന്നു അത്. പൂർവികരിൽ പലരും അസാധാരണമായ താന്ത്രികവിദ്യകൾ അഭ്യസിച്ചിരുന്നവരായിരുന്നു. രാജകുടുംബങ്ങളിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ
മുതൽ സാധാരണക്കാരുടെ ദുരിതങ്ങൾവരെ പരിഹരിക്കാൻ തിരുമലയൂർ ഇല്ലത്തിലെ നമ്പൂതിരിമാരെ സമീപിച്ചിരുന്നുവെന്ന് പഴമക്കാർ പറഞ്ഞിരുന്നു.
ഇല്ലത്തിന്റെ അടച്ചിട്ട നിലവറകളെക്കുറിച്ചും അർധരാത്രികളിൽ അവിടെനിന്നുയരുന്ന മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങളെക്കുറിച്ചും തലമുറകളായി പല കഥകളും പ്രചരിച്ചിരുന്നു.
ചിലർ ആ പരിസരത്തേക്കടുക്കാൻപോലും ഭയപ്പെട്ടു. മറ്റുചിലർ തങ്ങളുടെ ദുരിതങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം തേടി രഹസ്യമായി അവിടെയെത്തി.
അത്തരം കഥകളിൽ എത്രത്തോളം സത്യമുണ്ടെന്ന് നാട്ടുകാർക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ തിരുമലയൂർ ഇല്ലത്തിലെ ശക്തികളെ പൂർണമായും നിഷേധിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടവർ വളരെ കുറവായിരുന്നു.
ആ പാരമ്പര്യത്തിൽ ജനിച്ചവരിൽ ഏറ്റവും അസാധാരണനായ മനുഷ്യനായിരുന്നു അനിരുദ്ധൻ നമ്പൂതിരി.
ബാല്യകാലത്തുതന്നെ അയാളുടെ ബുദ്ധിശക്തിയും ഓർമശക്തിയും ഗുരുക്കന്മാരെ അതിശയിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഒരിക്കൽ കേട്ട മന്ത്രങ്ങൾപോലും തെറ്റുകൂടാതെ ഓർത്തെടുക്കാനും സങ്കീർണമായ താന്ത്രികവിധികളുടെ അർത്ഥവും പ്രയോഗവും ഗ്രഹിക്കാനും അയാൾക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
മറ്റുള്ളവർ മാസങ്ങളെടുത്ത് പഠിച്ചിരുന്ന വിദ്യകൾ അനിരുദ്ധൻ ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സ്വായത്തമാക്കി.
എന്നാൽ പകർന്നുകിട്ടുന്ന അറിവുകളിൽ തൃപ്തനാകുന്ന സ്വഭാവം അയാൾക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഓരോ മന്ത്രത്തിന്റെയും പിന്നിലെ തത്ത്വങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാനും അതിന്റെ പ്രയോഗത്തിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയാൽ എന്തു സംഭവിക്കുമെന്ന് കണ്ടെത്താനും അയാൾ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. ഗുരുക്കന്മാർ പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന വിധികൾ അതേപടി അനുഷ്ഠിക്കുന്നതിനുപകരം അവയുടെ സാധ്യതകളും പരിമിതികളും പരിശോധിക്കുന്നതിലായിരുന്നു അയാൾക്ക് കൂടുതൽ താൽപ്പര്യം.
ആ സ്വഭാവം പലപ്പോഴും ഗുരുക്കന്മാരുടെ അതൃപ്തിക്കിടയാക്കി.
പ്രത്യേകിച്ച് ചില താളിയോലകളെക്കുറിച്ചുള്ള അയാളുടെ ചോദ്യങ്ങൾ.
ഇല്ലത്തിന്റെ നിലവറയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന പഴയ താളിയോലക്കെട്ടുകളിൽ ചിലത് വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് കൈമാറിയിരുന്നില്ല. അവയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്ന വിധികൾ അപകടകരമാണെന്നും അവയുടെ പ്രയോഗം നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത ദുരന്തങ്ങൾക്ക് കാരണമാകാമെന്നുമായിരുന്നു മുതിർന്നവരുടെ വിശ്വാസം.
എന്നാൽ അത്തരം മുന്നറിയിപ്പുകൾ അനിരുദ്ധന്റെ കൗതുകത്തെ കൂടുതൽ ഉണർത്തുകയാണ് ചെയ്തത്.
ഒരിക്കൽ അയാൾ ഗുരുവിനോട് ചോദിച്ചു.
“ഒരു വിദ്യ അപകടകരമാണെങ്കിൽ അത് പഠിക്കാതിരിക്കുന്നതാണോ ശരി? അതിന്റെ അപകടം
എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നതല്ലേ കൂടുതൽ നല്ലത്?”
ഗുരു കുറച്ചുനേരം അയാളെ നോക്കിയിരുന്നു.
“ചില വാതിലുകൾ തുറക്കാൻ കഴിവുണ്ടെന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം അവ തുറക്കണമെന്നില്ല, അനിരുദ്ധാ.”
“വാതിലിനപ്പുറം എന്താണെന്നറിയാതെ അതെങ്ങനെ തീരുമാനിക്കും?”
ഗുരു മറുപടി നൽകിയില്ല.
ആ നിശ്ശബ്ദതയായിരുന്നു അനിരുദ്ധന് ലഭിച്ച അവസാന മുന്നറിയിപ്പ്.
അധികം വൈകാതെ ഗുരുക്കന്മാരുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച് ചില രഹസ്യ താളിയോലകൾ അയാൾ സ്വന്തമാക്കി. മറ്റാരുമറിയാതെ അവയിലെ വിദ്യകൾ പഠിക്കാനും പരീക്ഷിക്കാനും തുടങ്ങി.