” ഇനി കൂടുതൽ ഒച്ച വച്ച് ആളുകൾ കൂടിയാൽ, തന്റെ മകളുടെ ഭാവി എന്താവും എന്നോർത്തു ” സുലോചന തന്റെ മനസ്സിൽ.
ഒന്നാലോചിച്ച ശേഷം സുലോചന പറഞ്ഞു : അകത്തുള്ള അവനോട് ഇപ്പോൾ ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങി പോവാൻ പറ. മ്മ്മ്…. വേഗം…
കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളും, വീർത്ത മുഖവുമായി അഞ്ചു, കതകിനു പിറകിൽ എല്ലാം കേട്ടു കൊണ്ട്, പേടിച് തല കറങ്ങി നിന്നിരുന്ന ഹരി പതിയെ പുറത്തിറങ്ങി.
ആറടി ദൂരം, കിലോമീറ്റർ പോലെ ആണ് ഹരിക്ക് തോന്നിയത്. ഓരോ ചുവടുകളും അത്രക്കും ഭാരം ഉണ്ടായിരുന്നു.
തല കുനിച്ചു പുറത്തിറങ്ങിയ ഹരി, അവരുടെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ഒന്ന് തല ഉയർത്തി നോക്കി. കണ്ടത് കണ്ണ് തുറിച്ച്, ക്രൂര ഭാവത്തിൽ തന്നെ നോക്കുന്ന അഞ്ജുവിന്റെ അമ്മയുടെ മുഖം ആണ്. കൂടെ ഒന്ന് വേഗം പോ.. എന്ന് കെഞ്ചുന്ന മുഖത്തോടെ ഉള്ള അഞ്ജുവിന്റെ മുഖവും….
ഹരി എങ്ങിനെയോ അവിടെ നിന്നും നടന്നു നീങ്ങി……….
……………………………………………………………..
ഒരുപാട് തവണ ഫോൺ എടുത്ത് അഞ്ജുവിനെ വിളിക്കാൻ മനസ്സ് വേംബി എങ്കിലും ഹരിക്ക് പേടിച്ചു അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല. അത്രക്കും പേടിയും, നാണക്കേടും, ഹരി ജീവിതത്തിൽ അനുഭവിച്ചിരുന്നില്ല ഇതുവരെ.
11 മണിയോടെ ഹരിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂട്ടികൊണ്ട് അഞ്ജുവിന്റെ ഫോൺ കാൾ തന്റെ ഫോണിൽ മുഴങ്ങിയതും, ഹരി ചാടി എഴുന്നേറ്റ് കാൾ എടുത്ത് പറഞ്ഞു : ഹലോ……
അഞ്ചു : ഹരീ….
അഞ്ജുവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും, മനസ്സിൽ ഒരു കുളിർമഴ പെയ്യുന്ന പോലെ തോന്നി ഹരിക്ക്…
ഹരി : പാറൂ… കുഴപ്പം ഇല്ലാലോ നിനക്ക്.. അമ്മ ഒന്നും ചെയ്തില്ലലോ….
ഹരി പേടിച് ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ ചോദിച്ചു.
അഞ്ചു : ഇല്ലടാ.. കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ല.
ഹരി : ഊഫ്… പേടിച്ചിരിക്കയിരുന്നു ഞാൻ ഇതുവരെ…
അഞ്ചു : മ്മ്.. പിന്നെ ഈ ഞായറാഴ്ച അമ്മ ഹരിയെ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..
ഹരി കിടക്കയിൽ നിന്നും ചാടി എഴുന്നേറ്റു പേടി കൊണ്ട്. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു : എന്തിനാ?..
അഞ്ചു: നമ്മുടെ കാര്യം മൊത്തം അമ്മയോട് പറഞ്ഞു. പറയേണ്ടി വന്നു എനിക്ക്.
ഹരി : എന്നിട്ട്?..
അഞ്ചു : എന്നിട്ടെന്താ… നിന്നെ നേരിട്ട് കാണണം, സംസാരിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു.
ഹരിയുടെ നെഞ്ചിൽ തായമ്പക മേളം ഉയരുന്നത്, അപ്പുറത്ത് അഞ്ചു അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അഞ്ചു : പേടിക്കണ്ട ഹരീ, അമ്മ ഒന്നും ചെയ്യാനല്ല ഹരിയെ,, ഹരിയും സീരിയസ് ആണോ എന്നൊക്കെ അറിയാൻ വേണ്ടി ആണ്… എല്ലാം നല്ലതിനാണ് എന്ന് മനസ്സ് പറയുന്നു.
ഹരി ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു : മ്മ്മ്…
ഞായർ വന്നെത്തി. പേടിച്ചു വിറച്ചു കൊണ്ടാണ് ഹരി, താൻ എത്രയോ തവണ കയറിയ വീടിന്റെ മുൻപിൽ വടി പോലെ നിൽക്കുന്നത്. ആദ്യമായി കയറുമ്പോൾ പോലും ഇത്രക്ക് പേടി തോന്നിയിട്ടില്ലായിരുന്നു ഹരിക്ക്.
അടഞ്ഞ ശബ്ദത്തോടെ ഹരി പതിയെ, അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വാതിൽ നോക്കി വിളിച്ചു : അഞ്ചൂ………
വാതിൽ തുറന്ന് വരുന്ന അഞ്ജുവിനെ ആണ് ഹരി പ്രതീക്ഷിച്ചത്, പക്ഷെ തന്റെ മുന്നിൽ ഉള്ള വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ കണ്ടത് ഉണ്ടാക്കണ്ണുകളുമായി തന്നെ അടിമുടി നോക്കുന്ന അഞ്ജുവിന്റെ അമ്മ സുലോചനയെ ആണ്.
ആ നോട്ടത്തിന് മുന്നിൽ ഹരിക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ ആയില്ല. ഹരി തന്റെ മുഖം താഴ്ത്തി മണ്ണിലേക്ക് നോക്കി…
” അഞ്ചു കുളിക്കുകയാണ്,, കയറി വാ “… സുലോചനയുടെ വാക്കുകൾ ഹരിയുടെ കാതുകളിൽ കേട്ടു.
ഹരി തല ഉയർത്തി നോക്കി.
തനിക്ക് വേണ്ടി അൽപം വഴി വിട്ടുകൊണ്ട് മാറി നിൽപ്പുണ്ട് അഞ്ജുവിന്റെ അമ്മ എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഹരി, പതിയെ സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറി….
പടവുകൾ കയറി വാതിൽ കയറി ഹരി വടി പോലെ നിന്നു. ഇടതു വശത്തായി വാതിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഹരിയെ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ അടി മുടി നോക്കി കൊണ്ട് സുലോചനയും.
ഹരി തൊണ്ടയിൽ നിന്നും വെള്ളമിറക്കാൻ പറ്റാതെ ഇടം കണ്ണിട്ട് സുലോചനയെ ഒന്ന് നോക്കി..
” എവടെയാണ് ഇരിക്കേണ്ടത് എന്ന് ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ ഹരിക്ക് അറിയുന്നുണ്ടാവുമല്ലോ,, അല്ലെ?… “.. സുലോചനയുടെ ആക്കിയുള്ള ചോദ്യം കേട്ട്, ഹരി നിന്ന് വിളറി വെളുത്തു..