“എന്തായി, വല്ലതും നടക്കുമോ?”
വന്ദന അകത്തേക്ക് കയറിവന്നു ശക്തിയായി കസേരയിൽ ഇരുന്ന സഫയോട് ചോദിച്ചു.
“ഇന്നും നിന്റെ പുളിപ്പുള്ള പൂറ് തന്നെ തിന്നണം, അത്ര തന്നെ.”
സഫ ദേഷ്യത്തോടെ കസേരയിലിരുന്നു കറങ്ങിയിട്ട് കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. വന്ദന കുറച്ചു നേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരുന്നിട്ട് സഫയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.
“ഓഹ്.. നിന്റെ പൂറിന് പിന്നെ മധുരം ആണല്ലോ.”
അവൾ പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഏതാനും നിമിഷത്തെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം ആ മുറിയിൽ കുപ്പിവളപ്പുട്ടുകൾ വീണുടയുന്നത് പോലെ രണ്ടുപേരുടെയും പൊട്ടിച്ചിരി ചിതറിവീണു.
അവരെ രണ്ടുപേരെയും തന്റെ ഓഫിസിന്റെ ഡോറിന്റെ ഗ്ലാസ്സ് പാർട്ടിലൂടെ സാകൂതം ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന രഞ്ജിനിയുടെ കാര്യം പക്ഷേ അവർ അറിഞ്ഞില്ല. വാഹിദുമായി അവർ നല്ല സൗഹൃദത്തിലേക്ക് വീണുകഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നും ജോലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യമല്ല രണ്ടു പെരും അവന്റെ അടുത്തു ചെന്നു സംസാരിച്ചതെന്നും രഞ്ജിനിക്ക് എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലായി. പ്രത്യേക വികാരഭേതമൊന്നും ഇല്ലാതെ അവൾ വന്ദനയെയും സഫയെയും കുറച്ചുനേരം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ട്, അവർ ജോലിയിലേക്ക് മടങ്ങിയെന്നു മനസ്സിലായപ്പോൾ തന്റെ മുന്നിലുള്ള ലാപ്ടോപിലേക്ക് ശ്രദ്ധതിരിച്ചു. പക്ഷെ ഇതുമുഴുവൻ നോക്കിക്കണ്ടുകൊണ്ട് രമ്യ അവളുടെ ഗ്ലാസ്സ് കാബിനിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
രമ്യ എഴുന്നേറ്റ് രഞ്ജിനിയുടെ കാബിനിലേക്ക് ചെന്നു. അവളെ കണ്ടപ്പോൾ രഞ്ജിനിയുടെ മുഖത്ത് അജ്ഞാതമായൊരു മുഗ്ദതയും ചുവപ്പും കലർന്നു. താനിതുവരെ ശീലിച്ചിട്ടില്ലാത്ത കുറുമ്പുകളുടെ അതിർവരവരമ്പുകൾ താണ്ടിയ നാണം അപ്പോഴും അവളുടെ മുഖത്ത് വിട്ടൊഴിയാത്ത ചാറ്റൽ മഴപോലെ അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്ക് തന്നെ ഓർക്കും തോറും നാണം തോന്നിയിരുന്നു എന്നതാണ് സത്യം. ജീവിത രീതിക്കനുസരിച്ചു തന്റെ ശീലങ്ങളും മാറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഇതുവരെ തന്റെ സ്വകാര്യമായ നാണങ്ങളും കൊതികളും അവൾ ആർക്കുമുന്നിലും അനാവൃതമാക്കിയിരുന്നില്ല. താൻ ജനിച്ചു വളർന്ന ഗ്രാമീണതയുടെ കെട്ടുറപ്പുകൾ രഞ്ജിനിയുടെ സ്ത്രീത്വത്തിൽ എപ്പോഴും പുലർകാലത്തിന്റെ ആർദ്രത പോലെ അലിഞ്ഞുകിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ രമ്യയുമായി നടന്ന ഭ്രാന്തിളക്കം
ഓർക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് അതിശയവും നാണവും തോന്നിയിരുന്നു.
“ഓഹ്. പണ്ടാരം. പെണ്ണുമ്പിള്ളയുടെ നാണം ഇനിയും മാറിയില്ലേ. ആദ്യമായിട്ടല്ലേ പെണ്ണിന്റെ പൂറ് കാണുന്നത്.”
രമ്യ അവളെ കളിയാക്കി. രഞ്ജിനിയുടെ മുഖം കൂടുതൽ ചുവന്നു. പച്ചയ്ക്ക് രമ്യയുടെ വായിൽ നിന്ന് പൂറെന്ന പ്രയോഗം കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ശ്വാസഗതി വർധിച്ചു.
“അയ്യേ. വൃത്തികെട്ടവൾ. ഒരു നാണവുമില്ലാത്ത പെണ്ണ്. എങ്ങിനെയാ തനിക്ക് ഇത്ര പച്ചയ്ക്ക് പറയാൻ കഴിയുന്നത്.?”
ചൂളിപ്പോയ രഞ്ജിനി രമ്യയെ പരിഹസിച്ചു.
“അയ്യോ, ഒരു അമ്പലപ്രാവ് വന്നിരിക്കുന്നു. വാഹിദിനെ കൊണ്ട് പൂറ്റിൽ അടിപ്പിക്കണം, കെട്യോൻ കൂതിയിലാണ് കുത്തുന്നത്, വാഹിദ് ബാഡ്ലി റേപ്പ് ചെയ്യണം എന്നൊക്കെ പിന്നെ പച്ചയ്ക്ക് ആയിരുന്നില്ലേ വിളിച്ചു കൂവിയത്.?”
രമ്യ രഞ്ജിനിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നിട്ട് അല്പം ശബ്ദം താഴ്ത്തി തിരിച്ചടിച്ചു. രഞ്ജിനി അബദ്ധം പിണഞ്ഞത് പോലെ അവളെ നോക്കി.
“എടീ.. സത്യം പറഞ്ഞാ നിന്നെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയത് തന്നെ നിന്റൊപ്പം കളിക്കാൻ കൊതിയായിട്ടാ. അവനെ കണ്ടതിൽ പിന്നെ ഞാൻ വീണ്ടും മൂഡ്ആയിതുടങ്ങി. നീ കൂടെ വന്നപ്പോൾ മുതൽ എന്റെ താഴെ നന്നായി ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ മൂഡിലാ ഞാൻ അവന്റെ ഒപ്പം കളിക്കുന്നതൊക്കെ ഓർത്ത് അങ്ങിനെയൊക്കെ പറഞ്ഞത്.”
രഞ്ജിനി സത്യാവസ്ഥ തുറന്നു പറഞ്ഞു. രമ്യ തിരിച്ചു നടന്നു വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടിട്ട് വാതിൽ വിരിപ്പ് നീക്കിയിട്ടിട്ട് ഗ്ലാസ്സ്പാർട്ട് മറച്ചു. പിന്നെ രഞ്ജിനിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നിട്ട് ചുരിദാറിന്റെ പാന്റും പാന്റിയും വലിച്ചു താഴ്ത്തി. പിന്നെ ഒരു കാല് ഉയർത്തി രഞ്ജിനിയുടെ കസേരയിൽ വച്ചിട്ടു ഇടത് കൈകൊണ്ട് പൂറിന്റെ ഒരു ചുള വലിച്ചു മലർത്തി.