തന്റെ ദേഹം ആകെ കുളിരുകോരി! ജീവിതത്തിൽ ഇന്നുവരെ ഏട്ടന്റെ കൈകൾ തന്നെ തൊട്ടപ്പോൾ ഒന്നും ഇങ്ങനെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. താൻ മൗനമായിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു തീർത്തു.
ഒഴിഞ്ഞ പാത്രവും
ആയി അടുക്കളയിലേയ്ക്ക് പോയി. എല്ലാം കഴുകാനും അടുക്കാനും പതിവുപോലെ ഏട്ടനും, താനും അമ്മയെ സഹായിച്ചു.
“നീ വയ്യെങ്കിൽ പോയിക്കിടന്നോ. ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കോളാം. ചൂടുവെള്ളമൊ മറ്റോ വേണമെങ്കിൽ ഇവന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തുവിടാം.“ അമ്മ സ്നേഹത്തോടെ തലയിൽ തലോടി പറഞ്ഞു.
“എനിയ്ക്കൊന്നും ഇല്ലമ്മാ. ആ വെള്ളത്തിന് തണുപ്പ് കൂടുതൽ ആയിരുന്നു. അതിനാൽ നല്ല രസമായിരുന്നു. അതാ ഞങ്ങൾ കുറച്ചു സമയം നീന്തിയത്.“ താൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അമ്മയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
“അമ്മ വഴക്കു പറഞ്ഞാലോ എന്നോർത്ത് ഞങ്ങൾ ഓടിപ്പോരുകയായിരുന്നു.“ ഏട്ടൻ പൂരിപ്പിച്ചു.
“അത്രയേ ഉള്ളൊ? സാരമില്ല.” അമ്മ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
എല്ലാം തീർത്ത് അമ്മയോടൊപ്പം തങ്ങൾ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് മടങ്ങി. അമ്മ അവരുടെ മുറിയിലേയ്ക്കും, ഞങ്ങൾ മുകളിലേയ്ക്കും നടന്നു.
പടികൾ കയറുമ്പോൾ, അറിയാതെ തന്റെ വിരലുകൾ ഏട്ടന്റെ വിരലുകളെ തേടിപ്പിടിച്ചു കോർത്തു. പതിവില്ലാത്തവിധം സാവധാനം, മുട്ടിയുരുമ്മിയാണ് തങ്ങൾ പടികൾ കയറിയത്.
മുകളിലത്തെ പടിയിൽ എത്തി അറിയാതെ താഴേയ്ക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ, അവരുടെ വാതിൽക്കൽ തങ്ങളെ നോക്കി അമ്മ നിൽക്കുന്നു!
അറിയാതെ ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഏട്ടന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് താൻ വിരലുകൾ ഊരിയെടുത്തു!
അമ്മ മുറിയിലേക്ക് കയറി വാതിലടച്ചു. കുറ്റിയിടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.
ഏട്ടന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ കൈ പിടിച്ച്, ആ മുറിയിലേയ്ക്ക് നയിച്ചു.
“ഏട്ടാ, താഴെ അമ്മ നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.” താൻ പറഞ്ഞു.
“പൊന്നുവിന് സുഖമില്ലെന്ന് കരുതിയാവും. ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം അതിനാൽ ഇവിടെയാണ് കിടത്തിയതെന്ന്.” ഏട്ടൻ പറഞ്ഞു.
അത് പതിവാണ്. ചെറുപ്പം മുതലേ തനിയ്ക്കോ ഏട്ടനോ സുഖമില്ലാതായാൽ മറ്റെയാൾ സുഖമില്ലാത്തയാളുടെ കൂടെയായിരിയ്ക്കും കിടക്കുക. അസുഖം മാറുന്നതുവരെ മറ്റെയാൾ ശുശ്രൂഷിയ്ക്കും. മിക്കവാറും അത് മറ്റെയാൾക്കും അസുഖം വരുത്തും. എന്നാലും, ആ പതിവിന് മാറ്റമില്ല!
അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും അതറിയാം. അതിനാൽ അവർക്ക് സമാധാനമായി ഉറങ്ങാം.
“എന്റെ മുറിയിൽ കിടക്കാം.” ഒരു പതർച്ചയോടെ താൻ പറഞ്ഞു.
ഇവിടെ കിടന്നാൽ എന്തെങ്കിലും സംഭവിയ്ക്കും എന്ന് തന്റെ ഉള്ളം പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ വേണം എന്നാണ് താൻ ആഗ്രഹിച്ചതെങ്കിലും ആകെ ഒരു പേടിയും വിറയലും!
ഏട്ടനത് മനസ്സിലായെന്നു തോന്നുന്നു.
“ശരി അങ്ങനെയാവട്ടെ. ഞാൻ പല്ലുതേച്ച് ഫ്രഷായിട്ട് അങ്ങോട്ടു വരാം. പൊന്നു കിടന്നോളൂ.”
മുറിയിൽ എത്തി പല്ലു തേച്ച് ഫ്രഷ് ആയി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഷോർട്ട് ടോപ്പും മിഡിയും ഇട്ടു.
ഏട്ടൻ എത്തിയിട്ടില്ലായിരുന്നു.തന്റെ ശരീരം ആകെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അന്യോന്യം മനസ് തുറന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഏട്ടന്റെ അടുത്ത് പണ്ടുണ്ടായിരുന്ന ആ സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലാതായോ? ഇനി എങ്ങനെ ആയിരിയ്ക്കും?
ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ ശബ്ദം തന്റെ ചെവിയിൽ കേൾക്കാൻ ഉച്ചത്തിൽ ആണെന്നുപോലും തോന്നി. പതിനെട്ടു വയസ്സിലെ ആ ഹൃദയമാണ് ഇന്നും ഏട്ടനോട് തനിയ്ക്കെന്ന് സ്നേഹ ഓർമ്മിച്ചു.
ഏട്ടന്റെ വരവും കാത്ത് താൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. ഏട്ടന്റെ കാലടി ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ആകെ തളരുന്നതുപോലെ തോന്നി. ഇനി മുതൽ ഏട്ടൻ തനിയ്ക്ക് ഏട്ടൻ മാത്രമല്ല. മറ്റെല്ലാമാണ്!
വാതിൽ കടന്നുവന്ന ഏട്ടനെ കണ്ടപ്പോൾ താൻ അറിയാതെ എഴുന്നേറ്റു. തന്റെ മുഖഭാവം കണ്ടാകണം, ഏട്ടൻ തിരിഞ്ഞ് വാതിൽ ചേർത്തടച്ചു! ഇന്നേവരെ അതു പതിവില്ലാത്തതാണ്. സാധാരണ തങ്ങൾ വാതിലുകൾ അടയ്ക്കാറുപോലും ഇല്ല.
പിന്നെ സാവധാനം തല കുനിച്ച് എഴുന്നേറ്റുനിന്ന തന്റെ അരികിൽ എത്തി. ഒരു കൈകൊണ്ട്, മെല്ലെ വിറയ്ക്കുന്ന തന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ച്, മറ്റേ കൈകൊണ്ട് തന്റെ താടി പിടിച്ചുയർത്തി.
“പൊന്നൂ, ഏട്ടൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല. പേടിയ്ക്കണ്ട, കേട്ടൊ.”