നീതു : കല്യാണം കഴിക്കും
അശ്വിൻ : കല്യാണം… നിനക്ക് എന്താടി ങ്ങേ..
നീതു : വീട്ടിൽ ഒരു ആലോചന വന്നിട്ടുണ്ട്.. അച്ഛന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ മോനാ….
അതുവരെയും അവളെ കളിയാക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അശ്വിന്റെ മുഖം അത് കേട്ടതോടെ മാറി
അശ്വിൻ : എന്നിട്ട് നീ…. നീ സമ്മതിച്ചോ
നീതു : ഇതുവരെ ഞാൻ എന്റെ വഴിക്കാ ഓരോന്ന് ചെയ്തെ… ആര് പറയുന്നതും കേട്ടില്ല.. അതിനുള്ളത് എനിക്ക് കിട്ടുകയും ചെയ്തു… ഇനി അവര് പറയുന്നത് കേൾക്കണം… അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ സമ്മതിക്കാതിരിക്കാൻ എനിക്കിപ്പോൾ ഒരു കാരണവുമില്ല…
ഇത് കേട്ട അശ്വിൻ ദേഷ്യത്തോടെ റൂമിന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി പോയി
അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ ഭക്ഷണം എത്തി അവർ അത് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി
അശ്വിൻ : ഇന്നലെയൊക്കെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നില്ല എന്നായിരുന്നല്ലോ ഇപ്പോൾ ഇരുന്ന് വെട്ടി വിഴുങ്ങുവല്ലേ😡
നീതു : നീ കഴിക്കാൻ തന്നെയല്ലേ ഇത് വാങ്ങിയെ… എനിക്ക് നല്ല വിശപ്പുണ്ട്…
അശ്വിൻ : അതെ.. അതെ… കഴിച്ചോ… എന്തായാലും നീ വല്ലാത്തൊരു മൈരത്തി തന്നെയാ…. തക്കം കണ്ടത് പോലെ ഏതോ ഒരുത്തന്റെ തലയിൽ കയറാൻ പോകുവല്ലേ…
നീതു : മതി അശ്വിനെ…എന്റെ കാര്യത്തിൽ നീ ഇടപെടണ്ട
അശ്വിൻ : എന്നാലും നിന്റെ തൊലിക്കട്ടി സമ്മതിക്കണം
നീതു : പിന്നെ എനിക്ക് ജീവിക്കണ്ടെ… നീ എന്നെ കെട്ടുവോ…കെട്ടുവോന്ന്…
അശ്വിൻ : ഞാൻ…
നീതു : ഇല്ല… എനിക്ക് അറിയാം… എനിക്ക് വേറെ വഴിയില്ല..
അശ്വിൻ : അവന് എന്താ പണി
നീതു : അത് നീ എന്തിനാ അറിയുന്നെ…
അശ്വിൻ : ശെരിയാ ഞാൻ എന്തിനാ അറിയുന്നെ… എന്റെ എച്ചില് തിന്നാൻ വന്ന ഏതോ ഒരുത്തൻ അത്രയും അറിഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ
നീതു : ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നതിലൂടെ നിനക്ക് എന്ത് സുഖമാടാ കിട്ടുന്നെ….
അശ്വിൻ : അത് നീ അറിയണ്ട…. പിന്നെ ഇന്ന് ഞാൻ പിന്നിലാ പണിയാൻ പോകുന്നെ ഇന്നലത്തെ പോലെ സുഖമായി ഉറങ്ങാം എന്ന് കരുതണ്ട
നീതു : പറ്റില്ലാന്നു ഞാൻ…
അശ്വിൻ : വാ അടക്കെടി… നിന്റെ ഓരോ ഇഞ്ചും അനുഭവിച്ചിട്ടെ വിടു ചണ്ടി ആക്കിയിട്ട് … എനിക്ക് വേണ്ടാതാകുമ്പോൾ…
നീതു : എന്തൊക്കെയാടാ പറയുന്നെ…നിനക്ക് മനസ്സാക്ഷി എന്ന ഒന്നുണ്ടോടാ… ഞാൻ നീ പറയുന്ന എല്ലാം കേൾക്കുവല്ലേ…
അശ്വിൻ : അധികം കൊണ വേണ്ട… ദാ ടാബ്ലെറ്റ് പിടിക്ക് ഇനി വയറും വീർപ്പിച്ച് അവന്റെ തലയിൽ പോയി കയറണ്ട…
ഇത് കേട്ട നീതു ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് മതിയാക്കി കിച്ചണിലേക്ക് പോയി… ശേഷം അല്പനേരത്തിനുള്ളിൽ അവൾ തിരികെ എത്തി
അശ്വിൻ : നിനക്ക് ഇങ്ങനെ വേസ്റ്റ് ആക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല ഞാൻ ഫുഡ് വാങ്ങിയെ
നീതു : എനിക്ക് നിന്റെ ഫുഡും കോപ്പുമൊന്നും ഇനി വേണ്ട… അറുക്കാൻ ഇട്ടേക്കുന്ന മൃഗത്തിന് തരുന്നത് പോലെയല്ലേ നീ എനിക്ക് ഇത് തരുന്നെ… ഞാൻ കരുതിയത് എന്നോട് അല്പമെങ്കിലും….
അശ്വിൻ : എന്ത് അല്പമെങ്കിലും ങ്ങേ…
നീതു : നിന്നോട് എനിക്ക് സംസാരിക്കണ്ട അശ്വിനെ
അന്നേ ദിവസം ഉച്ചക്കും നീതു ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല… ഇരുവരും പരസ്പരം മിണ്ടാതെ ഹാളിൽ
അശ്വിൻ : ടി ഫുഡ് എടുത്ത് കഴിക്കാൻ നോക്ക്…
നീതു : എനിക്ക് വേണ്ട… നീ തന്നെ എടുത്ത് മുണുങ്ങിക്കോ…
പെട്ടെന്നാണ് നീതുവിന്റെ ഫോൺ റിങ്ങ് ചെയ്തത്
അശ്വിൻ : ആരാടി ഈ സമയത്ത് വേറെ ഏതെങ്കിലും കാമുകമ്മാർ ഉണ്ടോ..
നീതു : 😡 …മിണ്ടാതെ ഇരിക്ക്… വീട്ടിൽ നിന്നാ
അശ്വിൻ : സ്പീക്കറിൽ ഇട്
ഇത് കേട്ട നീതു അശ്വിനെ നോക്കി
അശ്വിൻ : ഇടാൻ 😡
നീതു ഫോൺ സ്പീക്കറിൽ ഇട്ടു
നീതു : ഹലോ… അമ്മേ…
“നീ ഇപ്പോൾ എവിടെയാ നീതു ”
നീതു : ഞാൻ… ഞാൻ ഹോസ്റ്റലിൽ.. വേറെ എങ്ങു പോകാനാ…
“നീ ഇങ്ങോട്ട് എപ്പോഴാ വരുന്നെ ”
നീതു : ക്ലാസ്സ് ഉള്ളത് കൊണ്ടാ അമ്മേ