മാളവിക: “സാർ… എന്നെ ആ ടൗണിലെ ജംഗ്ഷനിൽ ഇറക്കിയാൽ മതി. അവിടെ നിന്ന് ഞാൻ ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ചു പൊയ്ക്കോളാം.”
വിനോദ് സാർ വണ്ടി ഒന്ന് സാവധാനത്തിലാക്കി. അദ്ദേഹത്തിന് അവളെ അത്ര പെട്ടെന്ന് വിടാൻ താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു.
വിനോദ് സാർ: “അതെന്താ ടീച്ചറെ? ഞാൻ ടീച്ചറുടെ വീടിന്റെ മുറ്റം വരെ കൊണ്ടുവിടാമല്ലോ. ഈ നേരത്ത് ഇനി എന്തിനാ ഓട്ടോ പിടിക്കുന്നത്?”
മാളവിക: “അത് വേണ്ട സാർ. ഈ ചെറിയ സ്ഥലമല്ലേ, ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ ആവശ്യമില്ലാത്ത സംസാരങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. സാറിന് അറിയാമല്ലോ ഇവിടുത്തെ രീതികൾ. അതുകൊണ്ട് ടൗണിൽ ഇറങ്ങുന്നതാണ് നല്ലത്.”
വിനോദ് സാർ ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി. അദ്ദേഹം കാർ ടൗണിലെ തിരക്കില്ലാത്ത ഒരു മൂലയിലേക്ക് മാറ്റി നിർത്തി.
വിനോദ് സാർ: “ടീച്ചർ പറയുന്നത് ശരിയാണ്.
മാളവിക ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൾ ബാഗ് എടുത്ത് ഡോർ തുറക്കാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോൾ വിനോദ് സാർ അവളുടെ കയ്യിൽ ഒന്ന് മുറുകെ പിടിച്ചു.മാളവിക തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഒരു വശ്യമായ ചിരി ചിരിച്ചു.ഓട്ടോയിൽ നിന്നിറങ്ങി മാളവിക തന്റെ വീടിന്റെ ഗേറ്റിലേക്ക് നടന്ന
മാളവിക വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് എത്തുമ്പോൾ തന്നെ അർജുന്റെ ബൈക്ക് പോർച്ചിൽ കിടക്കുന്നത് കണ്ടു. അവൾ അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ അർജുൻ ഹാളിലെ സോഫയിൽ വളരെ സുഖമായി ഇരുന്ന് ടിവി കാണുകയായിരുന്നു.
സ്കൂളിൽ നിന്നും വരുമ്പോൾ ഉണ്ടായ ചെറിയ അസ്വസ്ഥതകൾ മാറ്റി.
മാളവിക: “നീ എപ്പോൾ എത്തി അർജുൻ? ഞാൻ വിചാരിച്ചില്ല നീ ഈ സമയത്ത് ഇവിടെ ഉണ്ടാകുമെന്ന്.”
അർജുൻ ടിവിയിൽ നിന്നും കണ്ണെടുത്ത് മാളവികയെ ഒന്ന് നോക്കി. അവളുടെ ആ പുതിയ ലുക്ക് അവൻ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അർജുൻ: “ഞാൻ വന്നിട്ട് കുറച്ചു നേരമായി മാളൂ ചേച്ചി. രാഹുൽ ഏട്ടൻ വിളിച്ചിരുന്നു, ഒരു ഫയൽ ഏൽപ്പിക്കാൻ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട് വന്നതാ.”
മാളവിക: “അമ്മയും അച്ഛനും എവിടെ? വീടിനുള്ളിൽ ആരെയും കാണുന്നില്ലല്ലോ.”
അർജുൻ: “അവര് രണ്ടുപേരും കൂടി പറമ്പിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്.
അവൾ തന്റെ തോളിലെ ബാഗ് ശരിയാക്കി വെച്ചു.
മാളവിക: “ശരി, ഞാൻ കുടിക്കാൻ ചായ എടുക്കാം. അതിനു മുൻപ് ഈ ഡ്രസ്സ് ഒന്ന് മാറ്റിയിട്ട് വരാം. നീ ഇരിക്ക് കേട്ടോ.”
അർജുൻ: (ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ) “ശരി ചേച്ചി, ഈ പുതിയ സാരി സെലക്ഷൻ കൊള്ളാം കേട്ടോ. ആ കളർ നിനക്ക് നല്ല ചേർച്ചയുണ്ട്.”
അർജുന്റെ ആ കമന്റ് കേട്ടപ്പോൾ മാളവിക ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. മുറിയിൽ കയറി വാതിൽ ചാരി സാരി അഴിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് കണ്ണാടിയിൽ അവൾ സ്വന്തം രൂപം ശ്രദ്ധിച്ചത്. അർജുൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ആ സാരിയിൽ അവൾ അതീവ സുന്ദരിയായിരുന്നു.
റിയിൽ കയറി വാതിൽ ചാരി മാളവിക തന്റെ സാരിയുടെ പിൻ അഴിക്കാൻ നോക്കുകയായിരുന്നു. കൈ എത്താത്തിടത്ത് കുടുങ്ങിപ്പോയ ആ സേഫ്റ്റി പിൻ അഴിക്കാൻ അവൾ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് വാതിലിനിടയിലൂടെ അർജുൻ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്ന് അർജുൻ അകത്തേക്ക് കയറി.
മാളവിക പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടി സാരി നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. “നീ എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്? പുറത്തിറങ്ങു അർജുൻ!” അവൾ പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ അർജുൻ ഒട്ടും കുലുക്കമില്ലാതെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. “ചേച്ചി ഒന്ന് അടങ്ങ്… ആ പിൻ കുടുങ്ങി കിടക്കുകയല്ലേ, ഞാൻ സഹായിക്കാം എന്ന് കരുതി വന്നതാ,” അവൻ വളരെ ശാന്തനായി പറഞ്ഞു.
അവളുടെ മറുപടിക്ക് കാത്തുനിൽക്കാതെ അർജുൻ മാളവികയെ തിരിച്ചു നിർത്തി. ആ പിൻ അവൻ പതുക്കെ അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ പുറത്ത് തട്ടിയപ്പോൾ മാളവിക അറിയാതെ ഒന്ന് വിറച്ചു.
പിൻ അഴിച്ചു മാറ്റിയതോടെ ആ സാരിത്തലപ്പ് അവളുടെ തോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് വീണു.
അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി വളരെ ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു.
അർജുൻ: “മാളൂ ചേച്ചി… എനിക്ക് ഒരു കാര്യം സത്യസന്ധമായി അറിയണം. രാത്രി ഞാൻ ആ കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ചേച്ചിക്ക് എന്നോട് എന്തെങ്കിലും മോശം വികാരം തോന്നിയോ? അതോ ഞാൻ ഒരു വഷളനാണെന്ന് ചേച്ചി വിചാരിച്ചോ?”