തറവാട്ടിലെ നിധി – 17 1അടിപൊളി  

അവളുടെ കൈയ്യിൽ കത്തിച്ചുവയ്ക്കുന്ന ലാമ്പും നിലത്തുവിരിക്കുന്ന കട്ടിയുള്ള ഷീറ്റുമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവർ ടോർച്ചിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മഞ്ഞൾച്ചെടിയുടെ ഇടയിലൂടെ മുന്നോട്ടു നടന്നു നീങ്ങി….

ഇതിനിടയിൽ നടുവിലായി നടന്നുനീങ്ങിയ കവിതയുടെ പിന്നിൽനിന്ന് തൊട്ടരികിലേക്കു കയറിയ ഞാൻ വലതുകൈയ്യെടുത്തു അവളുടെ ഇടുപ്പിലമർത്തി…..

“ആഹ്ഹ അടിവേണോ ശ്രീക്ക്…” അവൾ മെല്ലെ ചോദിച്ചു.

“വേണേൽ ഒന്നുകുനിഞ്ഞോ…

പിന്നിൽനിന്ന് നല്ലപോലെ അടിക്കാം.”

“അയ്യട……… വല്ലാത്ത വെപ്രാളം ആണല്ലോ വന്നപ്പോൾ മുതൽ. മനുഷ്യനെ കൊല്ലുമോ.??”

“കൊല്ലില്ല… ഇന്ന് ശരിക്കും ഞാനൊന്നു പിഴിയും എന്റെ പശുവിനെ.”

“ഞാൻ ശ്രീ എനിക്ക്

അടുത്തമാസം കഴിഞ്ഞ് കേറി പോകാൻ ഉള്ളതാ….

ഊക്കിചെന പിടിപ്പിക്കല്ലേ നീ.””

“ഇതുകണ്ടാൽ എങ്ങനെയാ കവിതേ..” ഞാൻ അവളെ മുട്ടിയുരുമ്മി കുണ്ടിയിൽ പിടിച്ചമർത്തി ഞെക്കിയുടച്ചു.

എന്നാൽ ഇതൊന്നും അറിയാതെ കുടിക്കാനുള്ള ആവേശത്തോടെ ആയിരുന്നു സുധി മുന്നിൽ വെളിച്ചവും തെളിച്ചു മുന്നേറിയത്.

അഞ്ചുമിനിറ്റോളം മഞ്ഞൾചെടികളുടെ ഇടയിലൂടെ നടന്നുനീങ്ങി എത്തിയതാകട്ടെ അതിമനോഹരമായ ഒരിടത്തും…..

നിലാവെളിച്ചത്തിൽ ആ പ്രകൃതിഭംഗി ഒന്നുകാണേണ്ടത് തന്നെ ആയിരുന്നു.

ബെഡുകൾ നിരത്തിയപോലെ പരന്നുകിടക്കുന്ന പാറക്കെട്ടുകൾ………

തൊട്ടുതാഴെ ചിലച്ചുകൊണ്ടൊഴുകുന്ന കൊച്ചരുവി.

“അഹ് ഇതടിപൊളി ആണല്ലോ….. കവിത എന്നെ ഇവിടെ വരെ കൊണ്ട് വന്നു കാണിച്ചില്ലല്ലോ…”

“ഇതും നമ്മുടെ പറമ്പാ ശ്രീഹരി…. ഇനി ഇപ്പൊ തൻ്റെ….. ഞാനും ഇവളും ഇടക്ക് രണ്ടെണ്ണമൊക്കെ അടിക്കുന്നത് ഇവിടെ ഇരുന്ന.”

“ശരിയാ……… അടിക്കാൻ ഇതിലും നല്ലൊരു സ്ഥലം വേറെ കിട്ടില്ല.” കവിതയുടെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ചമർത്തി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

അവളൊന്നു പുളഞ്ഞുകൊണ്ടു അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ കീഴ്ചുണ്ടിലൂടെ നാവോടിച്ചു….

വേഗംതന്നെ മൂന്നുപേരും ആ നിരപ്പുള്ള പാറമുകളിലേക്ക് ഇരുന്നുകൊണ്ട് വെളിച്ചം തെളിയിച്ചു. സുധി ഇതിനിടയിൽ സഞ്ചിയിൽ നിന്ന് കുപ്പിയും ഗ്ലാസും വെള്ളവും പിന്നെ സ്പെഷ്യൽ ചിക്കൻ വരട്ടിയതും എടുത്തു മുന്നിലെക്കുവെച്ചു.

“എങ്കിൽ നമ്മുക്ക് തുടങ്ങിയാലോ…”

“എന്നാൽ ഒഴിച്ചോ സുധി………

ഞാനും കവിതയും റെഡിയാ.” രണ്ടുപേരുടെയും നടുവിലായി ഇരിക്കുന്ന കവിത അതുകേട്ടു കുലുങ്ങിചിരിച്ചു. ഞാൻ അവൻ കാണാതെ കൈപിറകിലേക്കിട്ടു കവിതയുടെ പുറമാകെയൊന്നു തഴുകി.

മൂന്നുഗ്ലാസ്സിലായി ഒഴിച്ച മദ്യം മൂന്നുപേരും ഒറ്റവലിക്ക് അകത്താക്കി ചിക്കൻ്റെ ഓരോ കഷ്ണം പീസുകൾ എടുത്തു വായിലേക്കിട്ടു ചവച്ചു………

“എങ്ങനെ ഉണ്ട് കവി….

കൊള്ളാമോ ശ്രീയുടെ സാധനം.?”

“അടിപൊളിയല്ലേ ഏട്ടാ ശ്രീയുടെ..”

“എനിക്കും ഇഷ്ട്ടമായി കവിതയുടെ അപ്പം…

സുധി പറഞ്ഞപോലെ നല്ല സോഫ്റ്റ് അപ്പമാ…”” ഞാൻ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ കൈപൊക്കി അവളുടെ തുടയിലമർത്തി തടവി. കവിത പുളഞ്ഞുകൊണ്ടു കാലുകൾ അകത്തി നൽകി…

“കേട്ടോടി ശ്രീ പറയുന്നത്…..

നിന്റെ അപ്പം നല്ല സോഫ്റ്റ് ആണെന്ന്.”

“അങ്ങനെയാ…………

എന്റെ അപ്പം തിന്നാനും ഇവിടെ ആളുണ്ടെന്ന് മനസിലായില്ലേ ഇപ്പോൾ.”

“ഓഹോ……… നിങ്ങൾ രണ്ടും ഒന്നായോ….

എങ്കിൽ ഓരോന്നും കൂടി പിടിപ്പിച്ചാലോ കവി…”

“ഓ ഈ ഏട്ടന്റെ ഒരു കാര്യം…….

പെട്ടന്ന് കുടിച്ചു ഫിറ്റ് ആയി

കിടക്കരുത്.”

“ഞാൻ ഹിറ്റായാലും നിന്നെ ശ്രീഹരി നൊക്കിക്കൊള്ളൂമെടി.”

“സുധി ഒഴിക്ക്………

കവിതയുടെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം….”

“അതറിഞ്ഞാൽ മതി എനിക്ക്…..

നമ്മുക്ക് ഇനിയും ഇതുപോലെയൊക്കെ കൂടണം കെട്ടോ ശ്രീ…”

“ഉറപ്പല്ലേ സുധീ………

ശരിക്കും ഇപ്പോഴും ചുണ്ടിലുണ്ട് കവിതയുടെ അപ്പത്തിന്റെ രുചി..”

“എന്റെ ഭാര്യ ആയോണ്ട് പറയുവല്ല….

ഇവളുടെ അപ്പം ഒരുവട്ടം തിന്നാൽ പിന്നെ തനിയെ ഇങ്ങുവന്നോളും.”

സുധിയുടെയും എൻ്റെയും വർത്തമാനമൊക്കെ കേട്ടിരുന്ന കവിതക്ക് കാലിനിടയിൽ അടക്കിനിർത്താനാവാത്ത ചൊറിച്ചിൽ ആയിരുന്നു.

അവൾ സുധി ഒഴിച്ച മദ്യമെടുത്തു കുടിച്ചുകൊണ്ട് ഇടതുകൈ എൻ്റെ തുടയിലേക്ക് വച്ചു ചുരണ്ടി… അവൻ കുറച്ചുകൂടി ചേർന്നിരുന്നു……..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *