ഒരു വസന്തകാലത്തിന്റെ വരവറിയിക്കുന്ന പോലായിരുന്നു ആ ചേഷ്ടകളെല്ലാം. ഇന്നലെ വരെ എന്നെ ചൂഴ്ന്നു നിന്നിരുന്ന ആശയക്കുഴപ്പങ്ങള്ക്ക് ഇപ്പൊ അല്പം കൂടെ തെളിമ കൈവന്നിരിക്കുന്നു.
ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്…എന്റെ സാമീപ്യവും കുസൃതികളുമൊക്കെ അവര് ഒരുപാട് ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ട്…! പതിനൊന്നു വയസ്സിന്റെ വ്യത്യാസം പോലും മറന്നു പോകുന്ന പോലെ …ചേച്ചിയുടെ മകന് എന്ന അകല്ച്ച ഒട്ടുമില്ലാതെ കൂടുതല് ഇഴുകി ഇടപഴകാനാണ് അവര് ശ്രമിക്കുന്നത്.! ഒരു പക്ഷെ എന്നില് ഒരു നല്ല സുഹൃത്തിനെ കാണുന്നുണ്ടാവാം…അല്ലെങ്കില്..!!!
അല്ലെങ്കില്….!! ആ പോയിന്റ് എന്നെ പലപ്പോഴും കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്നുണ്ട്. കെട്ടിപ്പിടിക്കാനും ഉമ്മ വെക്കാനുമൊക്കെ പൂര്ണമായ സ്വാതന്ത്ര്യം അവര് പതിച്ചു തരുമ്പോഴും അതിനപ്പുറത്തേക്ക് ഒരു ചുവടെങ്കിലും വെക്കാന് തടസ്സമാകുന്നതും ആ ഒരു പോയിന്റ് തന്നെയാണ്.
എന്തായിരിക്കും ആ മനസ്സില്..? ഒരു മേമയുടെ പരിധിയൊക്കെ കടന്ന് മുന്നോട്ടൊരുപാട് സഞ്ചരിച്ചു കഴിഞ്ഞെന്ന സത്യം അവരും തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകുമോ..?! പുറത്തു നിന്നു കാണുന്ന ആര്ക്കും ഒരു കാമുകീഭാവം മാത്രം കാണാന് കഴിയുന്ന ആ കളികളൊക്കെ അതേ അര്ത്ഥത്തില് തന്നെയാകുമോ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടാവുക..?!
ഒരേയൊരു സൂചന… ‘എനിക്ക് നിന്നെ വേണം’ എന്നപോലെ ഒരു കുഞ്ഞു സൂചന..! അത്രയും മതിയായിരുന്നു എനിക്ക്..!
നോക്കാം..ദിവസങ്ങള് അനന്തമായി നീണ്ടു കിടപ്പുണ്ടല്ലോ..!
തല്ക്കാലം വയറിനെ ഒന്ന് സമാധാനിപ്പിക്കാം..ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം തിന്ന അടയുടെ ബലത്തിലാ ഇപ്പോഴും നിക്കുന്നത്.
കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ മേമ ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കൊണ്ട് വന്നു വച്ചു.പ്ലേറ്റ് ഒച്ചപ്പെടുന്നത് കേട്ടപ്പോഴേ അമ്മച്ചനും അമ്മമ്മയും വേദിയില് സന്നിഹിതരായി.
കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ മില്മ സമരത്തിന്റെ കാര്യം ഞാന് മേമയെ ധരിപ്പിച്ചു. വളരെ മെല്ലെയാണ് പറഞ്ഞത്. ചുണ്ടനക്കം കണ്ടാ മതി അമ്മച്ചന്..! പിന്നെ ഉച്ചവരെ എനിക്ക് പണിയായി.
കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് മുകളില് ചെന്നിരുന്ന് വാട്സപ്പില് ഒന്ന് കയറിയതും മായേച്ചിയുടെ ഒരു ഹായ് വന്നു.
ഈശ്വരാ..മെസ്സേജ് അയക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞാ മനസ്സിലാവില്ലേ ഇവള്ക്ക്..!
ഞാനങ്ങനെ തന്നെ ഒരു റിപ്ലെ കൊടുക്കാമെന്ന് കരുതിയതാണ്.. പിന്നെ കരുതി വൈകുന്നേരം അങ്ങോട്ടല്ലേ പോകാനുള്ളത്..അപ്പൊ പറയാം.
“ഡാ..അവര് നാല് മണിയോടെ പോകുംട്ടോ..! നീ വേറെ എങ്ങോട്ടും മാറിപ്പോകരുത്..!”
“നെവര്..!”
ഞാന് റിപ്ലെ കൊടുത്തു.
“വരുമ്പോ മുന്വശം വഴി വരണ്ട..ഞാന് കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു വോയിസ് ഇട്ടു വഴി പറഞ്ഞ് തരാം.അതിലേ വന്നാമതി..അതാണ് സേഫ്..!”
“ചേച്ചീ ഞാന് അങ്ങോട്ട് മെസ്സേജ് ചെയ്യാതെ വോയിസൊന്നും ഇടല്ലേ..മേമ എന്റെ ഫോണ് എടുക്കാറുണ്ട്..!”
ഞാന് പെട്ടെന്ന് തന്നെ മുന്നറിയിപ്പ് നല്കി.
“ഓക്കെ…ഫ്രീ ആകുമ്പോ ഒരു ‘ഹായ്’ ഇട്ടാ മതി…! ഞാന് ഹേമയെ വിളിച്ചു പറയട്ടെ വരാന് പറ്റില്ലെന്ന്..അവള് എന്നെയും പ്രതീക്ഷിക്കും..!”
ഒരു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോള് താഴെ ലാന്ഡ്ഫോണ് റിംഗ് ചെയ്യുന്നത് കേട്ടു. മെസ്സേജ് മൊത്തം ഡിലീറ്റ് ചെയ്ത ശേഷം ഞാന് ഒന്നുമറിയാത്തപോലെ കോണിയിറങ്ങി ചെന്നു. മേമ മായേച്ചിയുമായി സംസാരിക്കുകയാണ്.
വളരെ നിസ്സാരമായി ‘എന്താ’ എന്ന അര്ത്ഥത്തില് ആംഗ്യത്തില് ചോദിച്ച ശേഷം ഞാന് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
രണ്ടു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോള് മേമ അങ്ങോട്ട് വന്നു.
ആ നിഴലാട്ടം കണ്ടപ്പോഴേ ഞാന് സ്വാഭാവികമായ ഭാവത്തില് അടുപ്പത്തെ മൂടിയൊക്കെ വെറുതെ ഒന്ന് പൊക്കിനോക്കിക്കൊണ്ട് നിന്നു.
“എന്തേ വിശക്കുന്നോ..?”
വന്നപാടെ മേമയുടെ അന്വേഷണം.
“ഹേയ്…ഇപ്പോഴല്ലേ കഴിച്ചത്..! ഞാന് ഹെല്പ് ചെയ്യാന് വന്നതാ..!”
“അതിന് നിനക്ക് ചോറും കറിയുമൊക്കെ വെക്കാനറിയോ..!”
കുസൃതി നിറഞ്ഞൊരു ചിരിയോടെ അവര് അടുപ്പിനരികില് നിന്ന് എന്നെ മാറ്റി നിര്ത്തി.