അവസാനം ഞങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ വിട്ടുമാറി. ആ ആഴമേറിയ ചുംബനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പായി, ഞങ്ങളുടെ ഉമിനീരിന്റെ ഒരു നേർത്ത ഇഴ ഞങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിൽ വെയിലിന്റെ തിളക്കത്തോടെ നീണ്ടുനിവർന്ന്, ഒടുവിൽ മെല്ലെ പൊട്ടിപ്പോയി.
എന്റെ ഉള്ളിലെ ജീവന്റെ അവസാന തുള്ളിയും അവൾ വലിച്ചെടുത്തതുപോലെ ഞാൻ വല്ലാതെ കിതയ്ക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ ശ്വാസമെടുപ്പ് വേഗത്തിലായി, നെഞ്ച് ശക്തിയായി ഉയർന്നുതാണു.
തൊട്ടുമുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഞാൻ വീണ്ടും നോക്കി. ആ ആഴമുള്ള കണ്ണുകളിൽ അപാരമായ ഒരു നിഗൂഢത പടർന്നുപിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു— എന്നെ എന്നെന്നേക്കുമായി സ്വന്തമാക്കിയതിന്റെ പ്രണയമോ അതോ മറ്റെന്തിലും ആണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തത്ര ആഴമുള്ള ഒരു രഹസ്യം. ആ കിതപ്പിനിടയിലും ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് എനിക്ക് കണ്ണെടുക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ മാതളത്തിന്റെ കട്ടിമധുരവും ആത്മാവിനെ മരവിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പും ബാക്കിവെച്ച് അവൾ മെല്ലെ എന്നിൽ നിന്ന് വിട്ടുമാറി.
ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല… ഒരു വാക്കുപോലും ഉരിയാടാതെ, വന്യമായ ഒരു നിശബ്ദത മാത്രം ബാക്കിവെച്ച് അവൾ തിരിഞ്ഞുനടന്നു. ആ സ്വർണ്ണപ്പുൽമേടിലൂടെ അവൾ അകന്നുപോകുമ്പോൾ, കിതപ്പോടെ ഞാൻ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു.
അവൾ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ആ ഉടലിൽ തന്നെ തങ്ങിനിന്നു.
മുകളിൽ വസ്ത്രം മുറുക്കിക്കെട്ടിയതിന് താഴെ, അവളുടെ വെളുത്ത പുറംഭാഗവും നട്ടെല്ലിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള വടിവും വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. വളരെ ഒതുങ്ങിയതായിരുന്നു അവളുടെ അരക്കെട്ട്. എന്നാൽ ആ അരക്കെട്ടിന് താഴേക്ക്, ചുവടുകൾ വെയ്ക്കുമ്പോൾ വന്യമായ ഒരു താളത്തിൽ ഇളകുന്ന ഇടുപ്പുകൾ വിരിഞ്ഞതായിരുന്നു.
സ്വർണ്ണക്കരയുള്ള വെളുത്ത മുണ്ട് അവളുടെ ഇടുപ്പിന് തൊട്ടുതാഴെയാണ് ഉടുത്തിരുന്നത്. അവൾ ഓരോ ചുവടുവെപ്പിലും, ഇടുപ്പിന്റെ ചടുലമായ ചലനത്തിനൊപ്പം ആ നിതംബപാളികൾ താളത്തിൽ ഓളം വെട്ടുന്നത്
എന്റെ കൺമുന്നിൽ ഒരു മായാക്കാഴ്ച പോലെ തെളിഞ്ഞുനിന്നു. കടലിലെ വന്യമായ തിരമാലകൾ പോലെ, ആഴമുള്ളതും മാസ്മരികവുമായ ആ അടിയൊഴുക്ക്…
ഇടുപ്പിലേക്ക് അലയായി വീണുകിടക്കുന്ന നീളമുള്ള കറുത്ത മുടിയിഴകൾ ഓരോ ചുവടിലും അവളുടെ പുറത്തടിച്ച് തുള്ളിക്കളിച്ചു.
ചെറിയ അരക്കെട്ടും വിരിഞ്ഞ ഇടുപ്പുമുള്ള ആ ശരീരവടിവ്, ഒരു ശില്പം പോലെ ഉറച്ചതും എന്നാൽ വഴക്കമുള്ളതുമായിരുന്നു. നടന്നു നീങ്ങുന്ന അവളുടെ ആ നിഴലൂപത്തിൽ നിന്ന് പോലുമൊന്ന് കണ്ണെടുക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
………………………………………………………
അന്ന് തിരിച്ച് തറവാട്ടിൽ വന്ന് ഭക്ഷണം പോലും കഴിക്കാതെ ഞാൻ മുറിയിൽ പോയി കിടന്നു… എൻ്റെ മനസ്സാകെ യാമിയുമായി ഉണ്ടായ ചുംബനത്തിൽ തന്നെ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുക ആയിരുന്നു, അവിടെ നിന്ന് മുന്നോട്ട് പോകാൻ ആകാതെ….
ഞാൻ മനസ്സിനെ എൻ്റെ വരുതിയിലേക്ക് കൊണ്ട് വരാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു… പക്ഷെ എനിക്ക് സാധിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു, എൻ്റെ വായിൽ യാമി പകർന്നു നൽകിയ മാതളത്തിൻ്റെ മധുരം തന്നെ ആയിരുന്നു…
ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഉഷാമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു, മുഖവും വായും ഒന്ന് കഴുകിയാൽ ചിലപ്പോൾ എനിക്ക് ഈ ഉന്മാദം അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വരാനാകും എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ…..
തണുത്ത വെള്ളം മുഖത്ത് വീണപ്പോൾ ഞാൻ പതിയെ യാമിയുമായി ഉണ്ടായ നിമിഷങ്ങളിൽ നിന്ന് പതിയെ പുറത്തു വരാൻ തുടങ്ങി. വായും മുഖവും കഴുകി അവിടെ നിന്നും എൻ്റെ മുറിയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോന്നു. കസേരയിൽ അല്പസമയം കണ്ണുകൾ അടച്ചു ഇരുന്നു…. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എൻ്റെ തലയിൽ ആരോ തലോടുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ഞാൻ പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. ഭക്ഷണം കഴിക്കാത്തത് കൊണ്ട് എന്നെ അന്വേഷിച്ചു വന്നതായിരുന്നു ഉഷമ്മ….
“എന്താ മോനെ, നിനക്ക് എന്താ പറ്റിയത്…. നീ എന്താ കഴിക്കാൻ പോലും നിലക്കാതെ പോന്നത്!” അവർ എൻ്റെ സൈഡിലെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന് എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു…