അച്ചന്റെ വാക്കുകള് വാസുവിന് ധൈര്യം പകര്ന്നു. ലേശം മടിച്ചാണ് എങ്കിലും അവന് അന്ന് നടന്ന കാര്യങ്ങള് അതേപടി അച്ചനോട് പറഞ്ഞു. ഞെട്ടലോടെയാണ് അച്ചന് അത് കേട്ടിരുന്നത്. അവന് സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും അച്ചന് അതിന്റെ ഞെട്ടലില് ആയിരുന്നു. വാസു ദിവ്യ തുണിയില്ലാതെ നിന്ന് രതീഷിനെക്കൊണ്ട് നക്കിച്ച ഭാഗമൊന്നും അവന് പറഞ്ഞില്ല. രണ്ടുപേരെയും അരുതാത്ത രീതിയില് കണ്ടു എന്ന് മാത്രമേ പറഞ്ഞുള്ളൂ. പക്ഷെ അച്ചന് എല്ലാം മനസിലാക്കിയിരുന്നു.
“അവരെ അങ്ങനെ കണ്ടപ്പോള് മുതല് മനസിനൊരു വല്ലായ്മ. മുന്പൊരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്ത എന്തൊക്കെയോ എന്റെ മനസിനു പറ്റിയപോലെ….അതുകൊണ്ടാണ് അച്ചനെ കണ്ടു സംസാരിക്കാന് ഞാന് വന്നത്…..”
ഗഹനമായി ചിന്തിക്കുന്ന അച്ചനെ നോക്കി വാസു പറഞ്ഞു. അച്ചന് അവനെ നോക്കാതെ ചിന്തയില് മുഴുകി കസേരയില് പിന്നോക്കം ചാരിയിരുന്നു. വാസു അച്ചനെ ചിന്തിക്കാന് വിട്ടുകൊണ്ട് തൂണിലേക്ക് ചാരി.
“അപ്പോള് ഞാന് കണ്ട സ്വപ്നം യാദൃശ്ചികമല്ല..” അവസാനം നിശബ്ദത ഭംഗിച്ചുകൊണ്ട് അച്ചന് പറഞ്ഞു. വാസു ചോദ്യഭാവത്തില് അച്ചനെ നോക്കി.
“നീ ഏതോ വലിയ കെണിയില് അകപ്പെട്ടു എന്ന് ഞാന് കണ്ടത് ഇപ്പോള് യഥാര്ത്ഥ്യം ആയിരിക്കുന്നു..മോനെ..നീ സൂക്ഷിക്കണം..വളരെ സൂക്ഷിക്കണം..”
അച്ചന് അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി പറഞ്ഞു. വാസു മനസിലാകാത്ത ഭാവത്തില് അച്ചനെ നോക്കി.
“നിന്റെ മനസ്സില് പതിഞ്ഞ ആ ചിത്രം പറിച്ചു മാറ്റാന് നിനക്ക് സാധിക്കില്ല. അത് നിന്നെ മോഹിപ്പിച്ചു തെറ്റുകളിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കും എന്ന് ഞാന് ഭയക്കുന്നു..നീ അകപ്പെടാന് പോകുന്ന കെണി ഒരു പക്ഷെ അതായിരിക്കും..” ആശങ്ക നിഴലിക്കുന്ന ഭാവത്തോടെ അച്ചന് പറഞ്ഞു.
“എന്ത് തെറ്റ്? അച്ചന് എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?” വാസു കാര്യം മനസിലാകാതെ ചോദിച്ചു.
“ഒന്നുമില്ല..” ദീര്ഘനിശ്വാസത്തോടെ അച്ചന് പറഞ്ഞു. ചെറിയ ഒരു മൌനത്തിനു ശേഷം അദ്ദേഹം അവനെ നോക്കിത്തുടര്ന്നു “നീ അവരെ ഉപദ്രവിച്ച സ്ഥിതിക്ക് പ്രതികാരം ചെയ്യാന് അവളും അവനും ശ്രമിക്കും..നീ സൂക്ഷിക്കണം. നിനക്കെതിരെ കള്ളക്കഥകള് ഉണ്ടാക്കാനും അവര് ശ്രമിച്ചേക്കും..പക്ഷെ നീ ആ അമ്മയെ കരുതി ഈ വസ്തുത ആരോടും പറയരുത്..നിന്നെ കേസിലോ മറ്റോ കുടുക്കാന് അവര് ശ്രമിച്ചാല് എന്നെ വന്നു കാണുകയൊ അറിയിക്കുകയോ ചെയ്യുക
..ഞാന് നിന്നെ സഹായിക്കും…”
“പക്ഷെ അച്ചന് എന്നെ എന്തോ തെറ്റിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കും എന്ന് പറഞ്ഞത് എന്താണ്?” വാസു വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
“എല്ലാം കാത്തിരുന്ന് കാണാം..ചിലപ്പോള് ഒന്നും സംഭാവിക്കാതിരിക്കാനും മതി. എന്തായാലും മനസ് കൈമോശം വരാതെ നീ സൂക്ഷിക്കണം…മനസിനെ വരുതിയില് നിര്ത്താന് നിനക്ക് സാധിച്ചാല്, പിന്നെ ഒരു ശക്തിക്കും നിന്നെ തൊടാന് സാധിക്കില്ല..”
വാസുവിന് അച്ചന് പറഞ്ഞതൊന്നും മനസിലായില്ല. എന്നാലും കാര്യങ്ങള് അച്ചനോട് പറഞ്ഞപ്പോള് അവന് നല്ല ആശ്വാസം തോന്നി. ആശ്വാസം തോന്നിയപ്പോള് അവനു വിശന്നു.
“അച്ചാ..വിശക്കുന്നു..വല്ലോം ഉണ്ടോ തിന്നാന്?” അവന് ചോദിച്ചു.
“എന്തോന്നാടാ ഇത്? സമയം പതിനോന്നായില്ലല്ലോ? രാവിലെ നീ ഒന്നും കഴിച്ചില്യോ?”
‘രാവിലെ അഞ്ചു പൊറോട്ടേം രണ്ടു മുട്ടേം കഴിച്ചതാ..എല്ലാം തീര്ന്നു..”
“ങാ അങ്ങോട്ട് ചെല്ല്..രാവിലെ ഉണ്ടാക്കിയ ഇഡ്ഡലിയൊ മറ്റോ കാണും..” അച്ചന് പറഞ്ഞു. വാസു എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു.
സന്ധ്യയോടെയാണ് ശങ്കരനും രുക്മിണിയും വീട്ടില് എത്തിയത്. ശ്മശാനമൂകമായ ഒരു അന്തരീക്ഷമാണ് വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള് അവരെ എതിരേറ്റത്. ബെല്ലടിച്ചപ്പോള് വന്നു കതക് തുറന്ന ദിവ്യ വീര്ത്തുകെട്ടിയ മുഖത്തോടെ ഒരക്ഷരം പോലും ഉരിയാടാതെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. എന്തോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് ശങ്കരന് മനസിലായി. രുക്മിണി പക്ഷെ അത് ഗൌനിക്കാതെ വേഷം മാറാനായി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. മകളുടെ ചെറിയ ഭാവമാറ്റം പോലും തിരിച്ചറിയുന്ന ശങ്കരന് അതിന്റെ കാരണം അറിയാനായി അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. സാദാ ചാടിത്തുള്ളി ഉത്സാഹത്തോടെ നടക്കുന്ന ദിവ്യ കുരങ്ങന് ചത്ത കുറവനെപ്പോലെ ഇരിക്കുന്നത് അയാള് കണ്ടു. അവള് മുഖം വീര്പ്പിച്ച് സ്വന്തം മുറിയുടെ ഉള്ളില്ത്തന്നെ ആയിരുന്നു.