അർത്ഥം അഭിരാമം – 2 9അടിപൊളി  

“നല്ല സ്ഥലമാണല്ലോടാ…”

” കുറച്ചു വാങ്ങിയിട്ടാലോ ..”

അജയ് ചോദിച്ചു …

” നോക്കാം … ”

ഇരുവരും കൈ കോർത്തു പിടിച്ച് കുറച്ചു കൂടി മുന്നോട്ടു നടന്നു..

വലത്തേക്ക് ഒരു ചെറിയ നടപ്പാത കണ്ടു …

” ഇതിലെ ഒന്ന് പോയി നോക്കിയാലോ മ്മാ …”

” വാതിൽ പൂട്ടിയിട്ടില്ല … ”

” ഇത് മുനിച്ചാമിയുടെ ഏരിയയല്ലേ …, ആരു വരാൻ ….?” പറഞ്ഞിട്ട് അജയ് മുന്നേ നടന്നു…

ക്യാരറ്റും കാബേജും വിളഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന നിലങ്ങൾ ഇരുവശത്തും അവർ കണ്ടു …

ഒരു ചെറിയ അരുവിയും വെള്ളച്ചാട്ടവും കുറച്ചകലെ അവർ കണ്ടു …

” അങ്ങോട്ടൊന്നു പോകാം … ”

” ഞാനില്ല … തണുപ്പത്ത് വെള്ളത്തിലേക്ക് … ”

അഭിരാമി പറഞ്ഞു …

“ഈ അമ്മ … ”

പറഞ്ഞിട്ട് അജയ് അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു … അവൾ കുതറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവൻ അവളെ മുന്നിലാക്കി തള്ളിക്കൊണ്ട് പോയി ..

” അജൂ … വിട ടാ …”

” ഒന്ന് കണ്ടിട്ടു വരാം മ്മാ …”

അവളുടെ പ്രതിഷേധത്തിന്റെ ശക്തി കുറഞ്ഞു ..

ചെറിയ വെള്ളച്ചാട്ടമാണെങ്കിലും അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുന്തോറും അതിന്റെ ഭംഗി ഇരുവർക്കും ദൃശ്യമായി …

” അടിപൊളി …..”

അവളെ വിട്ട് അജയ് കൈകൾ വായുവിൽ കുടഞ്ഞു പറഞ്ഞു.

വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനു കീഴെ , മടക്കുകളായി കുത്തനെ ഇറക്കമായിരുന്നു …

കോടമഞ്ഞിനപ്പുറം കാഴ്ചകൾ മറഞ്ഞിരുന്നു ..

” കൂയ് …..”

അഗാധതയിലേക്ക് നോക്കി അവൻ കൂകി വിളിച്ചു …

“മിണ്ടാതിരിയെടാ… ”

ചെറിയ ഒരു പേടിയോടെ അവളവന്റെ വായ പൊത്തി …

അവന്റെ ശബ്ദം താഴേക്കിങ്ങനെ പ്രതിദ്ധ്വനിച്ച് പോകുന്നത് ഇരുവരും കേട്ടു …

അരുവിക്കപ്പുറം വലിയ മരങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ അപ്പുറം വനഭൂമിയാകാമെന്ന് അഭിരാമിക്ക് തോന്നി …

ചെറിയ കാറ്റ് വീശി ….

വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികളുടെ ഒരല അവളുടെ ദേഹത്തേക്ക് വീണു …

“തണുക്കുന്നെടാ …”

അഭിരാമി അവന്റെ ദേഹത്തോടൊട്ടി ….

അജയ് അവളെ വലിച്ചു തന്റെ മുന്നിൽ നിർത്തി..

“താഴേക്കു നോക്കമ്മാ ….”

ചെരിഞ്ഞു പതിക്കുന്ന സൂര്യകിരണങ്ങളാൽ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൽ മഴവില്ല് ഓളം വെട്ടുന്നത് അവൾ കണ്ടു …

“മഴവില്ല് …..”

അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു …

” കോടമഞ്ഞ്… മഴവില്ല് … വട്ടവടയിലെ പ്രകൃതി ഭംഗി ….”

മഴവില്ലിലേക്ക് നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു …

“കട്ടൻ ചായയും ജോൺസൺ മാഷിന്റെ സംഗീതവും കൂടി വേണ്ടേ …?”

അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ശിരസ്സ് ചായ്ച്ച് അവൾ കളിയാക്കി …

” ദുൽഖർ സൽമാനാണെന്നാ വിചാരം … ”

” ഒന്ന് പോമ്മാ … ഈ അമ്മ ഒട്ടും റൊമാന്റിക്കല്ല …..”

” പിന്നേ… നാല്പതു കഴിഞ്ഞ ഞാനിനി റൊമാന്റിക്കാകാത്ത കുഴപ്പമേയുള്ളൂ … ”

” നാല്പത് വയസ്സ് രണ്ടാം യൗവനമാണമ്മാ ..” –

“മാംഗോ സ്കിൻ …. ഓരോ ദിവസവും എങ്ങനെയാ ജീവിച്ചു തീർക്കുന്നതെന്ന് എനിക്കേ അറിയൂ … ”

” എല്ലാം ശരിയാകും മ്മാ …”

അവളുടെ സംസാരത്തിൽ നോവ് പടർന്നതറിഞ്ഞ് അവൻ പറഞ്ഞു..

അവൻ തരുന്നത് പ്രതീക്ഷ മാത്രമാണെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു …

അജയ് നേക്കാളും പൊക്കം അല്പം കുറവായിരുന്നു അവൾക്ക് …

അവളുടെ മൂർദ്ധാവിലേക്ക് തന്റെ താടി കുത്തി , അവനവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു …

“ഈ കോടമഞ്ഞിനപ്പുറം മനോഹരമായ ഒരു ലോകമുണ്ടമ്മാ …. ഒരു നാൾ പ്രകാശം പരക്കും … അപ്പോൾ നമുക്കത് കാണാം … അപ്പോഴേ നമുക്കതിന്റെ യഥാർത്ഥ സൗന്ദര്യം കാണാനാകൂ … ”

” മോനേ …. കവിപുംഗവാ …. ”

ഒരീണത്തിൽ അഭിരാമി വിളിച്ചു …

” എന്തോ …..”

അവനവളുടെ ചെവിയിൽ വിളി കേട്ടു …

” മുനിച്ചാമി ഫുഡ് തരക്കൂടാത്… നമ്മ താൻ റെഡി പണ്ണണം … ”

അറിയാവുന്ന തമിഴിൽ അവൾ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു …

“കറക്റ്റായി വരുന്നുണ്ട് … ” അവൻ ചിരിച്ചു …

മലമടക്കുകളിൽ മഞ്ഞുരുകിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു ….

# # #

കുപ്പിയിൽ ബാക്കിയിരുന്നത് വിനയചന്ദ്രൻ ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് പകർത്തി..

വെള്ളക്കുപ്പി ഒഴിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു …

ഒഴിച്ചു വെച്ച ഗ്ലാസ്സുമായി അയാൾ അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു..

ടാപ്പ് തുറന്നു വെള്ളം ചേർത്ത് അയാൾ മദ്യം ഒറ്റ വലിക്ക് അകത്താക്കി …

അതിനു ശേഷം അയാൾ മൂക്കു ചുളിച്ചു …

ഗ്ലാസ്സ് ഒന്നു കൂടി അയാൾ മണത്തു നോക്കി ….

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *