അവൻ- 2 5അടിപൊളി  

“ആാാാാ……”

ലൂബ്രിക്കേഷൻ ഒട്ടുമില്ലാത്ത പൂറിലേക്ക് അവൻ തറഞ്ഞു കയറിയപ്പോൾ അവൾ അലറി കരഞ്ഞു, എന്നാൽ വേഗത ഒട്ടും കുറയ്ക്കാതെ അവൻ ആഞ്ഞടിച്ചു, അവളുടെ കണ്ണിൽ

നിന്ന് കണ്ണുനീർ ധാരയായി ഒഴുകി,നാലഞ്ചടി അടിച്ചതും അവൻ അവളിലേക്ക് തളർന്നു വീണു. അവനെ തള്ളി മാറ്റികൊണ്ട് അവൾ അതേ കിടപ്പ് തുറന്നു, എന്താണ് ഇപ്പോൾ സംഭവിച്ചത് എന്ന് മനസ്സിലാവാൻ തന്നെ അവൾക്ക് ഒരുപാട് സമയം എടുത്തു, ഇതൊരു സ്വപ്നമായിരിക്കണേ എന്നവൾ മനസുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചുപോയി. ഒരുപാട് നേരം അതേ കിടപ്പ് തുടന്ന അവൾ പതിയെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു, ആരോമലിന്റെ പരാക്രമത്തിന്റെ അവശേഷിപ്പുകൾ അവളുടെ തുടയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി, കട്ടിലിന് താഴെയും മോളിലുമായി ചിതറി കിടന്ന ഡ്രസ്സുകൾ ഓരോന്നായി എടുത്ത് അണിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അവനെ അറപ്പോടെ നോക്കി, അവൻ അപ്പോഴേക്കും നല്ല ഉറക്കത്തിലേക്ക് കടന്നിരുന്നു, നിറ കണ്ണുകളോടെ അവൾ ആ മുറി വീട്ടിറങ്ങി, പിന്നീടുള്ള പല ദിവസങ്ങളിലും ഇത് ആവർത്തിച്ചു, പതിയെ പൂർണമായും എതിർക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അവളും ഇത് ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നവൾ സംസാരിച്ചിരുന്നു, പക്ഷെ ആരോമൽ അവന്റെ കാര്യം മാത്രം നോക്കുന്നതിനാൽ വേദന മാത്രമാണ് അവൾക്ക് ലഭിക്കുന്നത്,പല രാത്രികളിലും നിലവിളി പുറത്തു കേൾക്കാതിരിക്കാൻ അവൻ തന്റെ സ്വന്തം ഷഡി തന്റെ വായിൽ തിരുകിയാണ് തന്നെ ബോഗിക്കുന്നതെന്ന് അവൾ വേദനയോടെ ഓർത്തു. വേദന സഹിക്കാൻ ആവാതെ വന്നപ്പോൾ ഇഷ്ടം ഇല്ലെങ്കിൽ കൂടി അവൾ അവന്റെ കുണ്ണ ഊമ്പിക്കൊടുത്തു, അപ്പോഴും വളരെ പെട്ടന്ന് അവന്റെ ക്ലൈമാക്സ്‌ എത്തുന്നതിനാൽ അവൾക്ക് ഒരുതരത്തിലും സുഖം ലഭിക്കാത്തതും അവളെ അവനുമായുള്ള രതി അത്രയേറെ വെറുപ്പിച്ചിരുന്നു, പക്ഷെ വേറെ നിവർത്തിയില്ലാത്തതിനാൽ അവൾക്ക് അവന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങാതെ ഇരിക്കാനും കഴിയുന്നില്ല,

പക്ഷെ ഇത് ഇനിയും ഒരുപാട് നാൾ തുടർന്നു കൊണ്ടുപോവാൻ തനിക്ക് കഴിയില്ല, അതിനുള്ള പോംവഴി താൻ കണ്ടുവച്ചിട്ടുണ്ട്, ഒരു

നിഗൂടത നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ അവൾ ഓർത്തു…

ചിന്തകൾക്കിടയിൽ എപ്പഴോ സുലോചന ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണിരുന്നു.

പിറ്റേന്ന്

പുറത്ത് നേരിയ തണുപ്പുണ്ടായിരുന്നു. മംഗലശേരി തറവാട്ടിന്റെ നടുമുറ്റത്തേക്ക് പ്രഭാതസൂര്യന്റെ ആദ്യകിരണങ്ങൾ പതിച്ചുതുടങ്ങി. പതിവിലും നേരത്തെ അഭിജിത്ത് ഉറക്കമുണർന്നു.കട്ടിലിൽനിന്ന് എഴുന്നേറ്റ അവൻ ആദ്യം തന്നെ മൊബൈലിൽ സമയം നോക്കി. ആറുമണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

“ഇന്ന് വൈകാൻ പാടില്ല.”

സ്വയം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

കുളിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഗ്രെ കളർ ഫോർമൽ ഷർട്ടും കറുത്ത പാന്റ്സും ധരിച്ചു. മുടി ചീകി ഒതുക്കി. കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് സ്വയം ഒന്ന് നോക്കി. പുതിയൊരു ആത്മവിശ്വാസം അവന്റെ മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു.

മേശപ്പുറത്തിരുന്ന വാച്ച് കൈയിൽ കെട്ടി ലാപ്ടോപ്പും ബാഗിലാക്കി അവൻ മുറിയിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

താഴെയെത്തിയപ്പോൾ ശോഭ അടുക്കളയിൽ തിരക്കിലായിരുന്നു.

“അമ്മേ…”

വിളി കേട്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

“ആഹാ, നീ പോവാൻ റെഡി ആയോ?”

അവൻ ചിരിച്ചു.

“ചായ കുടിച്ചിട്ട് പൊ മോനേ?”

“വേഗം തന്നാൽ കുടിക്കാം, എട്ടരയ്ക്ക് ഓഫീസിൽ എത്തണം.”

ശോഭ അവന് ചായയും ഭക്ഷണവും എടുത്തുകൊടുത്തു.

“ആദ്യത്തെ ദിവസമായതുകൊണ്ട് കുറച്ച് നേരത്തെ പോകുന്നതാണ് നല്ലത്.”

“അതെ.”

അപ്പോഴേക്കും അനഘയും ഉറക്കച്ചടവോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു.

“ഗുഡ് മോണിംഗ്, മിസ്റ്റർ മാനേജർ!”

“ഗുഡ് മോണിംഗ് ചേച്ചീ.”

“ചുള്ളൻ ആയല്ലോ”

അവൾ അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളർ നേരെയാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

” പക്ഷേ മുഖത്ത് കുറച്ച് ഗൗരവം വേണം. അല്ലെങ്കിൽ സ്റ്റാഫ് ആരും പേടിക്കില്ല.”

“അയ്യോ, എനിക്ക് അവരെ പേടിപ്പിക്കാനൊന്നും ഉദ്ദേശമില്ല.”

“അതൊക്കെ അവിടെ ചെന്നിട്ട് താനേ പഠിച്ചോളും.”

മൂവരും ചിരിച്ചു.

ചായ കുടിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ബാഗുമെടുത്ത് അഭി പുറത്തേക്കിറങ്ങി.അപ്പോഴാണ്

Updated: November 22, 2026 — 12:44 pm

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *