ഞാന് പറഞ്ഞു: ശരി തന്നെയാ വിനയേട്ടാ.. ഇത്രയും വലിപ്പമുള്ള പച്ചക്കായ ഞാന് കണ്ടിട്ടില്ല.. പഴം കണ്ടിട്ടുണ്ട്..
എന്റെ കയ്യില് നിന്ന് പച്ചക്കായയും കത്തിയും വാങ്ങി ടേബിളിന് മുകളില് കത്തി വെച്ച് മുറിയുടെ മൂലയിലേക്ക് കണ്ണ് കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചുകൊണ്ട്
വിനയേട്ടന്: നീ അവിടെ ആ മൂലയില് പോയി ചമ്രം പടിഞ്ഞ് ഇരിക്ക്.
ഞാന് ചോദിച്ചു: എന്തിനാ വിനയേട്ടാ അത്… വിനയേട്ടന്:
വിനയേട്ടന്: ഇരിക്ക് മോളെ.. ഞാന് പറയാം..
ഞാന് അവിടെ പോയി ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്നു. എന്റെ അടു അടുത്തേക്ക് ആ പച്ചക്കായയുമായി വന്നു അടുത്തിരുന്നുകൊണ്ട്
വിനയേട്ടന്: നീ ഈ പച്ചക്കായയുടെ തുമ്പ് കണ്ടോ..?
ഞാന് ആ പച്ചക്കായയുടെ തുമ്പിലേക്ക് നോക്കി. അതിന് തുമ്പ് വളരെ കുറവായിരുന്നു. നല്ല വണ്ണത്തോടുകൂടിയ തുമ്പായിരുന്നു അത്. ഞാന് കണ്ടുവെന്നര്ത്ഥത്തില് മൂളി തലയാട്ടി.
വിനയേട്ടന്: നീ ആ തുമ്പ് മാത്രം പതുക്കെ വായയിലിട്ട് ഊമ്പണം.
ഞാന്: എന്തിനാ അങ്ങനെയൊക്കെ..?
വിനയേട്ടന്: അതൊക്കെയുണ്ട് നീ ചെയ്യ്…
വിനയേട്ടന് ഉയര്ത്തി പിടിച്ച ആ പച്ചക്കായയുടെ തുമ്പ് ഞാന് പതുക്കെ വായയിലിട്ട് ഊമ്പാന് തുടങ്ങി.
വിനയേട്ടന്: ആ തുമ്പ് മാത്രം ഊമ്പിയില് മതി. നീ ഇത് കടിക്കാനോ, കേടുവരുത്താനോ പാടില്ല..
ഊമ്പുന്നതിനിടയില് ഞാന് വിനയേട്ടനെ നോക്കി. വിനയേട്ടന് എന്നെ കള്ള ചിരിയോടെ നോക്കുകയായിരുന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വിനയേട്ടന് ആ പച്ചക്കായ പുറത്തെടുത്തു.
വിനയേട്ടന്: നീ നേരത്തെ ഊമ്പിയതിനേക്കാള് കൂടുതലായി വായയിലിട്ട് ഊമ്പണം..
ഞാന് തലയാട്ടി മൂളി. വിനയേട്ടന് വച്ചു തന്ന ആ പച്ചക്കായ ഞാന് കുറച്ചുകൂടെ വായയിലാക്കി ഊമ്പാന് തുടങ്ങി. പച്ചക്കായയുടെ ചമര്പ്പ് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. എന്നാലും ഞാന് ഊമ്പി. കുറച്ച് നേരത്തെ ഊമ്പലിന് ശേഷം വിനയേട്ടന് അത് എന്റെ വായയില് നിന്നെടുത്തു.
വിനയേട്ടന്: നീ നേരത്തെ ഊമ്പിയതിനേക്കാള് കൂടുതല് വായയിലിട്ട് ഊമ്പ്..
ഞാന് അത് കേട്ട് പച്ചക്കായ വായയിലിട്ട് ഊമ്പാന് തുടങ്ങി. അത് മുമ്പത്തെ പോലെ അല്ലായിരുന്നു. കുറച്ച് അധികം വിനയേട്ടന് എന്നിലേക്ക് തള്ളി തന്നു. അത് എന്റെ വായയില് കൊള്ളുന്നതിലും അപ്പുറം ആയിരുന്നു. എന്റെ രണ്ടു കണ്ണും തള്ളി എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നപോലെ തോന്നി. വിനയേട്ടനെ ഞാന് നിസ്സഹായയായി നോക്കി. വേഗം വിനയേട്ടന് പച്ചക്കായ വലിച്ചൂറിയെടുത്തു. പച്ചക്കായയോടൊപ്പം എന്റെ ഉമിനീര് പുറത്തേക്ക് ചാടി. വിനയേട്ടന് അത് തുടച്ചു. ഞാന് ഓക്കാനിച്ച് ഛര്ദ്ദിക്കാന് വന്നു. വിനയേട്ടന് അത് തടഞ്ഞു. പിന്നെ കുടിക്കാന് വെള്ളം തന്നു. ഞാനതുകുടിച്ചു. എന്നോട് കിടക്കാന് പറഞ്ഞു. അന്ന് ഞങ്ങള് ഉറങ്ങി. പിറ്റേന്ന് കടയില് പോവും നേരം ആ പച്ചക്കായ അമ്മ കാണാതെ കളയാന് പറഞ്ഞു. അത് ഞാന് നമ്മുടെ അടുക്കളയുടെ കിഴക്ക് ഭാഗത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു.
അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ഗൗരിയമ്മ: നല്ല പച്ചക്കായ എന്തിനാ മോളെ കളഞ്ഞത് ?
എന്ന് ചോദിച്ച് അമ്മ വന്നത് എനിക്ക് ഇപ്പോളും ഓര്മ്മയുണ്ട്. അതില് പുഴുവായിരുന്നുവെന്ന് ഞാന് കള്ളം പറഞ്ഞു.
അന്ന് രാത്രി ഭക്ഷണം എല്ലാം കഴിച്ച് പതിവുപോലെ മുറിയിലെത്തിയ എന്നോട് തലേന്ന് രാത്രി പറഞ്ഞപോലെ മുറിയുടെ മൂലയില് പോയിരിക്കാന് പറഞ്ഞു. ഞാന് അനുസരിച്ചു. അന്നും മറ്റൊരു പച്ചക്കായയിട്ടാണ് വന്നത്. ഏതാണ്ട് കഴിഞ്ഞ ദിവസത്തെ അതേപോലെ വലിപ്പമുള്ളത്. എന്നിട്ട് എനിക്ക് അത് തന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു
വിനയേട്ടന്: നീ ഇത് തൊലിച്ച് നിനക്ക് എത്രത്തോളം വായയിലിട്ട് ഊമ്പാന് പറ്റുമോ അത്രത്തോളം ചെയ്യാ… നിനക്ക് ഇതിന്റെ പകുതി വായയിലിടാന് സാധിച്ചാല് നീ മുടുമിടുക്കിയാണെന്ന് ഞാന് സമ്മതിക്കും..
ഇതുകേട്ട ഞാന് മിടുക്കിയെന്ന് വിനയേട്ടന് എന്നെ വിളിക്കണം എന്ന സന്തോഷത്തോടെ ഞാന് ആ വലിയ പച്ചക്കായ പകുതിയുടെ അടുത്ത് വായയിലിട്ട് നുണയാന് തുടങ്ങി. ഈ സമയം വിനയേട്ടന് എന്റെ അടുത്തിരുന്ന് എന്റെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് കൈത്തണ്ടയില് തടവാന് തുടങ്ങി. പിന്നെ മാറിടവും തറയില് ഊന്നിയിരുന്ന ചന്തിയും എല്ലാം തൊട്ടുതലോടികൊണ്ടിരുന്നു.