ബാത്ത്റൂമിൽ പോയി തിരികെ വന്ന ലത ഒരു കടും ചുവപ്പ് നെറ്റി മാത്രമാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. ഉള്ളിൽ ബ്രായോ ഷഡ്ഢിയോ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവളുടെ ആ മുഴുത്ത മുലകളും നിതംബവും ആ നേർത്ത തുണിക്കുള്ളിൽ സ്വതന്ത്രമായി കിടന്നു. കട്ടിലിൽ കിടന്നിട്ടും ലതയ്ക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല. കണ്ണടയ്ക്കുമ്പോൾ രാവിലെ മോട്ടോർ പൊക്കുന്ന അഷ്റഫിന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചും, വിയർപ്പൊട്ടിയ മസിലുകളും, തന്റെ പൊക്കിളിൽ അവൻ തറപ്പിച്ചു നോക്കിയ ആ നോട്ടവും അവളുടെ കൺമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
അടിവയറ്റിൽ ഒരു നീറ്റലും പൂറിൽ ഒരു വല്ലാത്ത തരിപ്പും അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ ലത പതുക്കെ രമേശന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവൾ അയാളെ പുറകിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. രമേശന്റെ പുറത്തു അവളുടെ മുലകൾ അമർന്നു. അവൾ പതുക്കെ കൈകൾ അയാളുടെ നെഞ്ചിലും വയറിലും താഴെയും ഓടിക്കാൻ തുടങ്ങി.
രമേശൻ പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്നു. “എന്താ ലതേ…?” അയാൾ ഒരുതരം മടുപ്പോടെ ചോദിച്ചു.
”ഒന്നുമില്ല രമേശേട്ടാ… എനിക്ക് എന്തിനോ ഒരു വല്ലാത്ത കൊതി പോലെ,” ലത അവന്റെ തോളിൽ മുഖം ചായ്ച്ചു മന്ത്രിച്ചു.
രമേശൻ ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. “ലതേ… എനിക്കീ വയറും വെച്ച് നിന്നെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ? നിന്റെ ഈ ആഗ്രഹം തീർക്കാൻ പാകത്തിലുള്ള ആരോഗ്യം എനിക്കിപ്പോ ഇല്ല.”
”എത്ര കാലമായി രമേശേട്ടാ നമ്മൾ ഇങ്ങനെ… നിങ്ങളൊന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കുന്നു
പോലുമില്ലല്ലോ,” ലതയുടെ സ്വരത്തിൽ സങ്കടവും നിരാശയും കലർന്നിരുന്നു.
”ഒരുപാട് തവണ ശ്രമിച്ചു പരാജയപെട്ടതല്ലേ… ലതേ ഇനി വേണ്ട….. നീ പഴയതൊക്കെ മറന്ന് ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്,” എന്നും പറഞ്ഞ് രമേശൻ കൈകൾ തട്ടി മാറ്റി വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.
ലത ആ ഇരുട്ടിൽ മേൽക്കൂരയിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നു. തന്റെ പുരുഷൻ തളർന്നു പോയിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ അഗ്നി കെടുത്താൻ അയാൾക്ക് കഴിയുന്നില്ല.,
ആ നിമിഷം ലതയുടെ മനസ്സിൽ അഷ്റഫ് എന്ന രൂപം ഒന്നുകൂടി തെളിഞ്ഞു. രമേശൻ തരാത്ത ആ സുഖം അഷ്റഫിന് തനിക്ക് തരാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ…അവൾ ഓർത്തു പോയി….
രാവിലെ അടുക്കളയിലെ തിരക്കിൽ ആണ് ലത.പറമ്പിലെ ആ കല്ലും മണ്ണും തെറിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ലത അടുക്കളയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നത്. മതിൽക്കെട്ടിന് അടുത്ത് ഒരു ബംഗാളി പയ്യൻ ആഞ്ഞു മതിൽ പൊളിക്കുന്നുണ്ട്.
അല്പം മാറി നിന്ന് അഷ്റഫ് അവന് വേണ്ട നിർദ്ദേശങ്ങൾ കൊടുക്കുകയാണ്.. വെയിലിൽ തിളങ്ങുന്ന അവന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചും തോളും കണ്ടപ്പോൾ ലതയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു. അവൻ മതിലിന് അല്പം വിട്ടാണ് നിൽക്കുന്നത്.
ലത മാക്സി ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച് അങ്ങോട്ട് ചെന്നു. “എടാ അഷ്റഫേ… ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ആളെ വിളിച്ചു പണി തുടങ്ങിയോ? ഞാൻ വെറുതെ ഒരു തമാശയ്ക്ക് പറഞ്ഞതല്ലേ ഉള്ളൂ.”
ലതയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അടുക്കളയിൽ നിന്നും തെസ്നിയും അങ്ങോട്ട് വന്നു. അവൾ ലതയുടെ ആശ്ചര്യഭാവം കണ്ട് ചിരിച്ചു. “അതാ ചേച്ചി ഞാൻ നോക്കുന്നത്… നമ്മളൊക്കെ ഒരു കാര്യം നടന്നുകിട്ടാൻ എത്ര തവണ പറയണം? ഇതിപ്പോ ചേച്ചി ഇന്നലെ ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും കണ്ടില്ലേ, രാവിലെ തന്നെ ആളെയും കൂട്ടി ഇറങ്ങി.ഇക്കാക്ക് ചേച്ചിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഭയങ്കര താല്പര്യമാണെന്ന് തോന്നുന്നു!”
തെസ്നിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ലതയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു നാണം വിരിഞ്ഞു. അവൾ അഷ്റഫിനെ ഒളിക്കണ്ണാൽ ഒന്ന് നോക്കി. പക്ഷേ അഷ്റഫ് വളരെ കൂളായി തെസ്നിയെ തിരുത്തി.
”ഓ… നീ വലിയ താല്പര്യമൊന്നും പറയണ്ട. ചേച്ചി ഇന്നലെ ഇത് പറഞ്ഞപ്പോ എനിക്ക് തോന്നിയത് നല്ലൊരു കാര്യമാണെന്നാ. കാരണം, ഇങ്ങോട്ട് എപ്പോഴും വരാനുള്ളതല്ലേ? ചേച്ചി ഉണ്ടാക്കുന്ന ഓരോ പലഹാരങ്ങളും ഈ പറമ്പു ചുറ്റി ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടു വരാൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് കണ്ടപ്പോ ഞാൻ വിചാരിച്ചു, ഒരു ഗേറ്റ് ഉണ്ടെങ്കിൽ അത്രയും പണി കുറഞ്ഞല്ലോ എന്ന്. ആ പലഹാരങ്ങളുടെ രുചി അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇത് വേഗം ശരിയാക്കുന്നത്!”