സാരി വലിഞ്ഞ് ആ ചന്തിയിടുക്കിൻ്റെ വീതി അവൻ്റെ കണ്മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു… ഇടുപ്പിൽ തെളിഞ്ഞ നഗ്നമായ ചതയുടെ മടക്കിൽ നാവോടിക്കാൻ തോന്നി… താഴത്തെ പടിയിലെ കാലിൽ സാരി പൊങ്ങി വടിവൊത്ത കാൽവണ്ണയുടെ കാൽഭാഗം കാണാം…
സാരി അരയിലേക്കു തെറുത്തു കേറ്റിയിട്ട് ആ കനത്തമർന്ന തുടകളുടെ ഇടയിലൂടെ നാവോടിച്ചാലോ? കൊഴുത്ത ചന്തികൾ വിടർത്തിയാൽ ആ ചൂടുള്ള ആഴമേറിയ ചന്തിയിടുക്കിലേക്ക് മുഖമമർത്തിയാലോ?…
ഹലോ! മാഷേ! എവിടെയാണ്! ആ മധുരസ്വരം! ദേ ഈ പുസ്തകം അങ്ങ് പിടിച്ചാട്ടെ! മോളിൽ നിന്നും നോക്കുന്ന ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയാണോ?
ഒരു ടൺ ഭാരമുള്ള ഹാർഡ്കവർ പുസ്തകം.. ഒരിടത്തരം നിഘണ്ടുവിൻ്റെ കനം! കയ്യിലേക്കു വന്നു! അവൻ ഞെട്ടിപ്പോയി! ഷഡ്ഢിക്കുള്ളിൽ മുഴുത്തു തുടങ്ങിയ കുണ്ണ പെട്ടെന്നു ചുരുണ്ടുകൂടി..
എവിടാരുന്നു! അവർ അവൻ്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ മൃദുവായി ഒരടി കൊടുത്തു… കോരിത്തരിച്ചുപോയി! ആ.. സാരമില്ല! പ്രായമതല്ലേ! മനമോടാത്ത കുമാർഗ്ഗമില്ലടോ! കുമാരനാശാൻ പറഞ്ഞതാണേ! പിന്നെയും ആ കൊല്ലുന്ന ചിരി..
ഞാൻ… അല്ല.. വേറൊന്നും… അവൻ നിന്നു വിക്കി… ചെവികൾ ചൂടുപിടിച്ചു തുടങ്ങി!
രാഹുൽ! പോയിരുന്നു വായിക്കൂ! തോംപ്സൺ, ഹോബ്സ്വാം… ആദ്യകാല കൃതികളാണ്… ആ നീണ്ട വിരലുകൾ കവിളിൽ തഴുകിയോ?
ഒരു സ്വപ്നത്തിലെന്നപോലെ…. വല്ലപ്പോഴും പരീക്ഷിക്കുന്ന അമറൻ കഞ്ചാവിൻ്റെയൊരു പുകയെടുത്ത് ആഞ്ഞു വലിച്ചതിൻ്റെ കിറുങ്ങലുപോലെ… അവൻ നടന്നു നീങ്ങി… പുസ്തകം തുറന്നുവെച്ച് വെറുതേ താളിലേക്കു നോക്കിയിരുന്നു.. അക്ഷരങ്ങൾ നൃത്തം വെയ്ക്കുകയാണ്! എവിടെ നിന്നോ ഓടക്കുഴലിൻ്റെ മധുരനാദം ഉയരുന്നുവോ? നേരിയ സുഗന്ധം തന്നെപ്പുണരുന്നുവോ? കഴുത്തിൽ തൂവലുകളുരഞ്ഞ് ഇക്കിളിയാവുന്നുവോ?
രാഹുൽ! ആ മന്ത്രിക്കുന്ന സ്വരം. ഒരു മണിക്കൂറായി സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കുന്നു! ഒരു പേജുപോലും മറിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ! ആ മുടിയിഴകളാണ് മുഖത്തും കഴുത്തിലുമുരയുന്നത്. ലീലാവതിട്ടീച്ചറോട് പറയണോ? മൃദുവായ അരുവിയൊഴുകുന്ന പോലുള്ള ചിരി! യൂ ടേക്ക് എ ബ്രേക്ക്!
അവൻ മുഖമുയർത്തിയപ്പോൾ മന്ദഹസിക്കുന്ന സ്ത്രീ.. അല്ല… സുന്ദരി…
ഇല്ല… വല്ലപ്പോഴും മാത്രേ സ്വപ്നം കാണാറുള്ളൂ.. രാഹുലും മന്ത്രിച്ചു.
ആ മന്ദഹാസം ഒരു വിടർന്ന ചിരിയായി… തമാശ പറയാനറിയാല്ലേ! ആ വിരലുകൾ മുടിയിലിഴഞ്ഞോ! തടിച്ച നിതംബത്തിൻ്റെ ലാസ്യതാളത്തോടൊപ്പം സുന്ദരി മാഞ്ഞുപോയെങ്കിലും ആ മയക്കുന്ന പുഞ്ചിരിയും ഗന്ധവും അവിടെത്തങ്ങിനിന്നു.
കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ച്ചയായി നമ്മടെ ചെക്കൻ കൊറച്ചൂടി ആബ്സൻ്റ് മൈൻ്റഡാവുന്നുണ്ടല്ലോ! ദിയ ഒരു കമൻ്റു പാസ്സാക്കുകയും ചെയ്തു. അവനെ വെറുതേ വിടടീ. കിരൺ കൈ നീർത്തി അവളുടെ ഉരുണ്ട ചന്തിക്കൊരടി കൊടുത്തു.
ദുഷ്ട്ടൻ! അവൾ ചന്തി തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് മന്ദഹസിച്ചു.
നാലു ദിവസം തൻ്റെ ആരാധനാപാത്രം ലൈബ്രറിയിൽ വന്നില്ല. ഞായർ. ഓക്കെ. എന്നാലും… രാഹുലാകെ ഓഫ്മൂഡായി. വായനയോ, എഴുത്തോ, നോട്ടുകുറിക്കലോ, റിസർച്ചിൻ്റെ മറ്റു കാര്യങ്ങളോ ഒന്നും നേരേ ചൊവ്വേ നടക്കുന്നില്ല. വല്ലാത്ത ശൂന്യത. അവരുടെ പേരോ മൊബൈൽ നമ്പറോ… ഒന്നുമറിയില്ല. അവസാനം ഗതികെട്ട് ലീലാവതിട്ടീച്ചറിനോട് അന്വേഷിച്ചാലോന്നു വരെ ചിന്തിച്ചുപോയി… വേണ്ട… അല്ലെങ്കിൽ…
പതിവോട്ടത്തിനിടയിൽ.. പതിവു ചിന്തകൾ! ഹെഡ് ലൈബ്രേറിയനോടാരാഞ്ഞാലോ? വേണ്ട! ലീലാവതിട്ടീച്ചറിൻ്റെ കുറിപ്പും തൻ്റെ ലേബ്രേറിയൻ അറ്റസ്റ്റു ചെയ്ത ഫോമുമായി ഇവിടെ മെമ്പർഷിപ്പെടുക്കാൻ വന്നപ്പം കാണാൻ ചെന്നതാണ്.
ഒരു വയസ്സൻ കടുവ! വേണ്ട! ചിലപ്പോൾ കടിച്ചു തിന്നു കളയും! ധപ്പ്! ധപ്പ്! ധപ്പ്! പാദങ്ങൾ സിമൻ്റിലും ടാറിലും താളത്തോടെ പതിക്കുന്നതിനൊപ്പം… ശ്വാസമെടുക്കുന്നതിൻ്റെ ആരോഹണാവരോഹണത്തോടൊപ്പം പല വേറിട്ട പ്ലാനുകളും മനസ്സിലൂടെ മിന്നിമാഞ്ഞു… ഒന്നുമങ്ങ് ശരിയാവുന്നില്ല!
സ്ഥിരം ചെയ്യുന്ന കാര്യം! പ്രേമേച്ചിതന്ന ഇലക്ട്രിക്ക് ഷേവർ അലസമായി കവിളുകളിലൂടെയോടിക്കുന്നത്… അതും രണ്ടു ദിവസമായി ചെയ്യുന്നില്ല! ദിയേം കിരണും ഒരാഴ്ച്ചത്തെ ട്രിപ്പിലാണ്. രാഹുൽ മോർണിങ് കോഫിക്കൊപ്പം മൊബൈലിൽ അവളയച്ച ഫോട്ടോകളിലൂടെ അലസമായി കണ്ണോടിച്ചു. പിന്നെ എണീറ്റൊരു കാക്കക്കുളീം കഴിച്ച് ലാപ്പും നോട്ടുകളുമെടുത്ത് ലാംബീൽ കേറി ലൈബ്രറീലേക്കു വിട്ടു. മനസ്സുണ്ടായിട്ടല്ല. എന്നാലും ഒരു ബ്രേക്കു വേണ്ടെന്നു വെച്ചു.