വിയർത്തൊലിച്ചു കൊണ്ട് പേടിച്ചു വിറച്ചു ഹരി വാതിലിനു സൈഡിൽ പമ്മി നിന്നു.
റൂമിനു പുറത്ത്……..
തൊട്ടപ്പുറവും ഇപ്പുറവും വീടുകൾ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് തന്നെ, തന്റെ മോളായ അഞ്ജുവിനോട്, സുലോചന തന്നെ ആണ്, വാതിൽ എപ്പോഴും ഉള്ളിൽ നിന്നും കുറ്റി ഇട്ടു വക്കാനുള്ള നിർദേശം കൊടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നത്.
ചെറിയ ഒരു പനി കോളാണ് സുലോചനയെ, നേരത്തേ കടയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത് അന്ന്.
എന്തുകൊണ്ടോ, ഇന്ന്, വീട്ടിൽ കയറാതെ തന്റെ പശുക്കളെ ഒന്ന് നോക്കി വരാം എന്നുള്ള ചിന്താഗതി കാരണം ആണ് വീടിനു സൈഡിലൂടെ നടന്ന്, പുറകിലുള്ള തൊഴുത്തിലേക്ക് നടക്കാൻ സുലോചനക്ക് ഉൾവിളി തോന്നിയത്.
തന്റെ മകൾ അഞ്ജനയുടെ മുറിയുടെ, പുറത്തോട്ടുള്ള, ജനാവാതിലിനടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ആണ് ആ ശബ്ദങ്ങൾ തന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുന്നത് സുലോചന കേൾക്കുന്നത്.
അഞ്ജുവിന്റെ കഴപ്പ് കയറി ഉള്ള, ഹരിയുടെ അരക്കെട്ടിൽ ഇരുന്ന്, ഹരിയുടെ കുണ്ണയിൽ കയറി ഇരുന്ന് പൊങ്ങി ആഞ്ഞു അടിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടിരുന്ന ഉറക്കെ ഉള്ള രതി ശബ്ദങ്ങളും, കൂടെ ഉള്ള ഹരിയുടെ നേർത്ത സുഖ ശബ്ദങ്ങളെയും ഓടിട്ട ആ മുറിക്ക് തടുത്തു നിർത്താൻ കഴിയുന്നതായിരുന്നില്ല.
” അആഹ്,,,,അആഹ്…. അലറി കൊണ്ട് അഞ്ചു, ഹരിയുടെ കുണ്ണയിൽ കുതിച്ചു പൊന്തിയിറങ്ങുമ്പോൾ, ഊഫ്… ഊഫ്… എന്നുള്ള അതേ താളത്തിൽ ഉള്ള ഹരിയുടെ സുഖവും, വേദനയും നിറഞ്ഞ ശബ്ദങ്ങൾ, സുലോചനയുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിയതും, സുലോചന തരിച്ചു നിന്ന നിൽപ്പിൽ തന്നെ ഇളകാൻ ആവാതെ നിന്ന് പോയി കുറച്ചു നേരം…
താൻ കേൾക്കുന്ന ശബ്ദം എന്താണെന്ന് രണ്ടു കുട്ടികളുടെ അമ്മയായ സുലോചനക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ രണ്ടാമത് ഒന്ന് ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.
സുലോചന വീടിന്റെ മുന്നിലേക്ക് ഓടി..
വാതിൽ തുറന്ന്, ” ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു” എന്ന്, പേടിച്ചു ക്ഷീണിച്ച മുഖത്തോടെ, അലങ്കോലമായ മുടിയിഴകളുമായി തന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് പതറി പറഞ്ഞ, തന്റെ മകൾ അഞ്ജുവിനോട്, സുലോചന അലറി : ആരാടി അകത്ത്,,,,,, ആരെയാ നീ വിളിച്ചു കേറ്റിയിരിക്കുന്നത്.
അഞ്ജുവിന്റെ പേടിയോടെ വിക്കി ഉള്ള വിറക്കുന്ന മറുപടി : ആര്…ആരും,, ആരും ഇല്ല…
സുലോചന കലി തുള്ളി പറഞ്ഞു, വിരൽ ചൂണ്ടി അലറി തന്നെ പറഞ്ഞു: അഞ്ചൂ,,, വേണ്ട നീ… സത്യം പറഞ്ഞോ.. ഞാൻ നിന്റെ റൂമിന്റെ ………. അവനെ നീയായി പുറത്ത് ഇറക്കുന്നോ അതോ, ഞാൻ അങ്ങോട്ട് കയറി ചെല്ലണോ”….
……………………………………………………………..
അഞ്ജുവിന് 5 വയസ്സ് ഉള്ളപ്പോൾ ആണ് ലോറി ഡ്രൈവർ ആയിരുന്ന ഭർത്താവിന്റെ മരണം. പിന്നീട്, വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് രണ്ടു പെണ്മക്കളെ ഒറ്റക്ക് വളർത്തി വലുതാക്കിയത്.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ, സുലോചനയുടെ പ്രകൃതം, വെട്ടൊന്ന്, മുറി രണ്ട് എന്നതായിരുന്നു. പിന്നെ ആരോടും എന്തും, രണ്ടാമത് ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ വെട്ടി തുറന്നു പറയുന്ന സ്വഭാവവും.
( ആക്ടര്സ് രാജശ്രീ നായരുമായി താരതമ്യം ചെയ്യാം മുഖ ഛായ)
മകൾ രഞ്ജിതയോട് കട്ടായം പറഞ്ഞിരുന്നു സുലോചന. സുനിയെ കേട്ടുകയാണേൽ, പിന്നെ ഈ കുടുംബത്തിൽ കാൽ കുത്താൻ പറ്റില്ല എന്നും, തന്നെയും അനിയത്തിയെയും സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ഓർക്കരുത് എന്നും. അതിൽ നിന്ന് ഒരു അണുവിട പോലും മാറിയിട്ടില്ല ഇതുവരെ.
അമ്മയുടെ സ്വഭാവം നന്നായി അറിയാവുന്ന, അഞ്ജുവിന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും പേടിച്, കണ്ണ് നീർ തുള്ളികൾ പൊഴിയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
അഞ്ചു കലങ്ങിയ, പേടിച്ച കണ്ണുകളുമായി തന്റെ അമ്മയുടെ തനിക്ക് നേരെ ചൂണ്ടിയ കൈ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് കൂട്ടി പിടിച്ചു കെഞ്ചി പറഞ്ഞു : അ…അമ്മേ… അത്… ഹരി. ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ അമ്മേ. അവൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല. ഞാൻ,,, ഞാൻ ആണ്…..
സുലോചന : ഹരിയോ… ഏതു ഹരി?..
അഞ്ചു: പ്ലീസ് അമ്മേ… പ്ലീസ്… ഹരി പാവം ആണ്… ഇഷ്ടം ആണ് എനിക്ക് അവനെ.. പറ്റി പോയി അമ്മേ…
അഞ്ചു അമ്മയുടെ കൈ വിടാൻ കൂട്ടക്കാതെ കെഞ്ചി പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു…..
തന്റെ ഏക സമ്പാദ്യം ആയി ബാക്കി ഉള്ള പൊന്നു മകൾ, തന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് ഇങ്ങനെ കെഞ്ചി കരഞ്ഞു കൊണ്ട്, അതും തനിക്ക് അല്ല, ഏതോ ഹരിക്ക് വേണ്ടി…. സുലോചന അൽപം ഒന്ന് അടങ്ങി എന്ന് പറയാം..