അടുത്ത ദിവസം ഉണർന്നപ്പോൾ രണ്ടുപേരും ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല…
പക്ഷെ, അന്ന്,, ദിവസങ്ങൾക്കും ആഴ്ചകൾക്കും ശേഷം അവർ പരസ്പരം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നാല്, ആ പുഞ്ചിരിയിൽ പോലും ഒളിപ്പിക്കാനാവാത്ത ചെറിയൊരു അകലം അവർക്ക് പരസ്പരം അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
റജി പതിയെ, വളരെ സാധാരണമായി അവളോട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓഫീസിലെ കാര്യങ്ങളും വീട്ടിലെ വിശേഷങ്ങളും ചോദിക്കുമ്പോൾ ആദ്യം അല്പം അസ്വാഭാവികത അനുഭവപ്പെട്ടെങ്കിലും, ആ സംസാരങ്ങളിലെ ആത്മാർത്ഥത ലെനയെ സ്വാധീനിച്ചു. പതിയെപ്പതിയെ അവളും പഴയതുപോലെ മറുപടികൾ നൽകാൻ തുടങ്ങി. വാശിയും പിണക്കങ്ങളും വഴിമാറി, സ്നേഹത്തിന്റെ ചെറിയ നാമ്പുകൾ വീണ്ടും തളിർത്തു. അവർ പോലും അറിയാതെ ദിവസങ്ങൾ നീങ്ങവേ, അവരുടെ ജീവിതം പതിയെ പഴയ രീതിയിലേക്ക് മടങ്ങിവരാൻ തുടങ്ങി…
അല്പദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം അവർ വീണ്ടും ശാരീരികമായി ഒന്നിച്ചു. റജി അങ്ങേയറ്റം
ആത്മാർത്ഥതയോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടിയാണ് ഓരോ നിമിഷവും കൈകാര്യം ചെയ്തത്. അവളുടെ സന്തോഷത്തിനും, തൃപ്തിക്കും, സുഖത്തിനുമായി അവൻ പരമാവധി പരിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു.
റജിയുടെ ഈ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങളെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ സ്വീകരിക്കാനും, താൻ അതീവ സംതൃപ്തയാണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കാനും ലെനയും പരമാവധി ശ്രമിച്ചു.
എന്നാല്,, റജി അവൾക്കുവേണ്ടി തന്റെ പരമാവധി നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആ നിമിഷങ്ങളിലും ലനയുടെ ശരീരം അജിത്തിനെയാണ് തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത്. താൻ ആസ്വദിക്കുന്നതായി പുറമെ വരുത്തിത്തീർക്കുമ്പോഴും, ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ ശൂന്യത അവളെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സ്നേഹം കൊണ്ടുള്ള റജിയുടെ ഈ സമീപനത്തിന്, അജിത്ത് നൽകിയിരുന്ന ആ പച്ചയായ കാമത്തിന്റെ ആനന്ദത്തെ മറികടക്കാൻ ഒട്ടും കഴിയുന്നില്ലെന്ന് അവൾ വേദനയോടെ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.
അന്ന് രാത്രി, ലന ആകെ ചിന്താകുലയായിരുന്നു. ദിവസങ്ങൾക്കുമുമ്പ് റജിയുമായുണ്ടായ ആ തുറന്ന സംഭാഷണത്തിന് ശേഷം അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു ചെറിയ മാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ട് എന്നത് സത്യമാണ്. എങ്കിലും, ആ പഴയ അവിഹിതത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ അവളിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായും വിട്ടുപോയിട്ടില്ല എന്ന് അവൾക്ക് തന്നെ തോന്നിത്തുടങ്ങി.
(തുടരും)