“ആഹ്… ഊഹ്… ഓഹ്… എനിക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നുന്നു ജിതിൻ…”
അവൾ ശ്വാസം കിട്ടാതെ വിളിച്ചു. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. അവളുടെ ബൾബ് ആകൃതിയിലുള്ള പൊക്കിൾകുഴിയിൽ അവൻ തന്റെ നാവ് ഇളക്കി കളിച്ചു. ആ സുഖത്തിൽ മീനാക്ഷി മതിമറന്നു. അവൾ ബെഡിൽ കിടന്ന് പുളഞ്ഞു.
പിന്നീട് ജിതിൻ അവളുടെ ക്രീം നിറത്തിലുള്ള സ്കർട്ട് അഴിച്ചുമാറ്റി. തുടർന്ന് അവളുടെ ക്രീം കളർ പാന്റിയും മാറ്റി. അവൾ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണ നഗ്നയാണ്.
ജിതിൻ പതുക്കെ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് തന്റെ ചുണ്ടുകൾ മുട്ടിച്ചു.
“ആഹ്… അമ്മേ… അയ്യൊ… എന്നെ ഇങ്ങനെ കൊല്ലല്ലേ ജിത്തു…”
അവൾ സുഖത്തിൽ വിളിച്ചുപോയി. അവളുടെ യോനിയിൽ നിന്ന് തേൻ പോലെ ദ്രാവകം ഒഴുകി. ജിതിൻ അത് മുഴുവൻ നുണഞ്ഞു കുടിച്ചു. ആ ഗന്ധവും രുചിയും അവനെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്തനാക്കി.
അവൻ അവളുടെ കാലുകൾ അകത്തി.
തന്റെ ഉദ്ധരിച്ച ലിംഗം അവളുടെ പൂറിന്റെ വാതിലിൽ അമർത്തി. പതുക്കെ, അവൻ അതിനുള്ളിലേക്ക് തള്ളിക്കയറ്റി.
“ഓഹ്… ജിതിൻ… നീ… നീ എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തി…”
അവൾ അവന്റെ തോളുകളിൽ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി.
“shlick… squelch…”
ശരീരങ്ങൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിമുട്ടുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആ ശബ്ദങ്ങൾ മുറിയിലാകെ മുഴങ്ങി. അവൻ വേഗത കൂട്ടി. ഓരോ തള്ളലിലും മീനാക്ഷി കൂടുതൽ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു.
“ജിതിൻ… ഓഹ്… വേഗത്തിൽ… വേഗത്തിൽ തള്ളൂ… ആഹ്!”
അവളുടെ യോനിയിലെ ഇടുങ്ങിയ വഴികളിലൂടെ അവൻ തന്റെ ലിംഗം ചലിപ്പിച്ചു. അവളുടെ ക്ലിറ്റോറിസിൽ അവൻ അമർത്തിയപ്പോൾ അവൾ വിറച്ചുപോയി.
“ഞാൻ… ഞാൻ പോവുകയാണ്… ജിത്തു… ആഹ്!”
രണ്ടുപേരും ഒരേസമയം തന്നെ പോയി. ശുക്ലം അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ചീറ്റിയപ്പോൾ അവർ രണ്ടുപേരും തളർന്നു ബെഡിൽ വീണു. ശ്വാസം കിട്ടാതെ അവർ പരസ്പരം നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം അവർ എഴുന്നേറ്റ് ബാത്ത്റൂമിൽ പോയി. ഒരുമിച്ച് കുളിച്ചു, ശരീരത്തിലെ വിയർപ്പും ദ്രാവകങ്ങളും കഴുകിക്കളഞ്ഞു. തിരികെ ബെഡിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ മീനാക്ഷി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു.
“നീ എന്നെ വിട്ടു പോകുമോ?”
അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ഭയമുണ്ടായിരുന്നു.
“ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്റെ കൂടെയുണ്ടാകും.”
“സത്യമാണോ?”
“അതെ, സത്യമാണ്.”
അവർ വീണ്ടും പ്രണയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ഓരോ തവണയും മീനാക്ഷി അവന് പുതിയ പാഠങ്ങൾ നൽകി. പ്രണയം എന്നത് വെറും ശാരീരികമായ ഒന്നല്ല, മറിച്ച് രണ്ട് ആത്മാക്കളുടെ സംഗമമാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.
പക്ഷേ, ജീവിതം എപ്പോഴും സുഗമമായിരുന്നില്ല. ഓഫീസിലെ ചിലർ അവരുടെ ബന്ധം സംശയിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഗോസിപ്പുകൾ പരന്നു.
“മീനാക്ഷി പുതിയ പയ്യനെ ഉപയോഗിക്കുകയാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു.”
“അല്ല, ആ പയ്യൻ അവളെ വശീകരിച്ചതാകും.”
ഇത്തരം സംസാരങ്ങൾ ജിതിന്റെ ചെവിയിലെത്തി. അവൻ അസ്വസ്ഥനായി. ഒരു വൈകുന്നേരം അവൻ മീനാക്ഷിയോട് പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് ഇത് സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല, മീനാക്ഷി. ആളുകൾ സംസാരിക്കുന്നത്…”
മീനാക്ഷി അവന്റെ കൈകൾ പിടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉറച്ച വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു.
“ജിതിൻ, ലോകം എപ്പോഴും സംസാരിക്കും. നമ്മൾ നമ്മുടെ സന്തോഷത്തിൽ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മതി. നിനക്ക് എന്നെ വിശ്വാസമാണോ?”
“അതെ, എനിക്ക് നിങ്ങളെ വിശ്വാസമാണ്.”
“എങ്കിൽ മതി. മറ്റാരും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നു വരേണ്ടതില്ല.”
അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ ജിതിന് ധൈര്യം നൽകി. അവൻ അവളെ കൂടുതൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. കാലം കടന്നുപോയി. അവരുടെ പ്രണയം കൂടുതൽ ദൃഢമായി. പ്രായത്തിന്റെ വ്യത്യാസമോ, സമൂഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടോ അവരെ തളർത്തിയില്ല. അവർ പരസ്പരം പൂർണ്ണമാക്കി.
ഒരു വൈകുന്നേരം, ചെന്നൈയിലെ കടൽതീരത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ മീനാക്ഷി ജിതിന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു. തിരമാലകൾ അവരുടെ കാലുകളിൽ വന്നു തൊട്ടുപോയി.
“നമ്മുടെ ഈ കഥ എങ്ങനെ അവസാനിക്കുമെന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നു?”
ജിതിൻ അവളുടെ കൈകളിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു.
“അവസാനിക്കാനല്ല, ഇത് തുടരാനാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. എന്നെന്നേക്കും.”