“വെറുതെ അപവാദം പറഞ്ഞുണ്ടാക്കാന് നമ്മളായിട്ട് അവസരം കൊടുക്കേണ്ടല്ലോ..!”
അവളൊരു തമാശ കലര്ന്ന ഭാവത്തില് പറഞ്ഞു.
“ശരിയാ…നമ്മള് തമ്മില് ഒരു ബന്ധവുമില്ലെന്ന് കാണുന്നവര്ക്കറിയില്ലല്ലോ..!”
ഞാന് ഊറിച്ചിരിച്ചു. മായേച്ചി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്റെ തല പിടിച്ച് ആട്ടി.
വളരെ മാന്യന്മാരായ രണ്ടു പരിചയക്കാരെപ്പോലെയാണ് ഞങ്ങള് സൊസൈറ്റിയില് എത്തിയത്.
പെരുന്നാള് ആയതു കാരണം അധികം പേരൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
തുടര്ച്ചയായ മൂന്നാം ദിവസവും കാവ്യയുടെ അസാന്നിദ്ധ്യം ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇന്നലെ കണ്ട ചേച്ചി തന്നെയാണ് ഇന്നും അളന്നെടുത്തത്.
“നാളെ മുതല് സമരാട്ടോ…പാല് എടുക്കുന്നില്ല..!”
കണക്ക് പകര്ത്തുമ്പോള് ഉണ്ടമ്പൊരിച്ചേട്ടന് പറഞ്ഞു.
“നിങ്ങള്ക്ക് എപ്പോളുമെപ്പോളും സമരമാണോ…രണ്ടുമാസം മുമ്പല്ലേ ഒന്ന് കഴിഞ്ഞത്..!”
മായേച്ചി ഈര്ഷ്യയോടെ മുറുമുറുത്തു.
“ഇത് ഡ്രൈവര്മാരുടെ സമരാ…! രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം കൊണ്ട് തീര്ന്നേക്കും..!”
ഉണ്ടമ്പൊരി വളരെ ലാഘവത്തിലാണ് പറഞ്ഞത്.
“വല്ലപ്പോഴും കിടാങ്ങളും ഒന്നാനന്ദിക്കട്ടെ മായേ…ചോര വരെ പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്നതല്ലേ..!”
അളവ് ചേച്ചി എന്തോ വലിയ തമാശ പറഞ്ഞത് പോലെ ഉച്ചത്തില് ചിരിച്ചു.
“എന്തായാലും നിനക്ക് സുഖം…കുറച്ച് ദിവസം നന്നായി ഉറങ്ങാം..പ്രത്യേകിച്ചും നാളെ..!!”
തിരികെ വരുമ്പോള് മായേച്ചി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“പക്ഷെ അത്രേം ദിവസം ഈ പൂജയും നടക്കില്ലല്ലോ..!”
കുണ്ണയില് പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അവളുടെ കൈപിടിച്ചു ഞെക്കിക്കൊണ്ട് ഞാന് നിരാശയറിയിച്ചു.
“അതിനൊക്കെ വഴി ഉണ്ടാകും…ഒന്നുല്ലെങ്കില് ഞാന് കൂണ് വാങ്ങാനെങ്കിലും വന്നോളാം..നിന്റെ മേമയെ ഒന്നുറക്കിക്കിടത്തിയാ മതി…!!”
അവള് അടക്കിച്ചിരിച്ചു.
മേമയെക്കുറിച്ച് പരാമര്ശം വന്നപ്പോള് ഉള്ളിലൊരു ആന്തലുയര്ന്നു. അവരീ കൂട്ടുകച്ചവടമെങ്ങാന് അറിഞ്ഞാല്..!
മായേച്ചിയെ ഇറക്കി വീട്ടിലേക്കു തിരിക്കുമ്പോള് വീണ്ടും ഇന്നലത്തെ ആ നഷ്ടം മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തി.
ആരില് നിന്നും എന്തൊക്കെ കിട്ടിയാലും മേമയുടെ അത്രയും വരില്ലല്ലോ..!
“ഇപ്പൊ ആ മുഖത്തൊരു തെളിച്ചമുണ്ട്…ഇന്നലെ നല്ലപോലെ ഉറങ്ങിയതുകൊണ്ടാ..!”
കഴുകിയെടുത്ത പാത്രം അടുക്കളത്തിണ്ണയില് കമിഴ്ത്തി വെക്കുമ്പോള് അകത്തു നിന്നും മേമയുടെ ശബ്ദം ചെവിയിലെത്തി.
തലയുയര്ത്തി നോക്കുമ്പോള് ജനലിലൂടെ ആ സുസ്മേര വദനം കണ്ടു. മുണ്ടില് കൈതുടച്ച് കൊണ്ട് ഞാന് അകത്തേക്ക് കയറി.
“രാത്രി ഒന്നും കഴിച്ചില്ലല്ലോ…ഇരിയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് തരാം..!”
അവര് തെല്ലൊരു ധൃതിയോടെ അടുപ്പത്തിരുന്ന ദോശ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടുമായി രണ്ടുമൂന്നു വട്ടം മറിച്ചിട്ടു.
“മേമ എന്ത് പണിയാ കാണിച്ചത്…ഇന്നലെ എന്നെ ഒന്ന് വിളിക്കണ്ടായിരുന്നോ..!”
ഞാന് ഒരു പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
ആ മുഖത്തൊരു ഇളം ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“ഞാന് വന്നു നോക്കിയപ്പോ നല്ല അസ്സല് ഉറക്കം. എന്നിട്ടും അടുത്തിരുന്ന് രണ്ടുമൂന്ന് വട്ടം തട്ടി വിളിച്ചു നോക്കേം ചെയ്തു…!”
“എന്നാ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്ന് ഉണര്ത്തിക്കൂടായിരുന്നോ..!”
എന്നോട് തന്നെയുള്ള ദേഷ്യത്തില് സ്വരം അല്പം പരുഷമായിപ്പോയി.
അവര് തെല്ലൊരു അതിശയത്തോടെ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.
“ഇത്രയൊക്കെ കഷ്ടപ്പെട്ടുണര്ത്തീട്ടു നിനക്കെന്താ അത്രയ്ക്ക് അര്ജെന്റ്..?”
ഞാന് ഒന്ന് പതറി. സ്വാഭാവികമായും അങ്ങനെയൊരു ചോദ്യമുണ്ടാവുമെന്നു ഞാന് ഓര്ത്തിരുന്നില്ല.
ആ മുഖത്തൊരു കുസൃതി തെളിഞ്ഞു വന്നു.
“എന്താ..വല്ല പെമ്പിള്ളേരും വിളിക്കാന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നോ..?”
“ഒന്ന് പോ മേമേ…പെമ്പിള്ളേര്…!അതൊന്നും പറഞ്ഞാ മേമയ്ക്ക് മനസ്സിലാവില്ല..!”
ഞാന് ഒഴിഞ്ഞു മാറി. നിങ്ങളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കാന് കഴിയാത്തതിന്റെ ചൊരുക്കാണെന്ന് മനസ്സില് പറഞ്ഞു.
“എന്നാലും അങ്ങനല്ലല്ലോ..! ഒരു കാര്യവുമില്ലാതെ ഉറക്കം കളയോ..!”