എൻ കാതലിനമേ – 2 1അടിപൊളി  

ജിതിൻ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു. അവൾ തന്നെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു.

“എനിക്ക്… എനിക്ക് ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.”

“അതാണോ സത്യം?”

അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു. ആ ചെറിയ സ്പർശനം ജിതിന്റെ ശരീരത്തിലാകെ ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടാക്കി.

“നീ വിചാരിക്കുന്നതിലും കൂടുതൽ നിരീക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയും, ജിതിൻ.”

ജിതിൻ ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടുപോയി.

“ഇനി പോയി ജോലി നോക്കൂ. വൈകുന്നേരം നമുക്ക് ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാം.”

അവൾ അവനെ വിട്ടയച്ചു. ജിതിൻ തന്റെ സീറ്റിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കാലുകൾക്ക് ബലം കുറഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി. അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ മീനാക്ഷി അവനെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി.

അവൻ തന്റെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു. സുദർശൻ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണിട്ടു.

“എങ്ങനെയുണ്ട്? ആദ്യത്തെ നീക്കങ്ങൾ?”

ജിതിൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

“അവൾ… അവൾക്കറിയാം സുദർശൻ. എല്ലാം അറിയാം.”

“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ! അവൾ ഒരു ഗെയിം പ്ലെയറാണെന്ന്. ഇപ്പോൾ നീ അവളുടെ വലയിൽ വീണു കഴിഞ്ഞു.”

“പക്ഷേ എനിക്ക് അത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.”

“അതാണ് പ്രശ്നം. ഈ ഇഷ്ടം നിന്നെ എവിടെ എത്തിക്കുമെന്ന് നോക്കാം.”

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ജിതിനും മീനാക്ഷിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പതുക്കെ വളർന്നു. ഔദ്യോഗികമായ സംഭാഷണങ്ങൾക്കിടയിൽ ചെറിയ തമാശകളും, പരസ്പരമുള്ള നോട്ടങ്ങളും കടന്നു വന്നു. ജിതിൻ അവളുടെ ലോകത്തേക്ക്

കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങുകയായിരുന്നു.

ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം, ഓഫീസിൽ എല്ലാവരും പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മഴ പെയ്യുകയായിരുന്നു. ചെന്നൈയിലെ മഴയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഗന്ധമുണ്ട്. ജിതിൻ തന്റെ ഡെസ്കിൽ ഇരുന്നു ഫയലുകൾ ക്രമീകരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“ജിതിൻ, നീ ഇപ്പോഴും ഇവിടെയുണ്ടോ?”

മീനാക്ഷിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അവൻ ഞെട്ടി. അവൾ തന്റെ ക്യാബിനിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വരികയായിരുന്നു. അവളുടെ സാരി മഴയിൽ അല്പം നനഞ്ഞിരുന്നു. അത് അവളുടെ ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് ഒട്ടിയിരിക്കുകയായിരുന്നു.

ജിതിൻ അവളെ നോക്കിC. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ഉടലിലൂടെ ഒന്ന് ഓടി.

“അതെ മാഡം, ഇത് തീർത്ത് പോവുകയായിരുന്നു.”

“എനിക്ക് കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ ചെറിയൊരു പ്രശ്നമുണ്ട്. നീ ഒന്ന് സഹായിക്കാമോ?”

“തീർച്ചയായും.”

അവർ രണ്ടുപേരും പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിലേക്ക് നടന്നു. മഴ ശക്തിയായി പെയ്യുകയായിരുന്നു. അവർ ഒരു കുടയ്ക്ക് കീഴിലായി. അവരുടെ തോളുകൾ തമ്മിൽ ഇടയ്ക്കിടെ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

കാറിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ മീനാക്ഷിയൊന്ന് നിന്നു.

ജിതിൻ…”

“എന്താണ് മാഡം?”

അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. മഴയുടെ ശബ്ദം ചുറ്റും മുഴങ്ങുന്നു. അവൾ അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു.

“നീ ഒന്ന് കാർ എടുക്കുമോ”

“ഞാൻ സഹയിക്കമല്ലോ…”

അവൻ കാറിൻ്റെ കീ അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും മേടിച്ചു അവൻ നേരെ വണ്ടിയെടുത് നേരെ പോയി…

അവരുടെ യാത്ര ഒരു മറക്കാൻ പറ്റാത്ത അനുഭവമായിരുന്നു…

അവൻ അവളുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കി അവൻ ഒരു ടാക്സി വിളിച്ച് അവൻ അവൻ്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് അവൻ തിരിച്ച് പോയി….

ചെന്നൈയിലെ ആ ചെറിയ ഓഫീസിലെ വായുവിൽ ഈർപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. പുറത്ത് ചാറ്റൽ മഴ പെയ്യുന്നു. ജനലിലൂടെ അവിടുന്നുള്ള കായൽക്കാറ്റും മഴത്തുള്ളികളും അകത്തേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. ജിതിൻ തന്റെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു, പക്ഷേ അവന്റെ ശ്രദ്ധ കമ്പ്യൂട്ടർ സ്‌ക്രീനിലായിരുന്നില്ല. കുറച്ചു മാറി ഇരിക്കുന്ന മീനാക്ഷിയായിരുന്നു അവന്റെ ലോകം.

അവൾ ഫയലുകൾ പരിശോധിക്കുകയാണ്. അവളുടെ വിരലുകൾ പേപ്പറിൽ തഴുകുന്നത് അവൻ നോക്കി നിന്നു. മീനാക്ഷിയുടെ ഓരോ ചലനവും അവനിൽ ഒരു വിറയൽ ഉണ്ടാക്കി.

“ജിതിൻ… നീ അവിടെയുണ്ടോ?”

മീനാക്ഷിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് അവൻ ഞെട്ടി. അവൻ പെട്ടെന്ന് കീബോർഡിൽ എന്തൊക്കെയോ ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

“ഉം… ഉണ്ട്. എന്താ മീനാക്ഷി ചേച്ചി?”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *