“അതുകൊണ്ടെന്താ… വളരെ നാൾ കൂടി ഞങ്ങളും നന്നായി ഒന്നാഘോഷിച്ചു.“ അമ്മയുടെ മുഖം ചുവന്നു!
“ങ്ഹേ!”
“വല്ല പ്രൊട്ടക്ഷനും എടുത്തിട്ടാണോ രണ്ടും കൂടെ ഒപ്പിയ്ക്കുന്നത്?”
“ഏട്ടൻ ടാബ്-ലറ്റ് വാങ്ങിത്തരാറുണ്ട്. കോണ്ടം ഇടുന്നത് ഏട്ടന് ഇഷ്ടമല്ല… എനിയ്ക്കും!”
“സേഫ് പിരിയഡ് കഴിഞ്ഞോ?“
“രണ്ടു ദിവസം കൂടെയുണ്ടാവും.”
“ഉറപ്പാക്കണ്ട. അതെല്ലാം മാറി വരാം. ഏതായാലും നാളെത്തന്നെ സിറ്റിയിൽ പോയി വേണ്ടത് ചെയ്യാം.“
“അമ്മാ… ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്.”
“ഇനിയെന്തിനാ മടിയ്ക്കുന്നത്? പറഞ്ഞോളൂ…“
“ഇന്നുരാത്രി, നമ്മുടെ പൂജാ മുറിയിൽ വെച്ച് ഏട്ടൻ എന്റെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടാൻ, അച്ഛനും അമ്മയും കൂടെ നിൽക്കാമോ?”
“ങേ ഹ്? അത്രയും വേണോ?“
“ഏട്ടൻ അല്ലാതെ എനിക്കാരെയും വേണ്ട. ഏട്ടന് എന്നോടും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. ഇത് ഇപ്പോൾ ഒന്നും തോന്നിയതല്ലെന്ന് അമ്മയ്ക്ക് അറിയാല്ലോ.”
“പക്ഷെ മോളെ, ഞാനും നിങ്ങളുടെ അച്ഛനുമല്ല ഈ ലോകം.
അത് ആരും അംഗീകരിയ്ക്കില്ല. വലിയ പ്രശ്നമാകും.“
“അതൊന്നും സാരമില്ലമ്മാ. നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ മാത്രം ഞങ്ങൾക്ക് ഒളിയ്ക്കാതെ ഭാര്യാ-ഭർത്താക്കന്മാർ ആയാൽ മതി. നിങ്ങളാണ് ഞങ്ങൾക്ക് ലോകം.”
ഏറെനേരം അമ്മ തന്റെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി നിന്നത് ഓർമ്മയുണ്ട്. അവസാനം, അമ്മ മെല്ലെ തലയാട്ടി. എന്നിട്ട് തന്റെ നിറുകയിൽ ഒരുമ്മ തന്നു.
“അച്ഛൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു, നിങ്ങൾ ഈ ആവശ്യവുമായി വരുമെന്ന്.“
താൻ അമ്പരന്നുപോയി.
“അതിന് താലിയും, വിവാഹ വസ്ത്രങ്ങളും ഒക്കെ വേണ്ടേ, ഞങ്ങളുടെ വധുവിനും, വരനും? ഈ സമയത്തിപ്പോൾ എവിടെക്കിട്ടാനാ ഇതെല്ലാം? പിന്നെ ഞങ്ങൾക്കും ഒരുങ്ങണ്ടേ ഈ വീട്ടിൽ ഒരു കല്യാണം നടത്താൻ?
രണ്ടു ദിവസം ക്ഷമിയ്ക്ക്. നമുക്ക് എല്ലാം ശരിയാക്കാം.“
“അതൊന്നും സാരമില്ലമ്മാ. അമ്മയുടെ താലി കുറച്ച് സമയത്തേയ്ക്ക് ഒന്ന് തന്നാൽ മതി. അമ്മയുടെ സാരിയും മതി.”
“ഇനി എന്തിനാ ധൃതി വെയ്ക്കുന്നത്? നാളെ നമുക്ക് സിറ്റിയിൽ പോയി ഒരു ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റിനെ കണ്ടിട്ട് തിരികെ വരുമ്പോൾ, അച്ഛനോടും സനലിനോടും വരാൻ പറയാം.
വേണ്ടത് എല്ലാം വാങ്ങി വരാം. അതുകഴിഞ്ഞ്, നാളെയാക്കാം താലികെട്ട്. ഒരു രാത്രി രണ്ടുപേരും വിശ്രമം എടുക്ക്. ‘അധികമായാൽ അമൃതും വിഷം’ എന്നല്ലേ പഴഞ്ചൊല്ല്!“
“ശരിയമ്മാ! താങ്ക്യൂ! ഞാൻ ഏട്ടനോട് പറയട്ടെ!“ അമ്മയുടെ കവിളുകളിൽ ഓരോ ഉമ്മകൾ നൽകി താൻ ഏട്ടന്റെ അരികിലേയ്ക്ക് ഓടി.
ചെന്നുപെട്ടത്, അടുക്കള വാതിൽക്കൽ പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്ന അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ!
അച്ഛൻ എല്ലാം കേട്ടു നിൽക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് ആ മുഖത്ത് ചിരി കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായി.
നാണത്താൽ ആകെ ചുവന്ന താൻ അച്ഛനെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പുണർന്നു. എന്നിട്ട് അമ്മയ്ക്ക് നൽകിയതുപോലെ അച്ഛന്റെ കവിളുകളിലും ഓരോ ഉമ്മകൾ നൽ കി.
“താങ്ക്യൂ അച്ഛാ! ഞങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കിയതിന്.“
“വി ലവ് യു ബോത്ത് മോളെ.”
ലോകത്ത് മറ്റാർക്കും ഇങ്ങനെ ഒരച്ഛനെയും അമ്മയേയും കിട്ടില്ലെന്ന് ഉറപ്പായിരുന്നു തനിയ്ക്ക്.
പക്ഷെ തന്റെ മക്കൾക്ക് താൻ ആ വിധത്തിൽ ഉള്ള ഒരമ്മ ആയിരിയ്ക്കും.
പിന്നെ അവരുടെ സ്വന്തം അച്ഛൻ, തന്റെ ഏട്ടൻ, തങ്ങളുടെ അച്ഛനെപ്പോലെ ആയിരിയ്ക്കും, ഉറപ്പ്!
എന്തെല്ലാം ഓർമ്മകൾ!
പിറ്റേന്ന് അമ്മയോടൊപ്പം സിറ്റിയിൽ അമ്മയ്ക്ക് ചെറിയ പരിചയമുള്ള ഒരു ക്ലിനിക്കിൽ, ഡോക്റ്ററെ
കാണാൻ പോയത്.
‘കല്യാണമായി. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ കുട്ടികൾ വേണ്ടാ. പഠിത്തം കഴിഞ്ഞ് ജോലി കിട്ടിയിട്ടു മതി എന്നാണ് ഇവളുടെ നിർബന്ധം’ എന്ന അമ്മയുടെ വിശദീകരണം ബോധ്യപ്പെട്ട ഡോക്റ്റർ തനിയ്ക്ക് ദീർഘകാലസുരക്ഷ എടുത്തത്.
അന്ന് അച്ഛനും ഏട്ടനും സിറ്റിയിൽ വന്നത്.
ഒരു ജ്വല്ലറിയിൽ നിന്ന് ഒരു താലിയും, മനോഹരമായ മാലയും വാങ്ങിയത്.
പിറ്റേന്ന് അതിരാവിലെ, ഏട്ടനും, താനും അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി, അമ്മയുടേയും അച്ഛന്റെയും അനുഗ്രഹം നേടി പുഴയ്ക്കാലക്കലെ ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയത്.
അവിടെ വെച്ച് ഏട്ടൻ തന്റെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തിയത്.