അവരുടെ പ്രണയം ഒളിവില്ലാതെ തുടരാം.
ആ വല്ലരിയിൽ ആദ്യത്തെ പൂ വിരിയുമ്പോൾ അവരോട്, താൻ അവരുടെ
ജന്മരഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തും!
അവരുടെ സ്നേഹം, പ്രേമം, അവർ ചെയ്യുന്നത് ഒന്നും, ആരെയും ഒളിയ്ക്കേണ്ടതില്ല, എന്ന് താൻ അവരോട് പറയും!
അതു കേൾക്കുമ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന വർണ്ണഭാവങ്ങൾ താൻ നോക്കിയിരിക്കും.
അവരുടെ അമ്മാവൻ എന്ന അച്ഛനെ, തന്റെ ഏട്ടനെ, അവർക്ക് നൽകും!
സ്നേഹ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ, ശാന്തമായ മനസോടെ മെല്ലെ സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങി താഴേയ്ക്ക് നടന്നു.
ഒഴുകുന്ന തേനിൽ അവളുടെ തുടകൾ തെന്നിത്തെറിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
കാലങ്ങൾക്കുശേഷം, നിമിഷ പലവട്ടം, നകുലിന്റെ കുട്ടികളുടെ അമ്മയാവും!
ആ തേനൊലിയ്ക്കും കഥകേൾക്കാൻ, നമുക്ക് കാത്തിരിയ്ക്കാം!
ജീവിതം തുടരുന്നു.
ശുഭം.