“സ്വന്തം പ്രശ്നത്തിന് അല്ല…”
സുനിത സെന്നീസിനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
“പിന്നെ?”
കഴിക്കുന്നതിനിടയില് അവന് ചോദിച്ചു.
“വേറെ ഉള്ളൊരുടെ പ്രശ്നത്തിന് ആണോ? വേറെ ആര്ക്കാ എന്താ പ്രശ്നം?”
ഡെന്നീസ് അവരെ മാറി മാറി നോക്കി.
“എടാ ഡെന്നി അത് പ്രശ്നം നിസ്സാരം…”
പ്രശാന്ത് പറഞ്ഞു.
“അന്ന് ഞാന് നിന്റെ വീട്ടില് വന്നില്ലേ? തിരിച്ചു വന്നപ്പം അമ്മേം അച്ഛനും കിച്ചണില് നല്ല മൂഡില്, എന്ന് വെച്ചാല് റൊമാന്റ്റിക് മൂഡില് കിസ്സോക്കെ അടിച്ചു നിക്കുവാരുന്നു…”
“ശ്യെ!”
അത് കേട്ടു നാണിച്ചു ചൂളി സുനിത പ്രശാന്തിന്റെ ചുമലില് അടിച്ചു.
“അതിപ്പം എന്തിനാ ഇവിടെ പറയുന്നേ?”
അവള് ആരും ശബ്ദം കുറച്ച് അവര്ക്ക് മാത്രം കേള്ക്കാവുന്ന സ്വരത്തില് മന്ത്രിക്കുന്നത് പോലെ ചോദിച്ചു.
“ഞാന് അത് കണ്ടുപോയി…”
സുനിതയുടെ പ്രതിഷേധം വകവെക്കാതെ അവന് തുടര്ന്നു.
“അത്രേം നല്ലൊരു സീന് ആയത് കൊണ്ടും പിന്നെ അങ്ങനെ ഒന്ന് ഫസ്റ്റ് ടൈം കാണുന്നത് കൊണ്ടും ഞാനോരുമാതിരി സ്റ്റക്ക് ആയി അവിടെ നിന്ന് പോയി..ഞാന് അവരുടെ പ്രേമം കണ്ടൂന്നും പറഞ്ഞ് ഈ അമ്മ എന്നോട് രണ്ടു ദിവസം മിണ്ടീല്ല…ആ എന്നെ കൊണപ്പെടുത്താന് വേണ്ടിയാ അമ്മ ഇപ്പം നോയമ്പ് ഒക്കെ എടുക്കുന്നെ!”
“എന്നതാ ആന്റി ഇത്?”
ഡെന്നീസ് ചോദിച്ചു.
“ആന്റിടേം സുധാകരേട്ടന്റേം പ്രേമം കണ്ടത് സ്വന്തം മോനല്ലേ? അതിനു രണ്ടു ദിവസം ഒക്കെ മിണ്ടാതെ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാ…!”
അത് കേട്ടു പ്രശാന്ത് ചിരിച്ചു. അപ്പോള് സുനിതയും ഡെന്നീസും അവനെ നോക്കി.
“എന്താടാ?”
ഡെന്നീസ് ചോദിച്ചു.
“എടാ അന്നേരം വേണ്ട ഭാഗത്ത് ഒന്നും തുണി ഇല്ലാരുന്നു…”
“ശ്യോ! ഇവനെ ഞാനിന്ന്…!”
സുനിത ഇത്തവണ ഗുസ്തിപിടിക്കുന്നത് പോലെ അവനെ പിടിച്ചു. ഒഴിഞ്ഞു മാറാന് വേണ്ടി അവന് അവളുടെ ഇരുകൈകളും കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു. അപ്പോള് സുനിതയുടെ സാരിയുടെ പല്ലു അഴിഞ്ഞുവീണു. ബ്ലൌസ്സില് തള്ളി തുറിച്ച് നിന്ന അവളുടെ മുലകള് അപ്പോള് ഡെന്നീസിന്റെ മുഖത്തിന് അടുത്തെത്തി.
“ആണ്ടെ അമ്മെ, അമ്മിഞ്ഞ രണ്ടും ഇപ്പം ഡെന്നി കുടിക്കും…”
അവന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴാണ് സുനിത താഴേക്ക് നോക്കിയത്.
തന്റെ മുലകള് രണ്ടും അവന്റെ മുഖത്തിന് നേരെ ആണ് എന്നറിഞ്ഞ് അവളുടനെ തന്നെ പ്രശാന്തിന്റെ മേലുള്ള പിടി വിട്ട് പല്ലു നേരെയാക്കി. അവരുടെ നേരെ സങ്കോചത്തോടെ, നാണത്തോടെ നോക്കി. ഡെന്നീസിന്റെ നോട്ടം കണ്ട് അവള്ക്ക് വല്ലാതെയായി. അത് പ്രശാന്തും കണ്ടു. ഡെന്നീസിന്റെ നോട്ടം അപ്പോഴും സുനിതയുടെ മാറിടത്തിലായിരുന്നു.
“എടാ, പന്നീ…”
പ്രശാന്ത് അവന്റെ തോളില് അടിച്ചു.
“അതെന്റെ അമ്മയാടാ, പട്ടീ, അവന്റെ ഒരു നോട്ടം!”
ഡെന്നീസ് പെട്ടെന്ന് നോട്ടം മാറ്റി.
“സോറി..”
അവന് പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
“രണ്ടിനും നല്ല തല്ലിന്റെ കുറവുണ്ട്…”
സുനിത അവരുടെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ പറഞ്ഞു.
“ഞാന് നിന്റെ കാര്യത്തിനാ നോയമ്പ് എടുത്തെന്ന് ആരാ പറഞ്ഞെ?”
അവള് പ്രശാന്തിനോട് ചോദിച്ചു.
“ഞാനീ ചെറുക്കന്റെ കാര്യത്തിനാ…ഏതായാലും നിങ്ങളെല്ലാം ഉള്ള് പൊളിച്ച് പറഞ്ഞില്ലേ? പിന്നെ ഞാനായിട്ട് എന്തിനാ മറച്ചു വെക്കുന്നെ! പറയണ്ട പറയണ്ട എന്നോര്ത്ത് ഇരുന്നതാ…”
പ്രശാന്തും ഡെന്നീസും മുഖാമുഖം നോക്കി .
“ഇവന്റെ കാര്യത്തിനോ?” പ്രശാന്ത് ചോദിച്ചു. ഡെന്നീസിലും ആകാംക്ഷയേറി.
“പിന്നല്ലാതെ!”
സുനിത തുടര്ന്നു.
“എന്റെ സ്വന്തം മോനെപ്പോലെ ഞാന് നോക്കീതല്ലേ ഇവനെ, നിന്റെയൊപ്പം? ആ ഇഷ്ടോം സ്നേഹോം ഒക്കെ കുറെ കൂടി ആ റൌഡി റപ്പായിടെ കയ്യീന്ന് ഇവനെന്നെ രക്ഷപ്പെടുത്തീപ്പം! എന്റെ മാനം രക്ഷിച്ച എന്റെ മോന്! അങ്ങനെ തന്നാ കരുതീത്! പക്ഷെ…”
പ്രശാന്ത് ഒന്നും മനസ്സിലാകാത്തത് പോലെ സുനിതയെയും സുഹൃത്തിനെയും മാറി മാറി നോക്കി.
“പക്ഷെ, ഈയിടെ ആയി ഇവന്റെ നോട്ടോം വര്ത്താനോം ഒന്നും ഒരു അമ്മയോട് കാണിക്കുന്ന പോലെ അല്ല.. അല്ലേല് കൂട്ടുകാരന്റെ അമ്മയോട് കാണിക്കുന്ന പോലെ അല്ല..മൊത്തം വഷളാ…”