അവളോട് ചെയ്ത പ്രോമിസ് ഒന്നും അവൾ അടുത്തില്ലെങ്കിൽ പോലും തെറ്റിക്കാനവന് തോന്നാറില്ല. അതെങ്ങാനും അറിഞ്ഞാൽ ആ മുഖം വാടുന്നത് അവന് സഹിയ്ക്കാനും പറ്റില്ല.
“ഈ ബസിന് എത്രയാടാ ചാർജൊക്കെ!”
“2000 ആവും അച്ഛാ.”
“കൂടുതലാണോ?”
“ഹേ ഓണം, വിഷു വെക്കേഷൻ ആവുമ്പൊ ഇതിലും കൂടും.”
“കേറിക്കോ, പോകാം.”
“ഞാൻ ഓടിക്കട്ടെ?”
“വേണ്ട വേണ്ട, ഇന്നിപ്പോ സാർ വേഗം കേറാൻ നോക്ക്”
“കേറിയല്ലോ.”
നകുൽ ബാഗ് പിൻസീറ്റിലേക്കിട്ട് മുന്നിലായി ഇരുന്നു.
“ഡൽഹീന് ചെറിയച്ഛനും പിള്ളേരുമൊക്ക എത്തീട്ടുണ്ടോ?”
“ഉണ്ടെടാ അവരെയെത്തിയിട്ട് രണ്ടു മൂന്നു ദിവസമായി”
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴും നിമിഷയെ അവൻ കണ്ടതേയില്ല. വല്യച്ഛന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും ജീപ്പിലാണ് ചിങ്ങംചിറ പോകുന്നത്. ആയതിനാൽ അവളും അമ്മയും കുളിച്ച ശേഷം അവിടെ ചെന്നു കാണും.
നകുൽ വേഗം കുളിച്ചശേഷം ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കാനായി വല്യച്ഛന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. വേഷം മുണ്ടും ഷർട്ടുമായിരുന്നു.
അമ്മയൊരുപാട് നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ, നിമിഷയായിരുന്നു അവന്റെ മുണ്ടും ഷർട്ടും അയൺ ചെയ്തു വെച്ചത്.
പട്ടു പാവാടയിൽ ആയിരുന്നു പെൺപട മുഴുവനും!
വല്യച്ഛന്റെ രണ്ടു പെൺമക്കൾ അനന്തികയും, അപർണ്ണയും, ചെറിയച്ഛന്റെ ഇളയ മകൾ മിഥുവും, എല്ലാരും.
“നീയിപ്പോഴാണോ വരുന്നേ?”
“ആ ഇപ്പൊ വീടെത്തി, കുളിച്ചു, ദേ ഇങ്ങോട്ടേക്കിറങ്ങി.”
വലിയ മുറ്റത്തു വിശാലമായി കിടക്കുന്ന മൂന്നു ജീപ്പുകളിലേക്ക് ഓരോരുത്തരും കേറുമ്പോൾ, നകുൽ നിമിഷയെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
കരിംകൂവള മിഴികൾ!
അൽപ്പം മലർന്ന കീഴ്ച്ചുണ്ട് അടങ്ങുന്ന ചുവന്നു തുടുത്ത അധരങ്ങൾ!
കോഴിമുട്ടയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള മുഖം!
ഇടതൂർന്ന മുടിയും ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും!
നെറ്റിയിൽ ഇലക്കുറി!
അതാണ് തന്റെ അനിയത്തി നിമിഷ!!
ആ കൈകളിലെ കുപ്പിവളകളോടും അവനു പ്രേമം
തോന്നി.
വെണ്ണതോല്ക്കും കണങ്കാല്!
ആ കാലുകൾ നിറയെ ഭംഗിയുള്ള നേർത്ത ചെറു ചെമ്പന് രോമരാജികളുണ്ടെന്ന് നകുലിന് നന്നായിട്ടറിയാം!
പാദത്തിനോട് ചേര്ന്ന് സ്വര്ണപാദസ്വരം!
അനിയത്തിയുടെ വശ്യസൗന്ദര്യത്തിൽ നകുൽ ലയിച്ചു പോയി.
ഒരുപാടു നാളായി അവളെയൊരു പട്ടു പാവാടയിലൊക്കെ കണ്ടിട്ട്.
കഴിഞ്ഞ വിഷുവേലക്ക് പോലും അവൾ പുളിയിലക്കര സാരിയിൽ ആയിരുന്നു.
എന്തുടുത്താലും ചേരുന്നതാണ് അവളുടെയീ ദേഹവടിവ്!
ഈ സൗന്ദര്യം ഇങ്ങനെ നിലനിർത്തുക അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല.
അവൾ, പക്ഷെ ഏട്ടനെ മൈൻഡ് ചെയ്തതേയില്ല.
പെൺകുട്ടികൾ എല്ലാവരും അതിരാവിലെയുള്ള തേച്ചുകുളിയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് അവനു കേൾക്കാമായിരുന്നു.
അപർണ്ണ നകുലിനോട് ‘ഹായ്’ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവനും ‘ഹായ്’ പറഞ്ഞു.
അപർണ്ണ ദേ ഏട്ടൻ, അങ്ങോട്ടേയ്ക്ക് നോക്കെന്നൊക്കെ നിമിഷയോട് പറയുന്നുണ്ട്.
പക്ഷെ നിമിഷ, ങേ..ഹേ!! യാതൊരു മൈന്റുമില്ല.
പുറപ്പെടാൻ പോവാൻ നേരം, അപർണ്ണയ്ക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, അപർണ്ണയും നിമിഷയും കൂടെ, വീട്ടിലേക്ക് വീണ്ടും കയറിപ്പോയി.
നിമിഷ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ ഇളകുന്ന പിന്നഴക് അവന്റെ കുണ്ണയെ മുകളിലേക്കുയർത്തി.
“എടാ നീ വരുന്നില്ലേ കേറടാ! നകുലേ” എന്ന് ചെറിയച്ഛൻ ബഹളം വെച്ചപ്പോൾ, അവസാനത്തെ ജീപ്പിന്റെ പിറകിലേക്ക് നകുലും വേഗം കയറി.
കഷ്ടിച്ചു ഇരിക്കാനുള്ള സീറ്റേ ഉള്ളു അതിൽ. അകന്ന ബന്ധത്തിൽ ഉള്ളവരും പൂജയ്ക്ക് എത്തിയിട്ടുണ്ട്.
അഞ്ചു മിനിറ്റിനു ശേഷം, അപർണ്ണയും നിമിഷയും വന്നപ്പോൾ ആദ്യത്തെ രണ്ടു ജീപ്പ് പുറപ്പെട്ടിരുന്നു, നേരം വൈകിയെന്നും പറഞ്ഞിട്ട്. പിന്നെ അവസാനം മുറ്റത്തുള്ള ജീപ്പിൽ മുഴുവനും ആള് നിറഞ്ഞിരുന്നു.
ഒന്നു രണ്ടു പേർ ജീപ്പിന്റെ പിറകിൽ തൂങ്ങി നിൽക്കുന്നുമുണ്ട്.
“അയ്യോ എനിക്ക് സീറ്റില്ലെ? ഞാനെങ്ങും വരുന്നില്ല.”അപർണ്ണ കാറി.
“നീ വാ മടിയിലിരിക്കാം.”
ചെറിയച്ഛൻ അവളെ മടിയിൽ ഇരിക്കാൻ വിളിച്ചതും അപർണ്ണ ജീപ്പിലേക്ക് പിടിച്ചു കയറി. എന്നിട്ടവൾ അച്ഛന്റെ മടിയിലിരുന്നു.
“എടി നീയെന്താ വരുന്നില്ലേ?!” അമാന്തിച്ചുള്ള നിൽപ്പ് തുടരുമ്പോൾ അപർണ്ണ നകുലിനെയും നിമിഷയെയും മാറി മാറി നോക്കി പറഞ്ഞു.