തന്റെ നിറുകയിൽ അവിടത്തെ സിന്ധൂരം ചാർത്തിയത്.
ആ ക്ഷേത്രത്തിനു ചുറ്റും മൂന്നുവട്ടം വലം വെച്ചത്.
തിരികെ വീട്ടിൽ എത്തുന്നതുവരെ കാറിൽ, ഏട്ടനും താനും, വിരലുകൾ കോർത്ത്, ഏട്ടന്റെ തോളിൽ ചാരി, എല്ലാം മറന്ന് ഇരുന്നത്.
ആ താലിയും മാലയും ഇന്നും തന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് മാറാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നത്.
അന്ന് രാത്രിയാകാൻ അക്ഷമയോടെ താൻ കാത്തിരുന്നത്.
ഇക്കാലമത്രയും കഴിഞ്ഞിട്ടും, ഇന്നും ഏട്ടന്റെ അരികിൽ എത്താൻ അക്ഷമയോടെ തന്റെ ഹൃദയവും, മനസും, ദേഹവും തുടിയ്ക്കുന്നത്.
അന്നു രാത്രി താൻ ഒരു ഗ്ലാസ് പാലുമായി ഏട്ടന്റെ മുറിയിൽ എത്തിയത്.
ഏട്ടൻ മുറിയാകെ അലങ്കരിച്ച് മണിയറയാക്കിയിരുന്നത്.
പിന്നെ, തന്റെ കല്യാണം കഴിയുന്നതുവരെ ആ മുറി തങ്ങളുടെ മണിയറ ആയിരുന്നത്.
ഇന്നും താൻ ഒറ്റയ്ക്ക് തറവാട്ടിൽ എത്തിയാൽ, ഏട്ടൻ ആ മുറി അലങ്കരിച്ച് തങ്ങളുടെ മണിയറ ആക്കി മാറ്റുന്നത്.
സ്നേഹപൂർവം, പ്രേമപൂർവം, തികഞ്ഞ കരുതലോടെ തന്റെ ഓരോ അണുവിനേയും ഉമ്മവെച്ച് ഉണർത്തി, ഏട്ടൻ മെല്ലെ മെല്ലെ തന്നിലേയ്ക്ക് കയറിയത്.
താൻ ഏട്ടനെ മറിച്ചിട്ട് ആ അരക്കെട്ടിൽ ഇരുന്ന് ആവേശത്തോടെ അശ്വമേധം നടത്തിയത്.
അവസാനം ഏട്ടൻ തന്നിൽ ഒരു പാൽപ്പുഴ തന്നെ നിറച്ചത്.
പിറ്റേന്ന് അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും മുന്നിൽ തങ്ങൾ ചമ്മി നിന്നത്.
ഭാര്യ-ഭർത്താക്കന്മാർ ആയി തങ്ങൾ നാലുവർഷം ജീവിച്ചത്.
നാട്ടുകാരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ വേദനയോടെ ആണെങ്കിലും രണ്ടുപേരും, അജിത്തേട്ടനും ആയുള്ള കലാണത്തിന് സമ്മതിച്ചത്.
ഏട്ടന്റെ കുട്ടികളെ മാത്രമേ താൻ പ്രസവിയ്ക്കൂ എന്ന് ആ മാറിൽ കിടന്ന് നിറകണ്ണുകളോടെ താൻ പറഞ്ഞത്.
നമ്മുടെ കുട്ടികൾക്കും നിനക്കുമായി ഞാനും ജീവിയ്ക്കും എന്ന്
ഏട്ടൻ വാക്കു പറഞ്ഞത്.
ഇന്നുവരെ ഏട്ടൻ ആ വാക്കിൽ ജീവിയ്ക്കുന്നത്.
തന്റെ കല്യാണത്തിന്റെ രണ്ടു ദിവസം മുമ്പ്, അതിഥികൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, ഏട്ടന്റെ കൂടെയാണ് കിടക്കുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞ്, ആ രാത്രിയിൽ മൂന്നു തവണ തന്റെയുള്ളിൽ ഏട്ടനെ ഉണർത്തി നിറച്ചത്!
അങ്ങനെ നകുൽ ഉണ്ടായത്!!
അവനെ പ്രസവിച്ച മൂന്നാം വർഷം, തറവാട്ടിൽ അവന്റെ പിറന്നാൾ ആഘോഷിച്ചശേഷം, അജിത്തേട്ടൻ ഇങ്ങോട്ടു പോന്നു.
അന്നു രാത്രി താൻ ഏട്ടനെ ഉറക്കിയില്ല.
പിന്നെ ഒരാഴ്ച്ച പകലും, രാത്രിയും ഏട്ടൻ തന്നിൽ പലവട്ടം നിറച്ചൊഴുക്കി.
നകുലിനെ അമ്മയാണ് നോക്കിയത്.
ആ മകളാണ് നിമിഷ!!
ഇന്ന് അവർ തങ്ങളുടെ ചരിത്രം ആവർത്തിക്കുന്നു!!
ഏട്ടനിൽ നിന്ന് കിട്ടിയ ആ ലാളനകളും, ക്ഷമയും തനിയ്ക്ക് തന്റെ ഭർത്താവായ അജിത്തേട്ടനിൽ നിന്ന് ഒരിയ്ക്കലും കിട്ടിയിട്ടില്ല, എന്ന് ഓരോ തവണയും സ്നേഹ ഓർത്തു.
അതു നന്നായി എന്ന് എപ്പോഴും മനസ്സ് പറയുന്നു!
അല്ലെങ്കിൽ താൻ ചിലപ്പോൾ ഇന്നും തനിയ്ക്കായി മാത്രം ജീവിയ്ക്കുന്ന ഏട്ടനെ മറന്നുപോയേനെ!
നിമിഷ ഉണ്ടായതിൽപ്പിന്നെ പ്രസവം നിർത്തിയതിനാൽ രണ്ടുപേർക്കും യാതൊരു ഭയവും ഇല്ല.
ഏറ്റവും അടുത്ത ദിവസം തന്നെ താൻ തറവാട്ടിൽ പോകും എന്ന് സ്നേഹ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.
അതുവരെ തന്റെ തേൻ ഒഴുകട്ടെ.
അത് ഏട്ടന്റെ നാവിനുള്ളതാണ്!
അതിൽ തെന്നിത്തെറിച്ച് ഏട്ടൻ വീണ്ടും തന്നിലേക്കിറങ്ങണം!
ഇന്നും തളരാത്ത ഏട്ടന്റെ ആയുധത്താൽ, മുറിവേൽക്കാതെ മുറിഞ്ഞ് പിടഞ്ഞ് തളരണം!
തന്നിൽ പെയ്തുനിറച്ച ആ കിതപ്പിൽ അലിഞ്ഞ്, ആ വിയർപ്പിൽ ഒട്ടിക്കിടക്കണം!
ഒരിയ്ക്കലും മതിവരാതെ!
നാളെത്തന്നെ ഒരു ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റിന്റെ അടുത്ത് കൊണ്ടുപോയി നിമിഷയ്ക്ക് പ്രൊട്ടക്ഷൻ എടുപ്പിയ്ക്കണം.
കാരണം, ഇതിവിടെ നിൽക്കുകയില്ല.
രണ്ടുപേരുടെയും രക്തത്തിൽ അലിഞ്ഞിട്ടുള്ള വികാരമാണിത്!
അവർക്ക് അത് ഇപ്പോൾ അറിയില്ല എന്നേ ഉള്ളൂ.
‘ഏതായാലും ഞാൻ കാപട്യത്തോടെ അവരെ പിരിയ്ക്കാൻ നോക്കില്ല.’ സ്നേഹ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.
തന്നെ പിരിയേണ്ടി വന്നതുപോലെ, തന്റെ ഏട്ടന്റെ ഗതി, നകുലിന് വരരുത്.
തന്നെപ്പോലെ നിമിഷയ്ക്കും.
കാലം മാറി.
അവർക്ക് ദൂരെ എവിടെയെങ്കിലും, അവരെ അവർ ആയിട്ടാരും അറിയാത്തയിടത്ത്, സെറ്റിൽ ആവാം.