അഷ്റഫിന്റെ ആ മറുപടി കേട്ട് ലതയ്ക്ക് ആശ്വാസമായി. അവളുടെ മനസ്സ് അറിഞ്ഞുതന്നെയാണ് അവൻ ഇത് ചെയ്യുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി. “പലഹാരം തിന്നാൻ വേണ്ടിയാണല്ലേ, എന്നും പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു. എനിക്ക് വേണ്ടി ഗേറ്റ് ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കിയതല്ലേ.. ഞാൻ പലഹാരം ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടുതരണ്ടു.” ലതയുടെ വാക്കുകളിൽ ആവേശം തുളുമ്പി.
”മ്മ്മ്…” തെസ്നി ഒന്ന് അമർത്തി മൂളി. “അപ്പോ ഇതൊക്കെ പലഹാരത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള കഷ്ടപ്പാടാണല്ലേ? എന്നാൽ ശരി, ഞാൻ പോട്ടെ എനിക്ക് അടുക്കളയിൽ പണിയുണ്ട് പറഞ്ഞു തെസ്നി ഉള്ളിൽ പോയി..
തെസ്നി അകത്തേക്ക് പോയതും, അഷ്റഫ് പതുക്കെ ലതയെ നോക്കി.ഞാനും പോട്ടെ പണിയുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞു ലതയും പോയി.. താല്പര്യം ഉണ്ടായിട്ടല്ല പോയത്.. അതികം നിന്നാൽ തെസ്നിക്ക് എന്തേലും തോന്നിയാലോ…
ദിവസങ്ങൾ പിന്നെയും കടന്നുപോയി. മതിലിനിടയിൽ പുതിയ ഇരുമ്പ് ഗേറ്റ് സ്ഥാനം പിടിച്ചു. പലഹാരം കൊടുക്കാനും വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കാനും ഇപ്പോൾ ആ പഴയ മതിലിന്റെ തടസ്സമില്ല. ലത ഉണ്ടാക്കുന്ന വടയും പായസവും ഒക്കെ ഗേറ്റ് കടന്ന് അഷ്റഫിന്റെ അടുക്കളയിൽ എത്താറുണ്ട്. ഓരോ തവണ ഗേറ്റിനടുത്ത് വെച്ച് കാണുമ്പോഴും അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കും, വിരലുകൾ അറിയാതെ പാത്രത്തിൽ തൊടും. അഷ്റഫിന്റെ നോട്ടത്തിൽ ആ തരിപ്പ് ലത അറിയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവൻ അതിനപ്പുറം ഒരു ചുവട് മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നില്ല.
അന്ന് രാത്രി, രമേശന്റെ കൂർക്കംവലി കേട്ട് ലത തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. ജനലിലൂടെ വരുന്ന നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവൾ തന്റെ കൈകളിലേക്ക് നോക്കി. തന്റെ ശരീരം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അഷ്റഫിന്റെ ആ കരുത്തുള്ള കൈകളാണ്.
’ഇങ്ങനെ പോയാൽ ശരിയാവില്ല…’ ലത ചിന്തിച്ചു. ‘അവന് പേടിയുണ്ടാകും. തെസ്നിയുടെ കാര്യവും നമ്മുടെ കുടുംബവും ഒക്കെ ഓർത്ത് അവൻ മടിക്കുകയാവും. പക്ഷേ എനിക്കിനി കാത്തിരിക്കാൻ വയ്യ.’
അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ തരിപ്പ് ഇപ്പോൾ ഒരു തീപ്പൊരി പോലെ ആളിപ്പടരുകയാണ്. രമേശന്റെ കൂർക്കംവലി കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച് ലതയുടെ വാശി കൂടി വന്നു. തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ തീരണമെങ്കിൽ താൻ തന്നെ ഇറങ്ങിത്തിരിക്കണം. അഷ്റഫിനെ ഒന്ന് ഉണർത്തണം, അവനിലെ ആ പുരുഷനെ തനിക്ക് സ്വന്തമാക്കണം.
”നാളെ… നാളെ ഇതിനൊരു തീരുമാനം ഉണ്ടാക്കണം.” ലത മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു. നാളെ രമേശൻ ടൗണിൽ പോകുന്ന ദിവസമാണ്. കുട്ടികൾ സ്കൂളിലും. ആ സമയം അഷ്റഫിനെ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് വരുത്തണം.
പിറ്റേദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ലതയുടെ വീട്ടിൽ നല്ല നിശബ്ദതയാണ്. അമ്മ അകത്തെ മുറിയിൽ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. ലത പുറത്തിറങ്ങി നോക്കിയപ്പോൾ പറമ്പിലൊന്നും ആരെയും കാണാനില്ല. അവൾ ഫോണെടുത്ത് തെസ്നിയെ വിളിച്ചു.അഷ്റഫിന്റെ നമ്പർ കയ്യിലുണ്ട്.. പക്ഷെ അതിൽ വിളിക്കാതെ ആണ് തെസ്നിക്കു വിളിച്ചത്.
”തെസ്നീ… അഷ്റഫ് അവിടെയുണ്ടോ?”
”ഉണ്ട് ചേച്ചി, എന്താ?”
”എടീ… ഇവിടുത്തെ റൂമിലെ ഫാൻ തിരിയുന്നില്ല. ചൂട് എടുത്തിട്ട് കിടക്കാൻ വയ്യ. അവനോട് ഒന്ന് വന്നു നോക്കാൻ പറയുമോ?”
ശരി ചേച്ചി എന്നുപറഞ്ഞു തെസ്നി ഫോൺ വെച്ച് അഷ്റഫിനോട് കാര്യം പറഞ്ഞു. അഷ്റഫിന്റെ ഉള്ളിൽ ലതച്ചേച്ചിയെ കാണാൻ വലിയ ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിലും അവൻ അത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ ഒന്ന് ജാഡയിട്ടു. “എടീ എനിക്ക് വയ്യ… കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു പോവാം.”
അത് കേട്ടതും തെസ്നി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “അച്ചോടാ… പോവാൻ തീരെ താല്പര്യം ഇല്ലല്ലേ? പാവം… എനിക്കും നിങ്ങളെ അങ്ങോട്ട് വിടാൻ താല്പര്യം ഒന്നുമില്ല. എനിക്കറിയാം ചേച്ചി ആ വയറൊക്കെ കാണിച്ചാവും സാരി ഉടുക്കുന്നത് എന്ന്. അതുകൊണ്ട് മര്യാദയ്ക്ക് നിന്നോണം! വേറെ എവിടേം നോക്കരുത്, ഫാൻ നോക്കുക… പോരുക! നേരം വൈകിയാൽ ഞാൻ അങ്ങ് വരും, പറഞ്ഞേക്കാം!”
തെസ്നിയുടെ ആ തമാശ കലർന്ന താക്കീത് കേട്ട് അഷ്റഫ് പതുക്കെ ലതയുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. അവൻ ചെല്ലുമ്പോൾ ലത ഉമ്മറത്ത് തന്നെയുണ്ട്. തെസ്നി പറഞ്ഞത് പോലെ ഒരു മഞ്ഞ സാരിയാണ് വേഷം.പൊക്കിളിനു താഴെയായി ആണ് ഉടുത്തിരുന്നത്.