നീതു : എന്തടാ കാണിക്കുന്നെ
അശ്വിൻ : പിടക്കണ്ട രക്തം നിൽക്കാനാ… ഇന്ന് മുഴുവൻ രക്തകളിയാണല്ലോ ദൈവമേ..
നീതു : എന്റെ മൂക്കിൽ പഞ്ഞി വച്ചു കാണാനാ നിനക്ക് ഇഷ്ടം എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം
അശ്വിൻ : ടി… നീ…
അശ്വിൻ പതിയെ ചിരിച്ചു
നീതു പതിയെ വീണ്ടും തന്റെ മൂക്ക് തടകി
അശ്വിൻ : കാണാൻ വയ്യെങ്കിൽ നിനക്ക് ആ കണ്ണാടി വച്ചുകൊണ്ട് നടന്നൂടെ
നീതു : ഞാൻ വച്ചാൽ അപ്പോൾ വരുമല്ലോ ഊരി മാറ്റാൻ…
അശ്വിൻ ടേബിളിൽ നിന്നും കണ്ണാടി എടുത്ത് അവൾക്ക് വെച്ച് കൊടുത്തു…
അശ്വിൻ : നീ കുറച്ച് മുൻപ് എന്താ പറഞ്ഞെ… ഞാൻ റേപ്പ് ചെയ്തെന്നോ
നീതു : അതെ അത് തന്നെയാ നടന്നെ…
അശ്വിൻ : ദേ… നീതു… ഞാൻ എപ്പോഴാടി ഫോഴ്സ് ചെയ്തെ..
നീതു : നീ ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്തല്ലേ… അതും റേപ്പ് തന്നെയാ..
അശ്വിൻ : ഞാൻ നിന്നെ നോവിച്ചോ… ഫോട്ടോ കാണിച്ചു എനിക്ക് നിന്നെ എന്തൊക്കെ ചെയ്യാമായിരുന്നു ഞാൻ ചെയ്തോ…
നീതു : ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞോ ചെയ്യേണ്ടെന്ന് ചെയ്തോ എന്താന്ന് വച്ചാൽ ചെയ്തോ.. അല്ല നീ ചെയ്യില്ലെന്ന് ആർക്ക് അറിയാം… എന്നെ ചണ്ടിയാക്കണ്ടേ… ഇപ്പോൾ ചണ്ടിയാകാത്ത പോലെയാ…
അശ്വിൻ : മതി… ഇപ്പോൾ ഈ ധൈര്യം നിനക്ക് എവിടുന്നാ വന്നെ… ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല എന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടല്ലേ…
ഇനി റേപ്പ് തേങ്ങ എന്നൊന്നും പറഞ്ഞേക്കരുത്… സോറി പോരെ…
നീതു : എന്തിന് എന്നെ പീഡിപ്പിച്ചതിനോ…
അശ്വിൻ : നീ വീണ്ടും…രാവിലെ പറഞ്ഞില്ലേ ചതിക്കാൻ നോക്കിയതിനു സോറി പറയാൻ അതാ… പിന്നെ ആ മാല..
നീതു : നിന്റെ സോറിയും മാലയും രണ്ടും നീ തന്നെ വച്ചോ…എനിക്ക് വേണ്ട…
ഇത് കേട്ട അശ്വിൻ അല്പനേരം അവളെ തന്നെ നോക്കി
നീതു : എന്താ നോക്കുന്നെ… ഇനി എങ്ങനെ ദ്രോഹിക്കാം എന്നാണോ…. എന്താണെങ്കിലും ചെയ്തോ നിന്നു തരാം… ഇന്ന് കൂടിയല്ലേ ഉള്ളു.. പിന്നെ നിന്നെ കാണണ്ടല്ലോ… തിരിച്ചു പോകുമ്പോൾ മൂന്നു നാല് സോപ്പുകൂടി വാങ്ങിയിട്ട് പോകണം തേച്ച് കുളിക്കാൻ എങ്കിലെ നീ തൊട്ടതിന്റെ വൃത്തികേട് എന്റെ ദേഹത്ത് നിന്ന് പോകു…
ഇതൊക്കെ കണ്ട് അശ്വിൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അല്പനേരം ഇരുന്നു… നീതു പതിയെ ബെഡിലേക്ക് കിടന്നു…
പെട്ടെന്നാണ് അശ്വിന്റെ കരച്ചിൽ ശബ്ദം അവളുടെ ചെവിയിലേക്ക് എത്തിയത് നീതു വേഗം എഴുനേറ്റുകൊണ്ട് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. അവനപ്പോൾ കരയുകയായിരുന്നു…
നീതു : നീ എന്താ കാണിക്കുന്നേ ങ്ങേ…
അശ്വിൻ വേഗം കണ്ണ് തുടച്ചു.. എന്നാൽ അവന് കരച്ചിൽ നിർത്താൻ സാധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല…
നീതു : ഞാൻ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ വേദനിച്ചു അല്ലേ… എനിക്കും അങ്ങനെ തന്നെയാ… എന്നെ എന്തൊക്കെയാ വിളിച്ചെ… എനിക്ക് നോവത്തില്ലേ…
അശ്വിൻ വേഗം തന്നെ അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു ശേഷം അനങ്ങാതെ അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നു…
നീതു : എന്താ കാണിക്കുന്നെ മതി…ഇതൊന്നും വേണ്ട… ഫോട്ടോസ് ഒക്കെ നിന്റെ കയ്യിൽ തന്നെയല്ലേ നീ പറയുന്നതൊക്കെ ഞാൻ അനുസരിച്ചുകൊള്ളാം.
അശ്വിൻ : മതി നീതു… ഇനി എന്നെ ഇങ്ങനെ നോവിക്കല്ലേ സഹിക്കാൻ വയ്യ😭… ഫോട്ടോ ഒന്നും ഇല്ല വാവേ… ആകെ ഉള്ളത് നീ മുടി കിടക്കുന്ന ആ രണ്ട് ഫോട്ടോയും ആ ബെഡഷീറ്റിന്റെ ഫോട്ടോയുമാ അല്ലാതെ വേറെ ഒന്നുമില്ല… ഞാൻ ന്യുട് ഒന്നും എടുത്തിട്ടില്ല… സത്യമായും ഇല്ല…
നീതു : എന്തിനാ ഇപ്പോൾ എന്നോട് ഇതൊക്കെ പറയുന്നെ
അശ്വിൻ : നീ എന്നെ വെറുക്കാതിരിക്കാൻ
നീതു : ഞാൻ വെറുത്താൽ തന്നെ എന്താ… നിനക്കും എന്നോട് വെറുപ്പ് തന്നെയല്ലേ…
അശ്വിൻ : ആദ്യം നിന്നോട് എനിക്ക് വെറുപ്പായിരുന്നു… ഫസ്റ്റ് ഇയറിൽ നീ എന്നെ തല്ലിയപ്പോൾ അത് പകയായി മാറി… പിന്നെ പ്രതീകാരമായി… അതിന് വേണ്ടി ഏറ്റവും മോശമായിട്ടുള്ള വഴിയാ ഞാൻ കണ്ടുപിടിച്ചെ… പക്ഷെ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നിന്നോട് എന്തോ അടുപ്പം ഉള്ളത് പോലെ തോന്നി… അത് നിന്നോടുള്ള ലസ്റ്റ് ആണെന്ന് ഞാൻ തന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞു… നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴും അതെ ചിന്തയായിരുന്നു.. നിന്റെ ദേഹം നേടിയാൽ എന്റെ പ്രതികാരവും ഉള്ളിലെ ആ എന്തെന്ന് അറിയാത്ത ഫീലിംങ്ങും പോകുമെന്ന് കരുതി.. പക്ഷെ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല അന്ന് രാത്രിക്ക് ശേഷം ആ ഫീലിംഗ്സ് എന്താണെന്ന് എനിക്ക് ശെരിക്കും പിടികിട്ടി… ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി.. പക്ഷെ അതിനുള്ളിൽ നീ എല്ലാം അറിഞ്ഞു… ഒപ്പം നീയും എന്നെ ചീറ്റ് ചെയ്യുവായിരുന്നെന്ന് ഞാനും… ആദ്യം നിന്നെ കൊല്ലണം എന്നാ തോന്നിയെ… പിന്നെ ഇത് നല്ലതിനാണെന്ന് തോന്നി നിന്നെ എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും കളയാലോ പക്ഷെ അതിന് മുൻപ് നിന്നെ എനിക്ക് പൂർണ്ണമായും വേണമെന്ന് തോന്നി ഇനി ഒരിക്കലും നീ എന്നെ മോഹിപ്പിക്കാതിരിക്കാൻ… പക്ഷെ ഒന്നും ശരിയാകുന്നില്ല… ഓരോ തവണയും നിന്നോട് ഇഷ്ടം കൂടി വരുവാ… നിന്നോട് ഹാർഷായി പെരുമാറി നോക്കി… പക്ഷെ അധിക നേരം പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല… നീ എന്നെ അങ്ങനെ കാണണ്ട എന്ന തോന്നലാ… ചിലപ്പോൾ തോന്നും നിന്നോട് ഒരു ദയയും കാണിക്കരുതെന്ന്… പക്ഷെ നിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കുമ്പോൾ അത് പറ്റില്ല…നിന്നെ വിട്ടുകളായാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോഴേക്കും കുറേ വൈകി… നിനക്ക് എന്നോട് എത്ര വെറുപ്പാ എന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോഴാ മനസ്സിലായേ…ചെയ്തതെല്ലാം തെറ്റിപ്പോയി… അവസാനം നമ്മൾ തമ്മിൽ എല്ലാം ശരിയാകുമെന്നാ ഞാൻ കരുതിയെ…