അടുക്കളയില് ജോലി ചെയ്യുന്ന അംബികയുടെ പിന്നാലെ ചെന്നു നിന്നുകൊണ്ട് രാമന്: മോളെ.. അംബികേ… ഇന്ന് ഇവിടെ വിനയന് ഇല്ല.. മോള് ഗൗരിയേച്ചിയുടെ കൂടെയല്ലേ കിടക്കുന്നത്.
അംബിക മൂളി തലയാട്ടി. രാമന്: വിനയന് ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഇന്ന് രാത്രി നമുക്ക് നോക്കിയാലോ..?
അംബിക: ഉം
അവള് മൂളി. രാമന്: തുറന്ന് പറ മോളെ.. നിന്റെ സമ്മതം ഇല്ലാതെ അമ്മാന് ഒന്നും ചെയ്യില്ല. നിനക്ക് സമ്മതമില്ലെങ്കില് പിന്നെ ഒരു ദിവസം നോക്കാം..
അംബിക: വേണ്ട.. ഇന്ന് മതി.. വിനയേട്ടന് ഇവിടെയില്ല. അനിതയും ഇല്ല. വിനോദ് നാളെ അവളുടെ വീട്ടില് നിന്ന് വരികയുള്ളൂ.
രാമന്: നിന്നെ എനിക്ക് ഇപ്പോള് വേണമെങ്കില് കയറി പിടിച്ച് എന്തെങ്കിലൊക്കെ ചെയ്യാം.. പക്ഷെ ഞാനത് ചെയ്യുന്നില്ല.. എന്റെ ആഗ്രഹം നീ സാധിപ്പിച്ചു തരണം.
അംബിക ഒന്നും പറയാതെ രാമനെ നോക്കി.
രാമന്: നീ നിന്റെ ആദ്യരാത്രി ഉടുത്ത സാരി ഏതായിരുന്നു.
അംബിക: സെറ്റ് സാരി
രാമന്: അത് നീ ഉടുക്കണം…
അംബിക: അയ്യോ അമ്മ ആ വേഷത്തില് കണ്ടാല്…
രാമന്: രാത്രി കിടക്കാന് നേരത്ത് അതുടുത്താല് മതി. പുറത്തിറങ്ങുമ്പോള് തലയിലൂടെ മാക്സി ഇട്ടാല് അറിയില്ല. പിന്നെ കുളിച്ച് സുന്ദരിയായി ആ സാരി ഉടുത്ത് തലയില് മുല്ലപ്പൂ ചൂടി കയ്യില് ഒരു പാല് ക്ലാസുമായി മുറിയിലേക്ക് വരണം…
അംബിക: അയ്യോ.. അതൊക്കെ എന്തിനാ..?
രാമന്: വിനയനെ നീ ആദ്യമായി വരവേറ്റ പോലെ എന്നെയും വരവേല്ക്ക്…
അംബിക: അമ്മയും മോളും വല്ലതും അറിഞ്ഞാല്..?
രാമന്: ആരും ഒന്നും അറിയില്ല മോളെ.. ദൈവം നമുക്കായി തന്ന ദിവസമാണ് ഇത്. നീ അനിതയോട് പറഞ്ഞപോലെ വിനയന്റെ ആരോഗ്യമോ, കുണ്ണയോ എനിക്കില്ല. വയസ് അറുപത്തിയഞ്ചായി. എന്നെപോലെ ഒരാള്ക്ക് നിന്നെ എത്രത്തോളും സംതൃപ്തിപെടുത്താന് സാധിക്കുമെന്ന് നിനക്കറിയാലോ..? അത് കൊണ്ട് മോള് ഒന്നുകൊണ്ടും പേടിക്കേണ്ട..
എന്നു പറഞ്ഞുപോവുന്ന രാമന്. ഉച്ചയ്ക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ച് രാമന് നേരെ നാട്ടിലെ അങ്ങാടിയിലേക്ക് പോയി. അയാള് വരുമ്പോള് കയ്യില് ഒരു പാക്ക് മില്മ പാല് ഉണ്ടായിരുന്നു. കൂടാതെ മുല്ലപ്പൂവും. അത് രണ്ടും അംബികയെ അയാള് ഏല്പ്പിച്ചു. അംബിക സെല്ഫില് അത് ഭദ്രമായി വെച്ചു. അവള് മറ്റൊരു സെല്ഫ് തുറന്ന് ഉള്ളില് നിന്ന് അഞ്ച് ആറ് വര്ഷം മുമ്പ് ധരിച്ച തന്റെ ആദ്യരാത്രിയിലെ സാരിയുടുത്ത് നോക്കി. അന്ന് വിനയേട്ടന് മുന്നില് ഇതിട്ടു നിന്നു. ഇന്നു അമ്മാവന് വേണ്ടി ഞാന് മണിയറ ഒരുക്കുന്നു. അതും വിനയേട്ടന് ഇല്ലാത്ത സമയത്ത്. എല്ലാം ഈ കുടുംബത്തിന് വേണ്ടിയാണെന്ന ചിന്തമാത്രമായിരുന്നു അംബികക്ക്. പതിവുപോലെ രാമനും ഗൗരിയമ്മയും അംബികയും മോളും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. അംബിക അടുക്കളയില് ജോലി പൂര്ത്തിയാക്കി. സമയം ഏതാണ്ട് 8.30 ആവുന്നു.
അവിടേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് രാമന്: അംബികേ നീ പാല് തിളപ്പിച്ചോ..?
അംബിക: ഇല്ല അമ്മാവാ..
രാമന്: വേഗം തിളപ്പിച്ചിട്ട് കുളിക്കാന് പൊയ്ക്കോ..
അംബിക: ഉം
അതുകേട്ട് അവള് വേഗം പാല് തിളപ്പിക്കാന് ഒരുങ്ങി.
രാമന്: ഞാന് പോയി മണിയറ ഒരുക്കട്ടെ..
രാമന് വേഗം അവിടെ നിന്ന് പോയി അവരുടെ മുറിയില് കയറി സെല്ഫ് തുറന്ന് മുല്ലപ്പൂ എടുത്ത് ബെഡ്ഡില് വിതറി. അംബിക പാല് തിളപ്പിച്ച് കുളിക്കാന് പുറത്തേക്ക് പോയി. അപ്പോളേക്കും ഗൗരിയമ്മയും മകളും കിടന്നിരുന്നു. കുളിക്കുമ്പോളും അംബിക അമ്മയെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു. അമ്മ അറിഞ്ഞാല് എന്ന പേടി അവള്ക്കുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല് അമ്മക്ക് കാഴ്ചയും കേള്വിയും പാതിയേയുള്ളൂ എന്ന ആശ്വാസമുണ്ടായി. കുളിച്ച് വന്ന അംബിക കണ്ടത് ബെഡ്ഡില് മുല്ലപ്പൂ വിതറിയിരിക്കുന്നു. അവള് കണ്ണെഴുതി പൗഡറിട്ട് പൊട്ട് തൊട്ടു. വേഗം സെല്ഫ് തുറന്ന് അന്നിട്ട പാവാടയും ബ്ളൈസും സെറ്റ് സാരിയും ധരിച്ചു. ബ്രായും ഷെഡ്ഡിയും പുതിയതായിരുന്നു. അവള് വാതില് തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള് മുമ്പില് അത രാമനമ്മാവന് നില്ക്കുന്നു. അയാള് അവളെ അടിമുടി നോക്കി ഹൂൂൂ.. അയാള് അറിയാതെ പറഞ്ഞു. അയാളുടെ കയ്യില് അംബിക കുറച്ച് മുല്ലപ്പൂ കണ്ടു. അംബികയോട് അയാള് പിന് തിരിഞ്ഞ് നില്ക്കാന് പറഞ്ഞു അവള് അതുപോലെ ചെയ്തു. അയാള് അവളുടെ പിന്നില് നിന്ന് തലയില് മുല്ലപ്പൂ കൊത്തികൊടുത്തു. അപ്പോള് രാമന്റെ പൗരുഷം അംബികയുടെ ചന്തിയില് തട്ടുന്നത് അവള് അറിഞ്ഞു. തലയില് കുത്തിയ മുല്ലപ്പൂമായി അവള് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. നേരത്തെ തിളപ്പിച്ച പാല് ഒരു ക്ലാസിലേക്ക് പകര്ന്ന് അവിടുത്തെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്ത് മുറിയിലേക്ക് കടക്കവെ