🌹🌹ചന്ദന നിറമുള്ള രാവുകള്‍🌹🌹 1അടിപൊളി  

“ഇപ്പൊ എന്ന് പറഞ്ഞാ എങ്ങനെയാ? നീ റോഡില്‍ ഉണ്ടെന്നോ? ശരി ശരി ഞാന്‍ വരാം!!”

“എന്താ മോളെ?”

അനിതയുടെ മുഖത്തെ അനിഷ്ടം കണ്ടിട്ട് പത്മജ ചോദിച്ചു.

“അവളിന്ന് മൊതല് ലീവാണ്…”
അനിത വിശദമാക്കി.

“രണ്ടാഴ്ച്ച…അതുകൊണ്ട് കൊറച്ച് ഫയല്‍സ് ഒക്കെ എന്നെ ഏല്‍പ്പിക്കാന്‍ ഉണ്ട്..അതിനു വിളിച്ചതാ…”

“എന്നിട്ട് അവള്‍ റോഡില്‍ ഉണ്ടെന്നാണല്ലോ പറഞ്ഞെ?”

പത്മജ ചോദിച്ചു.

“ഇങ്ങട് വിളിക്കാന്‍ പാടില്ലാരുന്നോ?”

“ഞാന്‍ അത് പറഞ്ഞു…”

അനിത ചിരിച്ചു.

“അമ്മേടെ സ്വഭാവം കാരണമാ വരാത്തെ,”

“എന്‍റെ സ്വഭാവമോ?”

“തന്നെ! അമ്മേടെ സ്വഭാവം..വന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍ അമ്മ ഒരു അരമണിക്കൂറേലും പിടിച്ചിരുത്തി സദ്യകൊടുക്കാതെ വിട്വോ? ല്ലല്ലോ? സല്‍ക്കാരം ഒക്കെ നീണ്ടു പോയാ അവള് ലേറ്റ് ആകൂന്നും പറഞ്ഞാ വരാത്തെ!”

ഗിരീഷ്‌ അര്‍ത്ഥഗര്‍ഭമായി പത്മജയെ നോക്കി

“ഞാനാ വഴീ വരെ ഒന്ന് പോയിട്ട് വരാം,”

മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ഷെഡ്ഢില്‍ വെച്ചിരുന്ന സ്കൂട്ടറിന്‍റെ നേരെ നടന്നു കൊണ്ട് അനിത പറഞ്ഞു.

“പത്ത് മിനിറ്റ് കഴിയുമ്പം അവളങ്ങോട്ട് വരും…”

“അപ്പം എപ്പഴാ നീ വര്വാ?”

പത്മജ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

“ഒരു നാല്‍പ്പത് മിനിറ്റ് കൂടിപ്പോയാ ഒരു മണിക്കൂര്‍!”

സ്കൂട്ടര്‍ സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്ത് കൊണ്ട് അനിത പറഞ്ഞു.

“ഒരു മണിക്കൂറോ?”

ആകാംക്ഷയോടെ പത്മജ ചോദിച്ചു.

“ന്തിനാ പ്പൊ അത്രേം ടൈം?”

“ആ ഫയലിനെ പറ്റി കൊറേ എക്സ്പ്ലൈന്‍ ചെയ്യാനുണ്ട് അമ്മെ അവള്‍ക്ക്!”

അനിത പറഞ്ഞു.
“പിന്നെ എനിക്കാ ലൈബ്രറീല്‍ ഒന്ന് കേറണം. പിന്നെ ഒരു പത്ത് മിനിറ്റ് സ്കൂട്ടി ഓടിച്ചാ പോരെ ഡോക്ടര്‍ സാമിന്‍റെ ക്ലിനിക്കില്‍ ഒന്ന് കേറണം. ആയിഷൂന് എങ്ങനെ ണ്ട് എന്നൊന്ന് നോക്കാല്ലോ! ദുവരേം ന്ന് പോയില്ല ഓള്‍ടെ അടുത്ത്…അപ്പം എല്ലാം കൊടെ ഒരു ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂര്! അതി കൂടില്ല!”

“ഒന്നര മണിക്കൂറോ?”

പത്മജ ശബ്ദമുയര്‍ത്തി.

“മാക്സിമം അര മണിക്കൂറ് അദി കൂടണ്ട! പറഞ്ഞേക്കാം!”

അനിത പത്മജയുടെ നേരെ ഉമ്മവെയ്ക്കുന്നത് പോലെ ചുണ്ടുകള്‍ കൂര്‍പ്പിച്ചു കാണിച്ച് സ്കൂട്ടര്‍ ഓടിച്ചു പോയി.
തൊടിയും കടന്ന് മണ്പാതയിലൂടെ ഒരു പത്ത് മിനിറ്റ് സ്കൂട്ടര്‍ ഓടിച്ചുകാണും. അപ്പോഴേക്കും അനിതയുടെ ഫോണ്‍ വീണ്ടും ശബ്ദിച്ചു.
സ്കൂട്ടര്‍ നിര്‍ത്തി അവള്‍ ഫോണെടുത്തു നോക്കി.
കൃഷ്ണയാണ്!
ഇനി രണ്ടു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞാല്‍ താന്‍ എന്‍ എച്ച് എത്തുമല്ലോ.
പിന്നെ എന്തിനാണ് അവളിനി വീണ്ടും വിളിക്കുന്നത്?
അനിത ഫോണെടുത്തു.

“ആ എന്താടീ? ഞാന്‍ വന്നോണ്ടിരിക്കുവാ,”

അനിത പറഞ്ഞു.

“എടീ വരണ്ട!”

കൃഷ്ണയുടെ ശബ്ദം അനിത കേട്ടു.

“എഹ്? വരണ്ടേ? അതെന്താ?”

“ലീവ് ക്യാന്‍സല്‍ ചെയ്തെടീ. സൊ ഞാന്‍ നാളെ ഓഫീസില്‍ ണ്ടാവും!”

“ഓക്കേ! അത് നന്നായി!”

അനിത ചിരിച്ചു.
“നീയില്ലാതെ ബോറടിക്കണ്ടല്ലോ! ശരി എന്നാ!”

“ശരി…”

അപ്പുറത്ത് കൃഷ്ണയും ഫോണ്‍ വെച്ചു.

ഇനിയിപ്പോള്‍ ക്ലിനിക്കിലും ലൈബ്രറിയിലും അമ്മയുടെ കൂടെപ്പോകാം.
വീടിന് വെളിയില്‍ പോകാന്‍ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത കുഴിമടിച്ചിയായ അമ്മയെ അങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോകാം.
ആ ചിന്തയോടെ അവള്‍ സ്കൂട്ടര്‍ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.

“ഗിരി മാമന്‍ ഇതുവരേം പോയില്ലേ?”

ഗേറ്റിനുള്ളിലൂടെ സ്കൂട്ടര്‍ കടത്തവേ മുറ്റത്ത് അയാളുടെ കാര്‍ കിടക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് അവള്‍ സ്വയം ചോദിച്ചു.
അമ്മ അടുക്കളയിലാവും.
അമ്മയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി മുട്ടാനും ഉരുമ്മാനും ഒക്കെ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് മാമനും അടുത്ത് തന്നെ കാണും.
എന്തായാലും അറിയിക്കാതെ, ഒച്ച കേള്‍പ്പിക്കാതെ ചെല്ലാം.
ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കാം.
ആ ചിന്തയോടെ അവള്‍ സ്കൂട്ടര്‍ സാവധാനം ഷെഡ്ഢിലേക്ക് കയറ്റി.
എന്നിട്ട് ശബ്ദം കേള്‍പ്പിക്കാതെ അകത്തേക്ക് ചെന്നു.
മുന്‍ഭാഗത്തെ കതക് ചാരിയിട്ടിരിക്കുന്നു.
അതവള്‍ ശബ്ദം കേള്‍പ്പിക്കാതെ തുറന്ന് അകത്ത് കയറി.
പെട്ടെന്ന് അവള്‍ ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടി.
അമ്മയുടെ ബെഡ് റൂമില്‍ നിന്നും അസ്പഷ്ടമായ ശബ്ദങ്ങള്‍!
ഞരക്കങ്ങളും സീല്‍ക്കാരങ്ങളും.