🌹🌹ചന്ദന നിറമുള്ള രാവുകള്‍🌹🌹 1അടിപൊളി  

“ഇത് ഒരു ഫ്രൂട്ട് സ്റ്റാള്‍ മൊത്തം ഉണ്ടല്ലോ?”

അവളുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും ജ്യൂസ് ഗ്ലാസ് വാങ്ങി, മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച പഴങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി ഇര്‍ഫാന്‍ പറഞ്ഞു.

“സാരമില്ല…”

അനിത ചിരിച്ചു.

“കഴിക്കാന്‍ എന്തായാലും ആളുണ്ടല്ലോ…”

ഇര്‍ഫാന്‍ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഗ്ലാസ് അവള്‍ക്ക് തിരികെ നല്‍കി.

“ഇക്കാടെ റൂം ഞാന്‍ കാണിച്ചു തരാം …വരൂ..അവിടെ വെച്ചിട്ടുണ്ട് മാറാനുള്ള ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ…വാ ഇക്കാ…”

അവള്‍ പിമ്പോട്ടു തിരിഞ്ഞു.

“ഒരു മിനിറ്റ്…”

ഇര്‍ഫാന്‍ പറഞ്ഞു.
അനിത അത് കേട്ട് തിരിഞ്ഞു നിന്നു.
ഇര്‍ഫാന്‍ അപ്പോള്‍ കയ്യില്‍ കൊണ്ടുവന്ന ബാഗ് തുറന്നു. അതില്‍നിന്നും തിളങ്ങുന്ന ഗിഫ്റ്റ് പേപ്പറില്‍ പൊതിഞ്ഞ ഒരു ബോക്സ് എടുത്തു.
എന്നിട്ടത് രവിശങ്കറിന് നല്‍കി.

“അനിതയ്ക്ക് കൊടുക്ക്…”

ഇര്‍ഫാന്‍ അവനോട് പറഞ്ഞു.

“അനിതയ്ക്ക് കൊടുക്കാന്‍ നീ കൊണ്ടുവന്ന സമ്മാനമല്ലേ? അത് നീ തന്നെ അനിതയ്ക്ക് കൊടുക്കുന്നതാണ് അതിന്‍റെ രീതി…”

അപ്പോള്‍ അനിത പുഞ്ചിരിയോടെ ഇര്‍ഫാനെ നോക്കി.
രവിശങ്കര്‍ “കൊടുക്കൂ” എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇര്‍ഫാനെ നോക്കി. ഒന്ന് മടിച്ച്, അല്‍പ്പം വൈമനസ്യത്തോടെ അവനത് അനിതയുടെ നേര്‍ക്ക് നീട്ടി.

“വിഷ് യൂ എ സക്സ്സസ്ഫുള്‍…മാ…മാരീ…”

അവന്‍റെ സ്വരം അല്‍പ്പമിടറിയത് അവരിരുവരും ശ്രദ്ധിച്ചു.

“വിഷ് യൂ എ സക്സ്സസ്ഫുള്‍ മാരീഡ് ലൈഫ്…!”

പിന്നെ ഉറച്ച ശബ്ദത്തില്‍ ഇര്‍ഫാന്‍ പറഞ്ഞു.

“താങ്ക്യൂ സോ മച്ച്”

ആ സമ്മാനപ്പായ്ക്കറ്റ് നെഞ്ചോട്‌ ചേര്‍ത്ത് അനിത പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
അവള്‍ പെട്ടെന്ന് ആ ബോക്സ് അഴിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

“ഇപ്പം തന്നെ അഴിച്ചു കാണാന്‍ മാത്രം അത്ര വിലയുള്ള ഗിഫ്റ്റ് ഒന്നുമല്ല അത്…”

അത് കണ്ട് ഇര്‍ഫാന്‍ പറഞ്ഞു.
അനിത പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, പൊതിഞ്ഞ പേപ്പറിന് ചുളിവുകള്‍ വീഴാത്ത രീതിയില്‍, ശ്രദ്ധയോടെ ആ കവറിംഗ് അഴിച്ചു.
അതിനുള്ളില്‍ ഓപ്പല്‍ നിറത്തില്‍ ഭംഗിയുള്ള ഒരു കാര്‍ഡ്ബോര്‍ഡ് ബോക്സ് അവര്‍ കണ്ടു.
അതിലെ മുദ്രയും എഴുത്തും വായിച്ച് രവിശങ്കര്‍ ഒന്ന് സ്തംഭിച്ചു.

“കിങ്ങ്സ് ഹില്‍ ജ്വല്ലറി….”
രവിശങ്കര്‍ ഇര്‍ഫാനെ നോക്കി.

“ലണ്ടനിലെ കിങ്ങ്സ് ഹില്‍?”

അവന്‍ അദ്ഭുതം വിടാതെ ചോദിച്ചു.
ഇംഗ്ലണ്ടിലെയെന്നലെ ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ രത്നവ്യാപാരശാലകളിലൊന്നാണ് കിങ്ങ്സ് ഹില്‍ ജ്വല്ലറി!

“അത് എവിടെ നിന്നെങ്കിലുമാകട്ടെ! അത് അത്ര ഇമ്പോര്‍ട്ടന്‍റ്റാണോ?”

വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അനിത ആ ബോക്സ് തുറന്നു.
അതില്‍ നിന്നും അവളൊരു പവിഴനെക്ലെയ്സ് എടുത്തു.

“ഈശ്വരാ!”

അനിതയും രവിശങ്കറും ഒരുമിച്ചു പറഞ്ഞു.

“നിന്‍റെ ബാങ്കില്‍ ഇനി ബാലന്‍സ് ആയിട്ട് എന്തേലും ബാക്കിയുണ്ടോ ഇര്‍ഫാനെ?”

അനിത വിവേചിക്കാനാവാത്ത ഭാവത്തോടെ ഇര്‍ഫാനെ നോക്കി.

“ഞാനിവന് എന്തോ നക്കാപ്പിച്ച ഹെല്‍പ്പ് ചെയ്ത കാര്യമല്ലേ ഇവന്‍ അനിതയോട് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ?”

ഇര്‍ഫാന്‍ അവളുടെ നേരെ നോക്കി ചോദിച്ചു.

“ഇവന്‍ സ്വന്തം ലൈഫ് മാറ്റിവെച്ച് എനിക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ചെയ്തു എന്നൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ അനിതയോട്, ഉവ്വോ?”
അനിത രവിശങ്കറെ നോക്കി.

“അതാ ഇവന്‍ അനിതേ…മറ്റുള്ളവര്‍ ചെയ്ത ഏറ്റവും ചെറിയ സഹായം പോലും ജീവിത കാലം മുഴുവനും ഒരിക്കലും മറക്കാതെ ഇവന്‍ സൂക്ഷിക്കും ….. പക്ഷെ ഇവന്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ചെയ്ത ഏറ്റവും സഹായം സ്വന്തം ഭാര്യയോട് പോലും പറയില്ല….”

അനിത രവിശങ്കറെ അദ്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.

“ഒന്ന് എനിക്ക് തീര്‍ച്ചയാണ്…ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഭാഗ്യവതിയായ പെണ്ണാണ്‌ അനിത..അല്ലെങ്കില്‍ ഇവനെ അനിതയ്ക്ക് കിട്ടില്ലായിരുന്നു…”
അനിത ഇര്‍ഫാന്‍റെ നേരെ കൈകള്‍ കൂപ്പി.
കയ്യുയര്‍ത്തി അത് ഇര്‍ഫാന്‍ വിലക്കി.

“ഏകദേശം മാസങ്ങളോളം എനിക്ക് ആശുപത്രിയില്‍ കഴിയെണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്..സാധാരണ ആശുപത്രിയല്ല…വട്ടിന് ചികിത്സ കിട്ടുന്ന ആശുപത്രിയില്‍…ഡോക്ടേഴ്സ് ഒക്കെ എന്നെ പറ്റെയങ്ങു ഉപേക്ഷിതാ..നേരെയാകില്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ച കേസാരുന്നു എന്‍റെ… മെഡിക്കല്‍ സയന്‍സില്‍ അത്ര എഫക്റ്റീവ് ആയ മെഡിസിന്‍ ഇല്ലാത്ത ചെലപ്പം എനിക്ക് മാത്രം വന്നിട്ടുള്ള രോഗം…”
അത് പറഞ്ഞ് ഇര്‍ഫാന്‍ ചിരിച്ചു.