“ ഞാൻ മറന്നിട്ടില്ല.. കുറേ ഉണ്ടതല്ലേ അവിടുന്ന്. ടീച്ചർക്കാവും സ്വന്തം വഴി തിട്ടമില്ലാത്തത്..” അവൻ ചിറി കോട്ടി.
അത് കേട്ടപ്പോൾ അംബികയുടെ മുഖത്ത് ഒരായിരം നഷ്ടബോധവും കുറ്റബോധവും ഒക്കെ മിന്നിമാഞ്ഞു.
യാത്രയിൽ മുഴുവനും കണ്ണന്റെ പ്രാർത്ഥന മനചാഞ്ചല്യം വരാതെ കാക്കണേന്ന് മാത്രമായിരുന്നു. താനിപ്പൊ അംബിക ടീച്ചറുടെ ആ പഴയ ഉണ്ണിക്കണ്ണനല്ല. ടീച്ചേഴ്സിനെയും കാമിച്ച് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അക്കൂട്ടത്തില് ടീച്ചറമ്മയെ കൂടി അങ്ങനെ നോക്കിയാൽ, പണ്ട് ആയിരം നാവുകള് പറഞ്ഞ് പരത്തിയത് സത്യമായിപ്പോവില്ലേ? അത് പാടില്ല. മരണമാണത്.
പണ്ടൊക്കെ അംബിക ടീച്ചർ ബോർഡിൽ എഴുതുമ്പോൾ നെയ്യലുവ പോലെയുള്ള ആ ശരീരം കാണാൻ തലകുത്തി ശ്രമിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ കൂട്ടത്തിലായിരുന്നു അവനും. നന്നായി കൊഴുപ്പടിഞ്ഞ് തള്ളിയതെങ്കിലും നല്ല തുമ്പപ്പൂ പോലുള്ള വയറാണ് ടീച്ചർക്ക്. അവർ സാരിയുടെ ഞൊറിവ് കുത്തുന്നത് അടിവയറിലേയ്ക്ക് ഇറക്കി വച്ചായിരുന്നു. പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ പുറത്ത് നിന്ന് കടന്ന് വരുന്ന ഇളംകാറ്റ് ഇടയ്ക്കിടെ അവരുടെ സാരി പറത്തിക്കളിക്കും. അപ്പോഴൊക്കെ പിള്ളേരുടെ നോട്ടം ആ വെളുത്തുന്തിയ കുടവയറിലേക്കും അതിന്റെ നടുക്കുള്ള വലിയ പൊക്കിൾച്ചുഴിയിലും ആയിരിക്കും. വൈകാരികമായ ചിന്തകൾ മനസ്സിനെ കീഴടക്കുന്ന ആ പ്രായത്തിൽ ടീച്ചറുമാരെ അങ്ങനെയൊന്നും നോക്കരുതെന്ന തിരിച്ചറിവൊന്നും പിള്ളേർക്ക് ഇല്ലല്ലോ.
അങ്ങനെ നോക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ അംബിക ആദ്യമായി പിടിച്ചത് കണ്ണനെയായിരുന്നു. എന്തോ ചാർട്ട് കാണിക്കാൻ അവർ കൈ പൊക്കിയപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ദോശമാവ് പോലെ പൊങ്ങിനിൽക്കുന്ന ടീച്ചറുടെ വയറിലായിരുന്നു. അവൻ അവിടേക്ക് കൊതിയോടെ ഉഴിഞ്ഞ് ചുണ്ട് കടിക്കുന്നത് അംബിക കണ്ടു. പെട്ടെന്നവൾ സാരി വലിച്ച് നേരെയിട്ടു. എന്നിട്ട് അവനെ രൂക്ഷമായൊന്ന് നോക്കി. ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തത് പോലെ പഠിപ്പിച്ചിട്ട് ഒരു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് അവനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് നിർത്തി ബയോളജിയിൽ അന്നേരം പഠിപ്പിച്ച പോർഷനിൽനിന്ന് നാല് ചോദ്യം ചോദിച്ചു. സ്വഭാവികമായും ടീച്ചറുടെ ഹലുവാ വയറും നോക്കി വെള്ളമിറക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന അവനുണ്ടോ അത് അറിയുന്നു? ദേഷ്യത്തോടെ ചൂരലെടുത്ത് മൂന്നാലടി കൊടുത്തിട്ട് അവനെ അവിടിരുത്തി.
“ പഠിക്കാനാണ് വന്നതെങ്കിൽ എല്ലാവരും എൻ്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് മാത്രം നോക്കി ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുക. അല്ലാത്തവർക്ക് വെളിയിൽ പോയി നില്ക്കാം.” അവനെ ഇടംകണ്ണിട്ട് നോക്കി പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ പഠിപ്പിക്കുന്നത് തുടര്ന്നു.
ടീച്ചർ പറഞ്ഞത് മറ്റാർക്കും പിടികിട്ടിയില്ലെങ്കിലും അവന് മാത്രം മനസ്സിലായി. അടി കൊണ്ടതിനേക്കാളുപരി അവന്റെ കള്ളക്കണ്ണുകളെ ടീച്ചർ കണ്ടുപിടിച്ചതിൻ്റെ ജാള്യത കൊണ്ട് പിന്നീടവന് അവരെ നോക്കാനോ ആ ക്ലാസ്സില് ശ്രദ്ധിക്കാനോ പറ്റിയില്ല.
ആ പിരീഡ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സംഭവത്തിന്റെ അസ്വസ്ഥത സഹിക്കാനാവാതെ അംബിക സ്റ്റാഫ്റൂമിൽ തനിക്ക് അടുപ്പമുള്ള സജിത ടീച്ചറോട് ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞു. കണിശക്കാരിയാണ് സജിത. വടിയെടുത്ത് പിള്ളേരെ തല്ലുന്നതാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നതിലും ഇഷ്ടം. പിള്ളേർക്കും എന്തിന് ചില സാറുമ്മാർക്കും വരെ പേടിയാണവരെ. അടിച്ച് പിള്ളേരുടെ തോല് പൊട്ടിക്കുന്നതിൽ രഹസ്യമായി സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്ന സാഡിസ്റ്റാണെങ്കിലും അംബികയോട് അവൾക്കൊരു സോഫ്റ്റ് കോണറുണ്ട്. അംബികയ്ക്കും അതറിയാം. വിവരം കേട്ടുടനെ സജിത പറഞ്ഞു.
“ എന്റെ ടീച്ചറേ, അവൻ നിങ്ങടെ വയറല്ലേ നോക്കിയുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടെന്ന് കരുതിക്കോ. ഇവിടുത്തെ പിള്ളേർ ആ ചെക്കനെ വിളിക്കുന്നത് എന്താണെന്നോ… മുല കൊതിയനെന്ന്!”
അവളൊന്ന് ഞെട്ടി.
“ ച്ഛെ… എന്താ ടീച്ചറേ ഈ പറയുന്നത്?” അംബികയ്ക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
“ ആണെന്നേ… പണ്ട് ഇവന്റെ അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ ഇവൻ ട്യൂഷന് പോകുമായിരുന്നു. പ്രസവം കഴിഞ്ഞൊരു പെണ്ണായിരുന്നു ഇവനെ പഠിച്ചിച്ചോണ്ടിരുന്നത്. ഇവന് എന്തോ കണക്ക് ചെയ്യാൻ കൊടുത്തിട്ട് അവൾ കൊച്ചിന് മൊല കൊടുക്കാൻ തിരിഞ്ഞതാ. അതിവൻ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന് നോക്കി ‘കൈയിൽ പിടിച്ചെന്ന്’ പോലും! കൈയിൽ പിടിച്ചെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാവുന്നുണ്ടോ അംബികയ്ക്ക്..?” സജിത കൈ ചുരുട്ടി മേലോട്ടും താഴോട്ടും കാണിച്ചു. അംബിക തല കുലുക്കി.