മാളവിക അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. അവളുടെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമം പതുക്കെ മാറി. അവൻ തന്നെ ബഹുമാനിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
മാളവിക: “അർജുൻ… നീ എന്തിനാ ഇപ്പോൾ അത് ചോദിക്കുന്നത്? എനിക്ക് നിന്നോട് അങ്ങനെ ഒന്നും തോന്നിയിട്ടില്ല.”
അർജുൻ: “അല്ല ചേച്ചി… ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ആവേശത്തിൽ പലതും പറഞ്ഞു പോയി.
മാളവിക ഒന്ന് തളർന്ന് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. അവൾ അർജുന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
മാളവിക: “സത്യം പറഞ്ഞാൽ അർജുൻ… നീ പറഞ്ഞതൊന്നും എനിക്ക് മോശമായി തോന്നിയില്ല. പകരം, നിന്റെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ എനിക്ക് പുതിയൊരു അനുഭവമായിരുന്നു. രാഹുൽ എന്നോട് ഇങ്ങനെയൊന്നും സംസാരിക്കാറില്ല. നിന്റെ ആ വാക്കുകളിൽ ഒരുതരം സത്യസന്ധത ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് നിന്നോട് കൂടുതൽ ബഹുമാനമേ തോന്നിയുള്ളൂ.”
അർജുൻ അവളുടെ അരികിൽ തറയിൽ ഇരുന്നു. അവൻ അവളുടെ കൈകളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തൊട്ടു. അത് ഒരു സഹോദരന്റെ സ്നേഹത്തോടെയായിരുന്നു.
അർജുൻ: “എനിക്ക് ആശ്വാസമായി ചേച്ചി. ചേച്ചിക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒന്നും എന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഉണ്ടാവില്ല.
മാളവിക അർജുന്റെ തലയിൽ പതുക്കെ തലോടി. അവൾക്ക് അവനോട് ഇപ്പോൾ പഴയതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ അടുപ്പം തോന്നുന്നു.
അർജുൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. മാളവിക തുടന്നു:
മാളവിക: “നീ അന്ന് അർച്ചനയുടെ കൂടെ ആ ഷെഡിൽ ഇരുന്ന കാര്യം വിവരിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ ശരിക്കും ആ പഴയ കാലത്തെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു പോയി. നമ്മൾ സ്ത്രീകൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും അങ്ങനെയുള്ള നിമിഷങ്ങളാണ് അർജുൻ. പക്ഷേ പലപ്പോഴും അത് കിട്ടാറില്ല. നിന്റെ വാക്കുകളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത സത്യസന്ധത ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ആവേശത്തോടെ കേട്ടിരുന്നത്.”
അർജുൻ പതുക്കെ ചിരിച്ചു. അവൾ തന്നെ മനസ്സിലാക്കിയതിൽ അവന് വലിയ സന്തോഷം തോന്നി.
അർജുൻ: “അപ്പോ… ഞാൻ പറഞ്ഞതൊന്നും ചേച്ചിക്ക് വഷളത്തരമായി തോന്നിയില്ല അല്ലേ? എനിക്ക് പേടിയുണ്ടായിരുന്നു, ചേച്ചി എന്നെ വെറുക്കുമോ എന്ന്.”
മാളവിക: “ഒരിക്കലുമില്ല. മറിച്ച്, നിന്നോട് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു വിശ്വാസം തോന്നുന്നു. ആരോടും പറയാത്ത പലതും നിന്നോട് പറയാം എന്ന് ഇപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്നുണ്ട്.”
മാളവികയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അർജുന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പുതിയ തിളക്കം വന്നു. അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു.
അർജുൻ: “എങ്കിൽ ചേച്ചി ധൈര്യമായി ഇരിക്ക്. നമ്മുടെ ഈ സംസാരം നമുക്കിടയിൽ മാത്രമായിരിക്കും.
ഇപ്പോൾ അമ്മ വരാൻ സമയമായി, ഞാൻ താഴേക്ക് പോകാം.”
അർജുൻ വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു.മുൻപ് അവൾ അവന്റെ അരികിലെത്തി. പണ്ട് മുതലേയുള്ള ആ ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ അവൾ അവന്റെ തലയിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടി.
മാളവിക: “നീ താഴെ പോയി ഇരിക്ക്. ഞാൻ ഇപ്പോൾ കുളിച്ചു റെഡിയായി വരാം.”
അർജുൻ അവളുടെ കൈകളിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു പുരുഷന്റെ താല്പര്യവും ഒരു അനിയന്റെ കുസൃതിയും കലർന്നിരുന്നു.
അർജുൻ: “ശരി… ഞാൻ താഴെ ഉണ്ടാകും.അവൻ പുറത്തിറങ്ങിയതും മാളവിക വാതിൽ ചാരി. അവൾ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് ഒരു നിമിഷം നിന്നു. അവളുടെ ഹൃദയം അപ്പോഴും വേഗത്തിൽ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അലമാരയിൽ നിന്നും എടുത്ത നൈറ്റി നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവൾ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
കുളികഴിഞ്ഞ് നനഞ്ഞ മുടി തോർത്ത് കൊണ്ട് പുതച്ച്, അയഞ്ഞ ഒരു നൈറ്റിയുമിട്ടാണ് മാളവിക താഴേക്ക് വന്നത്. അർജുൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും ഒരു തരം വിറയൽ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ താഴെ എത്തിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അവളെ അല്പം അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
മുറിയിൽ തന്നോട് അത്രയും അടുത്ത് സംസാരിച്ച അർജുനല്ല ഇപ്പോൾ അവിടെയുള്ളത്. അവൻ വളരെ മാന്യനായി മാളവികയുടെ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും പറമ്പിലെ കൃഷിയെക്കുറിച്ച് ഗൗരവമായി സംസാരിച്ചിരിക്കുകയാണ്. മാളവികയെ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ ഒരു നിമിഷം അവളെ അടിമുടി നോക്കി. നനഞ്ഞ മുടിയും മുഖത്തെ ആ കുളിർമ്മയും കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു മിന്നൽ തിളക്കം വന്നു പോയി, പക്ഷേ വീട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ അവൻ അത് സമർത്ഥമായി മറച്ചു.