അമ്മ: “മാളൂ, നീ കുളിച്ചോ? അർജുൻ കുറേ നേരമായി നിന്നെ തിരക്കുന്നു. അവൻ പോകാൻ ഇറങ്ങുകയായിരുന്നു.”
മാളവിക: “അതേ അമ്മേ, സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞ് വന്നപ്പോൾ നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ… നീ പോകുകയാണോ? ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോകാമെന്ന് കരുതി.”
അർജുൻ: (എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട്) “ഇല്ല ചേച്ചി, സമയം കുറെയായി. വീട്ടിൽ കുറച്ച് തിരക്കുണ്ട്. പിന്നെ അച്ഛൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടാകും. ഫയലുകൾ എല്ലാം ഞാൻ എടുത്തിട്ടുണ്ട്.”
അവൻ തന്റെ ബൈക്കിന്റെ കീ എടുത്ത് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. മാളവികയും അച്ഛനും അമ്മയും അവനെ യാത്രയാക്കാൻ കൂടെ ചെന്നു. പോർച്ചിൽ ഇരിക്കുന്ന തന്റെ ആ അർജന്റീന ബൈക്കിന് അരികിലെത്തിയപ്പോൾ അവൻ പതുക്കെ മാളവികയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്ന് നീങ്ങി നിന്നു. വീട്ടുകാർ അല്പം മാറി നിൽക്കുന്ന സമയം നോക്കി അവൻ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ അവളോട് പറഞ്ഞു:
അർജുൻ: “മാളൂ… ഇനി മുതൽ ഞാൻ ചേച്ചിയെ എന്റെ ഒരു ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആയി കണ്ടോട്ടെ? വെറും ഒരു ചേച്ചി എന്നതിലുപരി, എനിക്ക് എന്തും തുറന്നു പറയാവുന്ന, എന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്?”
അവൾ പതുക്കെ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ചുറ്റും ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
മാളവിക: “നീ നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ കണ്ടോളൂ അർജുൻ… നിനക്ക് എന്നെ എങ്ങനെ കാണാനാണോ താല്പര്യം, അങ്ങനെ തന്നെ ആയിക്കോട്ടെ. നീ എന്നെ നിന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആയി കാണുന്നുണ്ടെങ്കിൽ എനിക്കും അതിൽ സന്തോഷമേയുള്ളൂ.”
അവളുടെ ആ മറുപടി കേട്ടതും അർജുന്റെ മുഖം ആകെ തിളങ്ങി. അവൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു സമ്മതമായിരുന്നു അത്.
അർജുൻ: (ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തുകൊണ്ട് ഉറക്കെ) “ശരി അങ്കിൾ, ഞാൻ ഇറങ്ങുകയാണ്.
അവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ബൈക്ക് വിട്ടു. അവൻ ഗേറ്റ് കടന്നു പോകുന്നത് വരെ മാളവിക അവിടെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അർജുൻ പോയതോടെ വീട് പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദമായതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
മുറിയിൽ കയറി വാതിൽ ചാരി അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് രാഹുലിന്റെ വീഡിയോ കോൾ വരുന്നത്. ഫോൺ എടുത്ത മാളവിക കണ്ടത് ദുബായിലെ ഒരു ബാറിൽ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്ന രാഹുലിനെയാണ്.
രാഹുലിന്റെ കണ്ണുകൾ മദ്യം കഴിച്ച് ചുവന്നിരിക്കുന്നു. സംസാരത്തിൽ നല്ല ലഹരിയുണ്ട്. അവന്റെ കൂടെ മൂന്ന് നാല് സുഹൃത്തുക്കളുമുണ്ട്.
രാഹുൽ: (ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “ദാ നോക്കിയേടാ… ഇതാണ് എന്റെ വൈഫ് മാളവിക. നാട്ടിലെ ഒരു ഗമക്കാരി ടീച്ചറാണ്. മാളൂ… ദാ ഇത് എന്റെ ഫ്രണ്ട്സ് ആണ്, ഷെരീഫും പ്രസാദും ഒക്കെ. ഇവരോടൊക്കെ ഒന്ന് ഹലോ പറ.”
മാളവികയ്ക്ക് ആകെ നാണക്കേടും ദേഷ്യവും തോന്നി. വീട്ടിൽ അമ്മായിയമ്മയും അർജുനും ഉള്ളപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊരു വീഡിയോ കോൾ അവൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.
മാളവിക: (മുഖം വല്ലാതെ ചുളിച്ചുകൊണ്ട്) “രാഹുൽ… എന്താ ഇതൊക്കെ? നീ എവിടെയാ ഇരിക്കുന്നത്? ആൾക്കാരെ പരിചയപ്പെടുത്താൻ പറ്റിയ സമയവും സ്ഥലവുമാണോ ഇത്?”
രാഹുൽ: “അതിനെന്താ മോളേ… നമ്മൾ എൻജോയ് ചെയ്യുകയല്ലേ. നീ എന്തിനാ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ഗൗരവത്തിൽ ഇരിക്കുന്നത്? നാട്ടിലെ ആ സ്കൂളും പിള്ളേരും നിന്നെ ആകെ ബോറാക്കി മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. നീ ഒന്ന് കൂൾ ആക്… ദാ ഷെരീഫ് നിന്നോട് സംസാരിക്കണം എന്ന് പറയുന്നു.”
ഷെരീഫ്: “ഹലോ ടീച്ചറെ… രാഹുൽ എപ്പോഴും ടീച്ചറുടെ കാര്യമേ പറയാറുള്ളൂ. ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരു വൈഫിനെ കിട്ടിയ ഇവൻ ഭാഗ്യവാനാണ് കേട്ടോ.”
ബാറിലെ മ്യൂസിക്കും സുഹൃത്തുക്കളുടെ ആ കമന്റും മാളവികയെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. അവൾക്ക് അറപ്പാണ് തോന്നിയത്.
മാളവിക: “രാഹുൽ, എനിക്ക് ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കാൻ താല്പര്യമില്ല. നീ മര്യാദയ്ക്ക് റൂമിൽ എത്തിയിട്ട് വിളിക്ക്. വെറുതെ എന്നെ നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ നാണം കെടുത്തരുത്.”
രാഹുൽ: “ഓ… പിണങ്ങിയോ എന്റെ ടീച്ചർക്കുട്ടി? ശരി ശരി, ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം.