“ഒന്നു പോകുന്നുണ്ടോ. ആളുകൾ അറിഞ്ഞാൽ ചീത്തപ്പേരാകും. ഞാൻ അത്തരക്കാരിയാണെന്ന് ലോകം വിളിച്ചു കൂവും. പകൽ വന്നാൽ മതിയല്ലോ, ഇതെന്താ ഈ സമയത്ത് വന്ന് ജാലകത്തിൽ മുട്ടിവിളിക്കൽ.?”
അവനോട് എങ്ങിനെ തർക്കിക്കണം എന്നറിയാതെ അവൾ ആധിയോട് കൂടി പറഞ്ഞു. അവൾക്ക് തന്നോട് വെറുപ്പല്ല, ആരെങ്കിലും അറിയുമെന്നുള്ള പേടിയാണെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ ഹരിയുടെ കൈ ഇടുപ്പിലൂടെ ഒന്ന് ഓടിനടന്നിട്ട് കുറച്ചുകൂടി അവളെ തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചിട്ട് അവനും ജാലകത്തിലേക്ക് ചേർന്നു നിന്നു. കമ്പിയഴിയുടെ ഇടയിലൂടെ അവന്റെ മുഖം സംഗീതയുടെ വയറിൽ മുട്ടിയിരുമ്മി.
“ആരെന്ത് വേണേലും പറഞ്ഞോട്ടെ. ആര് വേണേലും കണ്ടോട്ടെ. ഞാൻ നാളെ രാത്രി ബസ്സിന് ബാംഗ്ലൂർക്ക് മടങ്ങും. കാണാതിരിക്കാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ട് വന്നതാ.”
തന്റെ മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ വികാരത്തിന്റെ ചുഴിയിളക്കുന്ന മന്ത്രണം പോലെ അവന്റെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിലുള്ള ജൽപനങ്ങൾ സംഗീതയുടെ കാതുകളിലൂടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് നൂണ്ടിറങ്ങി. ശരീരമാസകാലം കുളിരുകോരിയ സംഗീതയുടെ മാറിടങ്ങൾ ഉയർന്നു താഴ്ന്നു. അവൾക്ക് ഇനിയെന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ കുറച്ച് നേരം കുഴങ്ങി. ആ മുഗ്ദസന്ധിയുടെ വെറുങ്ങലിപ്പിൽ സംഗീതയെ അടിമുടി ഉലച്ചുകൊണ്ട് ഹരിയുടെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ മുലകളുടെ താഴെ വയറിൽ അമർന്നു.
“മൊബൈൽ നമ്പർ വേണം. ഞാൻ വിളിക്കും, കൂടെക്കൂടെ വിളിക്കും. അതിനാ വന്നത്.”
ഹരിയുടെ മധുരം കിനിയുന്ന മന്ത്രസ്വരങ്ങൾ വീണ്ടും പൊഴിഞ്ഞു വീണു. കാറ്റിൽ കുടുങ്ങിയ തൂവൽ കണക്കെ സംഗീതയുടെ മനസ്സ്ന്റെ താളം തെറ്റി. രണ്ടാമതൊന്നു ചിന്തിക്കാതെ, വയൽപ്പരപ്പിന്റെ അങ്ങേയറ്റം വരെ അലയടിച്ചു പായുന്ന ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ നമ്പർ വിളിച്ചു പറയാനുള്ള ത്വര അവളിൽ ജന്മം കൊണ്ടെങ്കിലും വീർപ്പുമുട്ടുന്ന ആഹ്ലാദത്തെ കപട ഗൗരവത്തിന്റെ മൂടുപടം കൊണ്ട് അവൾ മറച്ചുപിടിച്ചു.
“പോയി അഞ്ജുവിനോട് ചോദിക്ക്. അവൾക്കും മൊബൈൽ ഫോണുണ്ട്.”
കപട ഗൗരവത്തിൽ ഒളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കെറുവിച്ചുനിൽക്കുന്ന കുട്ടിത്തം അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ വഴുവഴുത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തുടകൾക്കിടയിൽ അരിച്ചു കയറിതുടങ്ങിയ
തരിപ്പിന്റെ മൂർച്ച കൂടിക്കൂടി വരികയും നനവ് വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു. ഹരിയേട്ടന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റാൻ തോന്നുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ ആ കുരുത്തംകെട്ട ഓടിനടപ്പിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ തോന്നുന്നില്ല.
“ഓഹോ. അപ്പൊ അങ്ങിനെയാണ് മനസ്സിലാക്കി വച്ചിരിക്കുന്നത് അല്ലേ. ശരി, ഞാനെന്നാ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലട്ടെ. ഒന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി, ഇത്ര ജാഡ കാണിക്കാതെ അഞ്ജു ഇറങ്ങി വരുമെന്ന് എനിക്കറിയാം.”
അവൻ പിണങ്ങിയ സ്വരത്തിൽ ശബ്ദം ഉയരാതെ മന്ത്രിച്ചു. അവളുടെ വയറിൽ ഉരച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മുഖം മാറ്റി ഇടുപ്പിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച കൈ പിൻവലിച്ചു ജാലകത്തിൽ നിന്ന് പിന്നിലേക്ക് മാറി. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവന്റെ രൂപം ഗന്ധർവ്വ സമാനമായി അവൾക്ക് തോന്നി.
“ഇറങ്ങി വരാനോ. ഞാനോ. അയ്യോ എന്താ ഈ പറയുന്നേ. ഈ പാതിരായ്ക്ക് ഹരിയേട്ടന്റെ ഒപ്പം. ഭാഗവതീ ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ..”
സംഗീത വിറച്ചുപോയി. അവൾക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത കാര്യമായിരുന്നു അത്. ഇനിയും കാർമുകിലിന്റെ കരിമ്പടത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു കയറി മൂടിപ്പുതച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത കുളിരുള്ള നിലാവിന്റെ വെൺപ്രഭയിൽ മടക്കികെട്ടിയിട്ടില്ലാത്ത ഹരിയേട്ടന്റെ മുണ്ടിന്റെ മുൻവശം നന്നായി മുഴച്ചു നിൽക്കുന്നത് സംഗീത കണ്ടു. അമ്മിണി ചേച്ചിയുടെ പിളർത്തി വച്ച തുടകൾക്കിടയിലെ വലിയ നീണ്ട പൂർച്ചുളകളേ കുത്തിഞ്ഞെരിച്ചു കയറി ഉറങ്ങുന്ന ഏതോ കുണ്ണയുടെ ദൃശ്യവും അവരുടെ രണ്ടുപേരുടെയും ഭ്രാന്തുപിടിച്ച ശബ്ദങ്ങളും സന്തോഷത്തോടെ പരസ്പരം ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന തെറിവാക്കുകളും അവളുടെ ഓർമ്മയിൽ മിന്നി മറഞ്ഞു.
സംഗീതയുടെ പൂറിൽ തീ പടർന്നു. തരിപ്പ് സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ തുടകൾക്കൊണ്ട് അവൾ തന്റെ ഓമന പൂറിനെ ഇറുക്കി ഞെട്ടിച്ചിട്ടും ഇടുങ്ങിയ ചാലിലൂടെ വെള്ളം പുറത്തേക്ക് തൂവിനിന്നു. ഹരി പിണങ്ങിയ മുഖം വീട്ടിച്ചു പുറം തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ഇരുളും നിലാവും രതികേളിയാടുന്ന പറമ്പിലേക്ക് നോക്കിനിന്നു. സംഗീതയ്ക്ക് പേടിതോന്നി. ഹരിയേട്ടൻ നാളെ പോവുകയാണ്. പിണങ്ങിയിട്ടാണ് പോകുന്നതെങ്കിൽ, തന്നോടുള്ള ദേഷ്യം കാരണം അഞ്ജുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയാൽ..