ഫോണ് പടപാന്ന് അടിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് ഉറക്കം എഴുന്നേറ്റത്… ഉറക്കചടപ്പിൽ തന്നെ ഫോൺ എടുത്തു…
” ഏത് കുഴിയുടെ ആഴം അളക്കാൻ പോയേക്കുവാ മൈരേ നീ… ”
മറുഭാഗത്ത് നന്ദുവിൻ്റെ ചീറല് കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിലായി സമയം ഒരുപാട് വൈകീന്ന്…
” എടാ ഒറങ്ങിപോയി…ഇതാ വരുവാ… ”
” പഫാ…ഒണങ്ങിപോയി പോലും..എന്നെ കൊണ്ടൊന്നും പറയിക്കേണ്ടാ പെട്ടെന്ന് വാടാ… ”
” എന്തിനാടാ കെടന്ന് കാറുന്നെ ചുമ്മാ അവിടെ വന്ന് കള്ളുകുടിക്കാനല്ലേ… ”
” അതേടാ മൈരേ അതോണ്ടാ കെടന്ന് വിളിക്കുന്നേ…ഇവിടെ സാധനവും വാങ്ങി നിന്നേയും കാത്ത് കുറേ നേരായി ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങീട്ട്…എൻ്റെ കല്ല്യാണത്തിന് നീ വന്നില്ലെങ്കിൽ പോലും ഞാൻ ചെലപ്പൊ ക്ഷമിച്ചെന്ന് വരും.. പക്ഷെ സാധനവും വാങ്ങി ഇങ്ങനെ പോസ്റ്റടിപ്പിച്ചാലുണ്ടല്ലോ…!! “
അവൻ്റെ വർത്താനം കേട്ട് ചിരി വരുന്നുണ്ടെങ്കിലും കടിച്ച് പിടിച്ചു…എന്നിട്ട് ഇനിയും വൈകി അവിടെത്തിയാൽ അവനെന്റെ തലമണ്ടയ്ക്ക് കുപ്പി എടുത്തടിക്കും എന്നുറപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് കട്ടാക്കി വേഗം റെഡിയാവാൻ തീരുമാനിച്ചു…
അങ്ങനെ ഒരരമണിക്കൂറുകൊണ്ട് റെഡിയായി ഫുഡും തട്ടി കോളേജിലേക്ക് വച്ചുപിടിച്ചു…കോളേജിലെത്തിയതും ഇന്ന് ഒരു വെറൈറ്റിക്ക് ഞങ്ങടെ ബ്ലോക്കിലെ ലാസ്റ്റ് ക്ലാസിലിരുന്നായിരുന്നു മദ്യപാനം…കാരണം പരിപാടി ആയത് കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് ആരും വരില്ലായിരുന്നു… അങ്ങോട്ടേക്ക് വച്ചുപിടിച്ചു…സ്റ്റേജിൽ ഒരു മാർഗവും ഇല്ലാതെ ഏതോ പിള്ളാര് മാർഗം കളി കളിക്കുന്നുണ്ട്…നമ്മളതൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതെന്തിനാ… ” വെള്ളം വെള്ളം സർവത്ര തുള്ളി കുടിക്കാൻ ഇല്ലത്ര… ” എന്നാണല്ലോ…പെട്ടന്ന് ചെന്നിലെങ്കിൽ അതായിരിക്കും അവസ്ഥ….
” ഹാ ഏട്ടനെത്തി മക്കളെ… ”
റൂമിൽ കേറിയതും ഞാൻ പിള്ളാരെ നോക്കി ഇളിച്ചുകാട്ടി…നന്ദുവും ശ്രീയും അഭിയും… കൂടെ ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിലെ ദീപക് സാറും… പുള്ളിക്കാരൻ നമ്മുടെ ആളാ…ഇവർ നാലും മാത്രേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ…
” ഏട്ടൻ്റണ്ടി….എന്നെ കൊണ്ടൊന്നും പറയിപ്പിക്കണ്ട…ഈ ഗ്ലാസ് കൊണ്ടൊരു ഏറ് തന്നാ കൊള്ളാന്നുണ്ട്…പക്ഷെ ഒന്നാമത് ഗ്ലാസില്ല ഇത് തന്നെ ആ സ്റ്റാഫ് റൂമിന്ന് ഇങ്ങേരെ കൊണ്ട് പൊക്കിച്ചതാ…അത് നിന്റെ ഭാഗ്യം…. ”
നന്ദു ദീപക് സാറെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി കൈയ്യിലിരുന്ന കുപ്പി ഗ്ലാസെൻ്റെ നേരെ എറിയും പോലാക്കി എന്നെ നോക്കി ചീറി…അതിനൊന്നും തിരിച്ച് പറയാതെ ഇളിച്ച് കാണിച്ചു…അതല്ലേലും അങ്ങനാണല്ലോ…ചില സമയത്ത് പുഞ്ചിര് ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കും…
” എൻ്റെ പൊന്ന് അജ്ജുവേ ഒന്ന് നേരത്തേം കാലത്തേം വന്നൂടെ… ”
ഇത്തവണ ദീപക് സാറായിരുന്നു…
” ഒന്ന് പോ മനുഷ്യാ…പാടം എടുക്കാൻ പോലും ഇല്ലാത്ത ശുഷ്കാന്തിയാ ഇങ്ങേർക്കിപ്പൊ… ”
ഞാൻ അങ്ങേരെ നോക്കി കളിയാക്കി…അങ്ങനെ കളിയും ചിരിയും ഒക്കെ ആയി പരിപാടിയിലേക്ക് കടന്നു…രണ്ട് മൂന്നെണ്ണം ഉള്ളിലേക്കും കമത്തി…
” ഇതൊക്കെയാണ് ജീവിതം…ഇനി എത്ര ദിവസം ഉണ്ടാവുമെടാ ഈ സന്തോഷമൊക്കെ…ഈ കലാലയത്തെ വിട്ടുപിരിയാൻ സമയമായില്ലേ… ”
ഞാൻ കൈയ്യിലൊരു പെഗ്ഗും എടുത്ത് അവന്മാരെ നോക്കി ചോദിച്ചു…അതിന് മറുപടി ഒന്നും ഒരുത്തൻ്റേം വായിൽ നിന്ന് വന്നില്ല..കാരണം ആ സങ്കടം കലർന്ന മുഖങ്ങൾ മാത്രം മതിയായിരുന്നു അതിന്റെ മറുപടിയായി…അപ്പോഴായിരുന്നു വാതില് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടത്… പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ ആര്യമിസ്സ് കട്ട കലിപ്പ് ഭാവത്തിൽ ഞങ്ങളെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു…എല്ലാരും ഞെട്ടി കിളിപാറി ഇരിപ്പായി…ദീപക് സാറായിരിന്നു അതില് പ്രധാനി…
” അത് പിന്നെ… മിസ്സെ രാവിലെ തിന്നത് ദഹിക്കാൻ ഇത്തി..രി… ഇത്തിരി സുലൈമാനി കുടിക്കുന്നതാ… ”
ഞാൻ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു…അത് കേട്ടതും തീക്കത്തിയ മുഖഭാവത്തോടെ എന്നെ രൂക്ഷമായൊന്ന് പുള്ളിക്കാരി നോക്കി…അതോടെ ഉറപ്പിച്ചു പണി പാലും വെള്ളത്തിൽ…അല്ല… ബ്രാണ്ടിം വെള്ളത്തിലും കിട്ടീന്ന്…
” അതേ അപ്പൊ സുലൈമാനി ഒക്കെ കുടിച്ച് പതുക്കെ അങ്ങ് കാൻ്റിയിൽ സപ്ലൈ ചെയ്യാൻ വാ കേട്ടോ…എന്നാ ഞാൻ പോട്ടേ… ”