🌸പാരിജാതം – 1🌸 27അടിപൊളി  

“നീ എൻറെ കയ്യിൽ നിന്നും വാങ്ങിക്കും ആലി മോളെ..”

 

പിച്ചലിന്റെ വേദനയിൽ ചൂളികൊണ്ട് ആലിയ ആസിയയുടെ മാറിലേക്ക് തലചായ്ച്ച് കണ്ണടച്ചു കിടന്നു….

 

ആസിയ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ആലിയയുടെ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് കണ്ണുകളടച്ചു..

ജാസർക്ക ഇന്ന് എന്തു നോട്ടമാണ് എന്നെ നോക്കിയത്, ഹൊ, ആ ഒരു നോട്ടത്തിൽ തന്നെ എൻറെ അടിവയറ്റിൽ നിന്നും ഉരുണ്ടുകൂടി എന്തൊക്കെയോ താഴെ കൂടി ഒലിച്ചിറങ്ങി..

ഇക്ക എന്നെ നോക്കിയത് കാമത്തിന്റെ നോട്ടമല്ല. പ്രണയാർദ്രമായ ഒരു നോട്ടമായിരുന്നില്ലേ അത്.. ജാസറിക്കയുടെ ഉള്ളിലും എന്നോടുള്ള പ്രണയം ഉണ്ടായിരിക്കും…

 

പതിയെ പതിയെ ആസിയയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉറക്കത്തിൻറെ തിരശ്ശീല വീണു തുടങ്ങി….

 

അപ്പോഴും ജാസറിന്റെ മുറിയിൽ ജാസറിന്റെ അവസ്ഥയും മറിച്ച് അല്ലായിരുന്നു..

എന്തൊക്കെയാണ് ഇവിടെ സംഭവിക്കുന്നത് ആരോരുമില്ലാതെ കുത്തഴിഞ്ഞ ജീവിതം നയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു കാൽ കെട്ട് വീണത് പോലെ ഞാൻ എത്ര പെട്ടെന്നാണ് ഒതുങ്ങിക്കൂടിയത്..

റസിയ ആസിയ ആലിയ മൂന്നു പെണ്ണുങ്ങളും ഞാനും എൻറെ ഈ വീട്ടിൽ..

ആസിയയുടെ നോട്ടത്തിൽ അവളുടെ ഭാവ വ്യത്യാസങ്ങളിൽ അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ ഞാനിന്ന് എത്രത്തോളം മതിമറന്ന് ഇരുന്നു പോയി…

ആരൊക്കെയോ ഇപ്പോൾ എനിക്കും ഉള്ളതുപോലെ,, ആർക്കൊക്കെയോ വേണ്ടി ഇനിയും മുന്നോട്ട് ജീവിക്കണമെന്ന പോലെ..

 

ജാസറിന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ആസിയയുടെ ഇളംപവിഴ ചുണ്ടുകളുടെ മനോഹര ദൃശ്യങ്ങൾ കടന്നുവന്നു, അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിന് അവൻ മനസ്സിൽ ഇട്ടു വിശകലനം ചെയ്തു…

ഞാനിതുവരെ കണ്ട പെണ്ണുങ്ങളെ കാൾ എന്തോ ഒരു പടി മുന്നിലാണ് ആസിയയുടെ സൗന്ദര്യം നിൽക്കുന്നത്,,

മറ്റു പെണ്ണുങ്ങളെ കാണുന്ന കണ്ണാലെ ആസിയയെ നോക്കാനും കഴിയുന്നില്ല അവളോടുള്ള ഒരു വികാരം അത് എന്താണ് എന്ന് തീർച്ചപ്പെടുത്തുവാൻ ജാസറിന് കഴിയുന്നില്ല..

ഇതല്ലേ പ്രണയം, ഇതാണോ പ്രണയം..!

 

അവൻ അവന്റെ മനസ്സിനോട് തന്നെ പലവുരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു..

ഏറെനേരത്തെ മാനസിക സംഘർഷാവസ്ഥയിൽ നിന്നും ജാസർ ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി നിന്നു..

 

“പാടില്ല, ഉമ്മയും രണ്ടു മക്കളെയും ആത്മഹത്യയുടെ വക്കിൽ നിന്നും വലിച്ചു കരക്കിട്ടതാണ് ഞാൻ, അവരുടെ സംരക്ഷണ ഏറ്റെടുത്തിട്ട് അതിന് കൂലി പറ്റുന്നത് പോലെയായി പോകും എനിക്ക് അവളോടുള്ള പ്രണയം, അതെ എനിക്ക് ആസിയയോടുള്ളത് പ്രണയമാണെന്ന് ഞാൻ തീർച്ചപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു..

പക്ഷേ അത് തെറ്റാണ് അത് എൻറെ മനസ്സിൽ തന്നെ കുഴിച്ചിടുന്നതാണ് നല്ലത്..”

 

ഉറങ്ങാനായി എത്ര കണ്ണടച്ചു കിടന്നിട്ടും അവൻറെ മനസ്സിലേക്ക് പല ചിന്തകളും ചോദ്യങ്ങളും വീണ്ടും കടന്നു വന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.. ഇല്ല ഇനിയും ഉറക്കം വരുന്ന ലക്ഷണങ്ങൾ കാണുന്നില്ല,, തലയ്ക്ക് വട്ടു പിടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നുന്നു…

ജാഫർ ഫോണെടുത്ത് നിഷയുടെ നമ്പർ എടുത്തു..

കോൾ കട്ട് ആവുന്നതിനു മുന്നേ ആണ് നിഷ ഫോൺ എടുത്തത്..

 

“എന്താണ് മോനെ വീട്ടിൽ പുതിയ താമസക്കാരൊക്കെ വന്നപ്പോൾ നമ്മളെ ഒന്നും ഒരു മൈൻഡ് ഇല്ലല്ലോ”

 

“ഡി കോപ്പേ, ഒരു സമാധാനത്തിനു വേണ്ടിയാണ് നിന്നെ വിളിച്ചത് അപ്പൊ നീ ഉള്ള സമാധാനം കൂടി കളയാൻ പോകുവാണോ..”

 

“അച്ചോടാ എൻറെ കുഞ്ഞിൻറെ സമാധാനം ഒക്കെ എവിടെ പോയി,, എൻറെ കയ്യിൽ ഉള്ള കുറച്ച് സമാധാനം തരട്ടെ ഞാൻ..”

നിഷ കൊഞ്ചിക്കൊഞ്ചി ചോദിക്കുന്നത് കേട്ട് ജാസർ പുഞ്ചിരിച്ചു.

 

“നിൻറെ കയ്യിൽ നിന്നും കുറച്ച് സമാധാനം കിട്ടിയിട്ട് കുറെ നാളായല്ലോ മോളെ ഞാൻ ഓരോ തിരക്കിൽ ആയിപോയി..”

 

” ഓ അതെങ്ങനെ, അങ്ങോട്ട് ഒന്നു വരാമെന്ന് കരുതിയാൽ അവിടെ പുതിയ താമസക്കാരൊക്കെ ഇല്ലേ.. പിന്നെ അങ്ങോട്ട് വന്നിട്ടും കാര്യമില്ലല്ലോ..”

നിഷ പരിഭവം പറഞ്ഞു.. ഇടയ്ക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും അവളെ വിളിച്ചു എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പറയാറുണ്ടെങ്കിലും ഒന്ന് ശരിക്ക് കാണാൻ കിട്ടിയില്ലായിരുന്നു കുറച്ചുനാളുകളായിട്ട്..