രാഹുൽ അപ്പുറത്ത് ഒന്ന് നിശബ്ദനായി. പിന്നെ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.
രാഹുൽ: “അതെയോ? പാവം ദേവകരൻ അങ്കിൾ. അവളുടെ ഹസ്ബൻഡ് ദുബായിൽ എന്തോ വലിയ ബിസിനസ്സ് ആയിരുന്നല്ലോ. അവൻ അവിടെ പണിയെടുത്തു പണം അയക്കുന്നു, ഇവിടെ അവൾ ഇങ്ങനെ കാണിച്ചു. എന്താല്ലേ മാളൂ ഓരോരുത്തരുടെ സ്വഭാവം!”
മാളവികയുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. രാഹുൽ അറിയാതെ തന്നെ തന്നെ കുത്തിപ്പറയുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
മാളവിക: “അതെ ഏട്ടാ… വീട്ടിൽ അച്ഛനും അമ്മയും കൂടി അത് തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. ഒരു ബസ്സുകാരന്റെ കൂടെയാണത്രേ പോയത്. ഭർത്താവ് ദൂരെയാകുമ്പോൾ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് ഇങ്ങനെയൊക്കെ തോന്നുമോ?”
താൻ അറിയാതെ തന്നെ തന്റെ ഉള്ളിലെ പേടിയാണ് ആ ചോദ്യമായി പുറത്തുവന്നതെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
രാഹുൽ: “അതൊക്കെ ഓരോരുത്തരുടെ മനസ്സിന്റെ ഉറപ്പാണ് മാളൂ. നിന്നെപ്പോലെ ഒരാൾ കൂടെയുള്ളത് കൊണ്ടാണ് എനിക്ക് ഇവിടെ സമാധാനമായി ജോലി ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത്. നീ ഒരു ടീച്ചറായതു കൊണ്ട് എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു വിശ്വാസമാണ്. നീ ഒരിക്കലും എന്നെ ചതിക്കില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം.”
രാഹുൽ അപ്പുറത്ത് ഇരുന്നുകൊണ്ട് “എനിക്ക് നിന്നെ വലിയ വിശ്വാസമാണ്” എന്ന് ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ പടർന്നത് കുറ്റബോധമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം പുച്ഛവും നീറ്റലുമായിരുന്നു. അവൾ ഫോൺ മുറുകെ പിടിച്ചു.
മാളവിക: (ഉള്ളിൽ ചിന്തിച്ചു) “വിശ്വാസമോ? സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ നഗ്നത കൂട്ടുകാരന് മുന്നിൽ വിരുന്നൊരുക്കിയ ആൾക്കാണോ എന്നോട് വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ച് പറയാൻ അവകാശം?”
അവൾ പതുക്കെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
മാളവിക: “ഏട്ടാ… ആ പെൺകുട്ടി ചെയ്തത് തെറ്റായിരിക്കാം. പക്ഷേ അവൾക്ക് ആ ബസ്സുകാരനോട് തോന്നിയ ആകർഷണത്തിന് പിന്നിൽ അവളുടെ ഏകാന്തതയോ അതോ അവളുടെ ഭർത്താവിൽ നിന്നും കിട്ടാത്ത എന്തെങ്കിലും കാര്യങ്ങളോ ഉണ്ടാകില്ലേ?”
രാഹുൽ: “അതെന്താ നീ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്? ഭർത്താവ് പണം അയക്കുന്നുണ്ടല്ലോ, പിന്നെന്താ കുറവ്?”
മാളവിക: “പണം മാത്രമാണോ ഏട്ടാ എല്ലാം? ചിലപ്പോൾ അവൾക്ക് വേണ്ടത് മറ്റൊരാളുടെ കരുതലോ, അല്ലെങ്കിൽ ആവേശമോ ആയിരിക്കില്ലേ? ഏട്ടൻ എന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ സന്തോഷമുണ്ട്. പക്ഷേ ആ വിശ്വാസം എനിക്കൊരു ഭാരമാകുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ ചിലപ്പോൾ സംശയിക്കും.”
രാഹുൽ അപ്പുറത്ത് ഒന്ന് പതറി. അവൾ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തെടുക്കുകയാണോ എന്ന് അവൻ ഭയപ്പെട്ടു.
രാഹുൽ: “മാളൂ… നീ പഴയതൊന്നും മനസ്സിൽ വെക്കരുത്. നമ്മൾ തമ്മിൽ എല്ലാം തുറന്നു പറയുന്നവരല്ലേ?”
മാളവിക: “തീർച്ചയായും ഏട്ടാ. ഞാൻ എല്ലാം തുറന്നു പറയാറുണ്ട്… പക്ഷേ ചില കാര്യങ്ങൾ അനുഭവിക്കുമ്പോഴുള്ള സുഖം അത് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.”
അവൾ ഫോൺ വെച്ചു. രാഹുലിന് നൽകിയ ആ മറുപടിയിൽ ഒരുതരം പ്രതികാരം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ തന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോഴും, തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ രഹസ്യ മോഹങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാൻ അവൻ പരാജയപ്പെടുന്നു.
ആ ദിവസം സ്കൂളിൽ വല്ലാത്തൊരു തിരക്കായിരുന്നു. സ്കൂൾ ഓഡിറ്റിംഗ് നടക്കാൻ പോകുന്നതുകൊണ്ട് റെക്കോർഡുകളെല്ലാം കൃത്യമാക്കാനുള്ള ഓട്ടത്തിലായിരുന്നു എല്ലാവരും. മാളവിക തയ്യാറാക്കിയ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഡോക്യുമെന്റിൽ ചില വലിയ തെറ്റുകൾ പറ്റിപ്പോയി. പ്രിൻസിപ്പൽ അത് കണ്ടതും എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് മാളവികയെ വല്ലാതെ ശകാരിച്ചു.
പ്രിൻസിപ്പൽ: “മാളവിക ടീച്ചർ, ഇതെന്തൊരു ഉത്തരവാദിത്തമില്ലായ്മയാണ്? ഓഡിറ്റർമാർ വരാനിരിക്കുകയാണ്. ഈ തെറ്റുകൾ കണ്ടാൽ അവർ നമ്മളെ വെറുതെ വിടുമോ? ഒരു ടീച്ചറിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഇത് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല!”
എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് വഴക്ക് കേട്ടപ്പോൾ മാളവികയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. അവൾ വല്ലാതെ തളർന്നുപോയി. തല കുനിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ അരികിലേക്ക് ആരും വന്നില്ല. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു സ്റ്റാഫ് റൂമിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ ഡോക്യുമെന്റുകൾ ശരിയാക്കാൻ നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് വിനോദ് സാർ അങ്ങോട്ട് വന്നത്.