കറുകറുത്ത സമൃദ്ധമായ മുടി പിന്നിലേക്ക് വിരിച്ചിട്ടതിനാൽ ചന്തി കഴിഞ്ഞും കിടപ്പാണ്.
ഷർട്ട് അവളുടെ പൊക്കിളിനു ജസ്റ്റ് മേലെയാണ്.
ആരു കണ്ടാലും കമ്പിയടിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ച തന്നെ!
“ആഹാ നിന്നെ വിളിക്കാൻ ദേ നകുലേട്ടൻ വന്നല്ലോ”
“ഞാൻ ചുമ്മാ വന്നതാ, അവിടെയൊറ്റയ്ക്കിരുന്നു ബോറടിച്ചിട്ട്!”
“ബൈക്ക് എടുത്തിട്ട് പോയപ്പോൾ ഞാൻ കരുതി മഴയെല്ലാം കൊണ്ടിട്ടേ തിരിച്ചു വരുള്ളൂന്ന്.” അപർണ്ണ പറഞ്ഞു.
“മഴ ഇനിയിപ്പോൾ രാത്രിയല്ലേ?”
“ഹേയ് ചിലപ്പോൾ ഉച്ചയ്ക്കും പെയ്യും!!”
“നീയെന്തിനാ വന്നത്?” അവൻ നിമിഷയോട് ചോദിച്ചു.
“ഇവളൊരു ബുക്ക് തരാമെന്ന് പറഞ്ഞു വന്നതാ?”
“ഏത് ഈ, ‘നീർമാതളം പൂത്ത കാല’ മോ?”
“ഉം!!”
അവിടേക്ക് ചെറിയമ്മ കേറിവന്നപ്പോൾ, അവരും കുശലം പറച്ചിലിൽ കൂട്ടുചേരുകയായിരുന്നു.
ഊണുകഴിക്കാൻ നേരമായപ്പോൾ എല്ലാരും കൂടെ ഇരുന്നു.
വാഴയിലയിൽ കുറുകിയ മട്ടൻ കറിയും ചോറും രസവും പപ്പടവും വിളമ്പി.
കഴിച്ച ശേഷം, നകുലും നിമിഷയും പിന്നെ വരാമെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെ നിന്നുമിറങ്ങി.
നല്ല മഴക്കോളുണ്ടായിരുന്നു.
രണ്ടാളും കൈപിടിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ സ്നേഹയും, അജിത്തും സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് ഉമ്മറത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“കഴിച്ചോ നിങ്ങൾ?”
“ഉം. ചോറും മട്ടൻ കറിയും!”
“അമ്മേ… ദേ മഴ!!!”
“അയ്യോ ടെറസിൽ നിന്നും തുണിയെടുക്കണം!”
“ഞങ്ങളെടുക്കാം!!!”
നിമിഷയും നകുലും കൂടെ ടെറസിലേക്ക് കയറി. മഴ ചാറ്റൽ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
അവൾ കൈ എത്തി മഴവെള്ളം നകുലിന്റെ ദേഹത്തേയ്ക്ക് തെറിപ്പിച്ചു; അവൻ തിരിച്ചും.
രണ്ടാളും വേഗം തുണിയെല്ലാം എടുത്തശേഷം അത് താഴെ ഹാളിൽ സോഫയുടെ മേലെയിട്ടു.
“രണ്ടാളും നനഞ്ഞല്ലോ. പോയി ദേഹം തോർത്ത്.” സ്നേഹ പറഞ്ഞു.
നകുൽ ഒരു തോർത്തെടുത്ത് ആദ്യം അരികിലേയ്ക്ക് ചേർത്തു നിർത്തി നിമിഷയുടെ തല തോർത്തിക്കൊടുത്തു. പിന്നെ മുഖവും, കൈകളും തോർത്തി.
അവൾ ആ തോർത്ത് വാങ്ങി അവനെ പിടിച്ച് കസേരയിൽ ഇരുത്തി. അവന്റെ തലയും മുഖവും കൈകളും ഒക്കെ തോർത്തി. എന്നിട്ട് നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മയും നൽകി.
അവൻ തിരികെ അവളുടെ കവിളുകളിൽ ഉമ്മവെച്ചു.
പകരത്തിനു പകരം.
അവളുടെ നനഞ്ഞ, മുഖവും, ദേഹവും, ചുവന്ന ചുണ്ടുകളും, തന്റെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്കുള്ള ആ നീലക്കണ്ണുകൾ വിടർത്തിയുള്ള നോട്ടവും ഒക്കെ അവനെ കൊതിപിടിപ്പിച്ചതാണ്. ഇപ്പോൾത്തന്നെ പൊക്കിയെടുത്ത് മുറിയിലേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകണം എന്ന് തോന്നിയതാണ്. അച്ഛനും അമ്മയും നോക്കിയിരിയ്ക്കുന്നതിനാൽ അടങ്ങി!
സ്നേഹയും അജിത്തും ഇതെല്ലാം ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കിയിരുന്നു. ഇവരുടെ ചെറുപ്പം മുതൽ അവർ കാണുന്നതാണല്ലോ ഇതെല്ലാം!
ഇരുവരും പോയി ഡ്രസ്സ് മാറി വന്നു.
സ്നേഹ മക്കൾ അറിയാതെ അവർ ഇരുവരെയും ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
രണ്ടുപേരും ടീഷർട്ടും, ഇറക്കം കുറഞ്ഞ ഷോർട്സും ആണ് വേഷം.
നിമിഷയുടെ അൽപം തടിയുള്ള ശരീരത്തിലെ, ഉരുണ്ട, നേരിയ ഇരുനിറമാർന്ന, രോമരഹിതമാക്കിയ തുടകൾ ആകർഷകമാണ്.
വീട്ടിൽ ബ്രായിടുന്നത് പണ്ടേ അവൾക്ക് ഇഷ്ടമല്ല.
ടീഷർട്ടിനുള്ളിൽ അവളുടെ കമ്പിളിനാരങ്ങകൾ ഇളകുന്നുണ്ട്.
നിമിഷയ്ക്ക് നകുലിന്റെ തോളൊപ്പം പൊക്കം.
അവന്റെ ദേഹം ഒരു സ്പോർട്സ്മാന്റെ പോലെയുണ്ട്.
നിറവും അവളെപ്പോലെ തന്നെ.
അതങ്ങനെയല്ലേ വരൂ! തന്റെ ഏട്ടന്റെ നിറവും അതാണല്ലോ!
അവനെ ഏതു പെൺകുട്ടിയും ആഗ്രഹിക്കും.
ഇനിയിപ്പോൾ മറ്റാർക്കും കിട്ടുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല!
തന്നെപ്പോലെ ഇവർ മറ്റൊരു വിവാഹത്തിന് സമ്മതിയ്ക്കുമോ? കണ്ടറിയണം.
ഇനി ചിലപ്പോൾ, കുറേക്കഴിയുമ്പോൾ ഇരുവഴിയ്ക്ക് പോയേക്കാം.
കാത്തിരുന്ന് കാണാം.
“ഇത്തിരി പഠിക്കാനുണ്ട് നാളെ ഇന്റേർണൽ എക്സാം ഉണ്ടെനിക്ക്.” അടുക്കളയിലെ പണികൾ കഴിഞ്ഞ്, നിമിഷ അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടി കോതി സ്റ്റെപ്പ് കേറി പോയി.
നകുലിന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ ആ പിന്നഴക് നോക്കി.
സ്നേഹയുടെ മിഴികൾ അവന്റെ കണ്ണുകളുടെ ചലനം നോക്കിയിരുന്നു.
‘എല്ലാം തനിയാവർത്തനം!’ അവളുടെ മനസ്സ് അത്ഭുതപ്പെട്ടു.