🌹🌹ചന്ദന നിറമുള്ള രാവുകള്‍🌹🌹 1അടിപൊളി  

അനിത സംശയത്തോടെ പത്മജയെ നോക്കി.

“എന്താ നോക്കണേ?”

അല്‍പ്പം ഗൌരവത്തോടെയാണ് പത്മജ അവളോട്‌ ചോദിച്ചത്.
“ചെറുപ്പത്തില്‍ എത്ര തവണയാ കുട്ട്യെ ന്‍റെ അവടെയൊക്കെ ഞാന്‍ കഴികീത്? ഒന്ന് രണ്ട് വയസ്സുള്ള ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞായി നീ മാറിയിരിക്കുണ്ന്ന്‍ അങ്ങട് ചുമ്മാ ഓര്‍ത്ത് നൈറ്റി പൊക്കിപ്പിടിച്ച് അവടെ ഇരിക്ക് പെണ്ണെ!”

അനിത കസേരയില്‍ ഇരുന്നു.
നൈറ്റി പിടിച്ച് മുകളിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തി. അവളുടെ വെളുത്ത് നീണ്ട തടിച്ച തുടകള്‍ക്ക് മുകളിലേക്ക് നൈറ്റി പൊങ്ങി. പിന്നെ തടിച്ച തുടയിടുക്കില്‍ പത്മജ നോക്കി. രോമം കളഞ്ഞ തടിച്ച യോനിത്തടത്തിലേക്ക് അവര്‍ നോക്കി. പിളര്‍പ്പിന്റെ വക്കില്‍ നിന്ന് കൃസരി വരെ കൊഴുത്ത ചുവന്ന രക്തപ്പാട്.

“തൊട രണ്ടും അങ്ങ് വിടര്‍ത്തി പൊളിച്ച് വെച്ചേ കുട്ട്യേ!”

പത്മജ അനിതയുടെ നേരെ കുസൃതിയോടെ നോക്കി.

അനിത തുടകള്‍ രണ്ടും വിടര്‍ത്തി വെച്ചപ്പോള്‍ അലോവേര കൂവള മിശ്രിതം പുരണ്ട പത്മജയുടെ വിരലുകള്‍ അവളുടെ യോനി ദലങ്ങളെക്കടന്ന് യോനീദ്വാരത്തിന്റെ മൃദുലതനിറഞ്ഞ ച്ചൂടിനെ തൊട്ടു.
ദ്രാവക മിശ്രിതം മുഴുവന്‍ അവര്‍ മകളുടെ യോനിയ്ക്കകത്ത് തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചു.

“നി, എഴുന്നേക്ക് കുട്ടീ…”

പത്മജ മകളോട് പറഞ്ഞു.

“ഇപ്പൊ ഓക്കെയായി ട്ടോ..ധൈര്യായ്ട്ട് പോ..ന്നിട്ടാ കര്‍മ്മം ങ്ങട്ട് കമ്പ്ലീറ്റ് ചെയ്യാ…”

പത്മജ മകളുടെ നേരെ നോക്കി നിഗൂഡമായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ശ്യെ! ഈ അമ്മ..ന്താ ഈ പറയണേ? ന്ന് പോണുണ്ടോ?”

“അത് ശരി!”

പത്മജ ചിരിച്ചു.

“കാര്യം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ന്നോട് പോകാനോ! നല്ല കാര്യായി…”

അനിതയും ചിരിച്ചു.
അനിത തിരികെയെത്തിയപ്പോള്‍ രവിശങ്കര്‍ കിടക്കയില്‍ നിന്നും എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.
അയാള്‍ മൊബൈലില്‍ ആരോടോ സംസാരിക്കുന്നു.

“ആ അനി വന്നോ?”

അവള്‍ കടന്ന് വരുന്നത് കണ്ട് ഫോണ്‍ മുഖത്ത് നിന്ന് മാറ്റി ദൂരെപ്പിടിച്ച് രവിശങ്കര്‍ പറഞ്ഞു.

“ഇര്‍ഫാനെ, പിന്നെ വിളിക്കാം കേട്ടോ…”
വീണ്ടും ഫോണ്‍ മുഖത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് രവിശങ്കര്‍ പറഞ്ഞു.

“ഓക്കെയായോ മോളെ?”

അവളെക്കണ്ട് പുഞ്ചിരിയോടെ അയാള്‍ ചോദിച്ചു.

“അമ്മയ്ക്ക് അല്‍പ്പം വൈദ്യം ക്കെ വശോണ്ട് രവിയേട്ടാ…ആലോവേരേം കൂവളോം മിക്സ് ചെയ്ത് അമ്മ അവടെ തേച്ചു..ബ്ലഡ് പിടിച്ചു കെട്ടിയ പോലെ അങ്ങട് നിന്ന്…”

കിടക്കയിലേക്ക് കയറി അയാള്‍ പറഞ്ഞു.
അനിതയും അയാളോടൊപ്പം കിടക്കയിലേക്ക് കയറി അയാളുടെ സമീപം മലര്‍ന്നു കിടന്നു.

“രവിയേട്ടന്റെ മൂഡ്‌ മൊത്തം കളഞ്ഞു ഞാന്‍…”

അവള്‍ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“ഏയ്‌..ഡോണ്ട് ബീ സില്ലി…”
അവളെ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച് നെറ്റിയുടെ വശത്ത് ഉമ്മവെച്ച് അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

“ഇര്‍ഫാനാ വിളിച്ചത്…”

രവി ശങ്കര്‍ പറഞ്ഞു.

“ഇര്‍ഫാന്‍? ഒഹ്! മനസ്സിലായി..ഏട്ടന്‍റെ കൂടെ വര്‍ക്ക് ചെയ്യണ ആളല്ലേ? ആള് മ്മടെ കല്യാണത്തിനു വന്നിരുന്നോ?”

“ഇല്ല, അവനപ്പോ യൂ കെയില്‍ ആയിരുന്നു…അതുകൊണ്ട് വരാമ്പറ്റീല്ല..ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ എല്ലാത്തിനും മുമ്പേ അവനുണ്ടാകുവാരുന്നു…. മേല്‍നോട്ടോം ഉത്തരവാദിത്തോം ഒക്കെയായി”

“അത്രേം തിക്ക് ആണോ നിങ്ങള് തമ്മില്‍ ഏട്ടാ?”

“എനിക്ക് ഫ്രണ്ട്സ് എന്നുപറയാന്‍ ഒരുപാടുണ്ട് അനീ…കല്യാണത്തിന് കണ്ടതല്ലേ … എല്ലാം പ്രോബ്ലം ഇല്ല ..നല്ല ഫ്രെണ്ട്ലി ആണ്, സപ്പോര്‍ട്ടീവ് ആണ്…ബട്ട് …”

രവിശങ്കര്‍ അനിതയുടെ തലമുടിയില്‍ വാത്സല്യത്തോടെ തഴുകി.

“രാമന് ലക്ഷ്മണനെപ്പോലെയാണ് എനിക്കവന്‍…ഫ്രണ്ട് ..ആള്‍സോ എ ബ്രദര്‍…ഡിപ്പെന്‍ഡബിള്‍… ട്രസ്റ്റ് വര്‍ത്തി…”

അനിത രവിശങ്കറെ അദ്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.

“കല്യാണം കഴിഞ്ഞോ ആളുടെ?”

പെട്ടെന്ന് രവിശങ്കറിന്റെ മുഖത്തെ തെളിച്ചം മാഞ്ഞു.

“എന്താ രവിയേട്ടാ?”

അനിത വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“എന്താ അങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോ ഒര് വെഷമം?”

“ആള്‍ക്ക് ഒരു അഫയര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു അനീ…”

രവിശങ്കര്‍ പറഞ്ഞു.

“നാദിയ…നാദിയ യൂസുഫ്…ഹൈലി റിച്ച് ആയ ഒരു എന്‍ ആര്‍ ഐയുടെ ഒറ്റമോള്‍… നമുക്കീ റിലേഷന്‍ കണ്ടിന്യൂ ചെയ്യണോ നിന്‍റെ ഡാഡി എനിക്ക് നിന്നെ തരില്ല..അതുകൊണ്ട് നിര്‍ത്തുന്നതല്ലേ നല്ലത് എന്നവന്‍ ഒരിക്കല്‍ ചോദിച്ചു…പ്രേമിച്ചു നടന്നിട്ട് അവളെ കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ അവന്‍ ലൈഫ് മൊത്തം പ്രാന്ത് പിടിച്ചു നടക്കും എന്ന് എന്നോടും പറഞ്ഞു…അവളെ കിട്ടില്ല എന്ന് ഉറപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് ഒരു ദിവസം അവന്‍ ഗുഡ് ബൈ പറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞു..പക്ഷെ…”
അനിത രവിശങ്കറിന്‍റെ വാക്കുകളെ ശ്രദ്ധയോടെ, ആകാംക്ഷയോടെയും കേട്ടു.