പിറ്റേ ശനിയാഴ്ച ആയിരുന്നു തന്റെ പത്തൊമ്പതാം പിറന്നാൾ.
തന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത ചില കൂട്ടുകാരും, തങ്ങൾ നാലുപേരും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും, ഏട്ടനും അമ്മയും അച്ഛനും കൂടി അത് ഗംഭീരമാക്കി എന്ന് പറയാതെ വയ്യ.
കളിയും ചിരിയും, ഡിന്നറും ഒക്കെ ആയി എല്ലാവരും പിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഒമ്പതുമണി ആയിരുന്നു.
അടുക്കള ഒതുക്കാൻ അമ്മയെ സഹായിച്ചിട്ടാണ് തങ്ങൾ ഉറങ്ങാൻ മുകളിലെ മുറികളിലേയ്ക്ക് പോയത്.
ഏട്ടൻ ആദ്യമേ തന്നെ മുറിയിലേയ്ല്ല് പോയിരുന്നു. എന്തുകൊണ്ടോ താൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. തന്റെ മുറിയിൽ പോയി പിറന്നാളിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം മാറി, നന്നായി ഒന്ന് കുളിച്ച് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നൈറ്റ് ഡ്രസ്സും ഇട്ട് കിടക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ ആണ് വാതിൽ തുറന്ന് ഏട്ടൻ കയറിവന്നത്.
“പൊന്നൂ, എന്റെ മുറിയിലേയ്ക്ക് വന്നാൽ, പറഞ്ഞിരുന്ന സമ്മാനം തരാം.” ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ഏട്ടൻ പറഞ്ഞു.
“ശരിയേട്ടാ!” ഒരാഴ്ച്ച മുമ്പ് ഏട്ടൻ പറഞ്ഞത് താൻ മറന്നു പോയിരുന്നു.
“എങ്കിൽ വരൂ…” ഏട്ടൻ തന്റെ കൈ പിടിച്ച് മുറിയിലെ ലൈറ്റ് കെടുത്തി ഏട്ടന്റെ മുറിയിലേയ്ക്ക് നടന്നു. അതിനർത്ഥം താൻ ഇന്ന് ഏട്ടന്റെ മുറിയിൽ ആണ് കിടക്കുന്നതെന്നാണ്.
മുറിയിൽ കയറിയ ഏട്ടൻ വാതിൽ ചേർത്തടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.
താൻ മിഴിച്ചു നിന്നുപോയി!
കൈത്തിരി കത്തിച്ചതുപോലെയുള്ള ഒരു ബെഡ്ലാമ്പിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രമേ ഉള്ളൂ.
കട്ടിലിൽ പുതിയ ഓഫ് വൈറ്റ് വിരി!
അതിനു ചേർന്ന തലയണ ഉറകൾ ഇട്ട രണ്ടു തലയണകൾ!
കിടക്കയിൽ മുല്ലപ്പൂക്കൾ വിതറിയിരിയ്ക്കുന്നു!
അരികിലെ സൈഡ് മേശമേൽ ഒരു ഗ്ലാസിൽ വെള്ളം!
ആ മുറിയിലെ ഏട്ടന്റെ കട്ടിലിന്റെ കൊത്തുപണികൾ ഉള്ള ക്രാസിയിൽ, ഒരറ്റം മുതൽ മറ്റേ അറ്റം വരെ
ചുറ്റിയിട്ടിരിയ്ക്കുന്ന മുല്ലമാല!
മുറിയാകെ ആ സുഖകരമായ ഗന്ധം നിറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു!
താൻ ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഏട്ടനെ നോക്കി.
ഇത്രയും പേർ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ഇതെല്ലാം എപ്പോൾ ഒപ്പിച്ചു?
“സമ്മാനം വേണ്ടെ?” ഏട്ടൻ പുഞ്ചിരിയോടെ തന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി ചോദിച്ചു.
തന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി, താൻ താഴെ വീഴുമോ എന്നുപോലും തോന്നി.
ഏട്ടൻ കൈകൾ നീട്ടി.
താൻ കാത്തിരുന്നതുപോലെ, സ്വയം മറന്ന്, ആ കൈകൾക്കുള്ളിലേയ്ക്ക് അലിഞ്ഞു ചേർന്നു!
തന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഏട്ടന് കേൾക്കാമായിരുന്നിരിയ്ക്കാം. കാരണം, ഏട്ടൻ മെല്ലെ തന്റെ താടി പിടിച്ചുയർത്തി. എന്നിട്ട് തന്റെ നിറുകയിലും, നെറ്റിയിലും, ആ നിർവൃതിയിൽ പാതിയടഞ്ഞുപോയ മിഴികളിലും, നാസികയിലും, അവസാനം തന്റെ ചുണ്ടുകളിലും മയിൽപ്പീലിത്തൂവൽ സ്പർശംപോലെ ഉമ്മകൾ തന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
അത് തീരല്ലേ എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ, ഏട്ടനെ ഇറുക്കെ വട്ടംപിടിച്ച് നിന്നു. തന്റെ ശരീരം ആകെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഏട്ടന്റെ കൈകൾ തന്റെ പുറത്ത് തലോടാൻ തുടങ്ങി.
താൻ ആ കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി.
“പേടിയുണ്ടോ?” ഏട്ടന്റെ സൗമ്യമായ ചോദ്യം.
“മ്മ്.” തന്റെ തൊണ്ടയിൽ എന്തോ തടസ്സം പോലെ.
ആദ്യമായിട്ടാണ് ഏട്ടന്റെ അടുത്ത് ഇങ്ങനെ!
അതെന്താ?
“പേടിയ്ക്കണ്ട. പൊന്നുവിന്റെ ഏട്ടനല്ലേ?”
“മ്മ്.” ശബ്ദം പുറത്തേയ്ക്കു വന്നില്ല!
ഏറെ കാത്തിരുന്നതാണെങ്കിലും അപ്പോൾ എന്തേ തന്റെ ദേഹം ആകെ വിറയ്ച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതെന്നും, തളർന്ന് വീഴാൻ തുടങ്ങുന്നതെന്നും മനസ്സിലായിരുന്നില്ല.
ഏട്ടൻ മെല്ലെ തന്റെ ഷോർട്ട് ടോപ് മുകളിലേയ്ക്ക് ഉയർത്തി തലയിലൂടെ ഊരി മാറ്റി. താൻ അറിയാതെ കൈകൾ ഉയർത്തി സഹായിച്ചു!
മനസ്സാകെ വിറച്ചു!
അല്ലെങ്കിലും, ഏട്ടൻ കാണാത്തതായി തന്റെ ദേഹത്ത് ഇനി എന്താണ് ഉള്ളത്?
പയ്യെ ഏട്ടൻ തന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടു കുത്തി!
എന്താണു സംഭവിയ്ക്കുന്നതെന്ന് ചിന്തിയ്ക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ഏട്ടന്റെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ പൊക്കിളിൽ അമർന്നു. ആ നാവ് തന്റെ പൊക്കിളിലേയ്യ്ക്ക് കടത്തി ഏട്ടൻ ഒന്നിളക്കി.
കാലുകൾ തളരുന്നതുപോലെയാണ് തോന്നിയത്!
അറിയാതെ ഒരു ധൈര്യത്തിന് താൻ ഏട്ടന്റെ തലയുടെ പുറകിൽ ഇരു കൈകളും ചുറ്റി.